Olivijn
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Olivijn | |
|---|---|
 |
|
| Mineraal | |
| Chemische formule | (Mg,Fe)2SiO4 |
| Kristalvorm | Orthorhombisch |
| Kleur | Geelgroen, olijfgroen, groenzwart of roodbruin |
| Streepkleur | Wit, geelachtig |
| Hardheid | 6,5 - 7 |
| Gemiddelde dichtheid | 3,32 kg/dm3 |
| Glans | Glasglans |
| Opaciteit | Doorzichtig tot doorschijnend |
| Breuk | klein schelpvormig, bros |
| Splijting | onduidijk |
| Kristalvlakken | korte gedrongen prisma's, verticaal gestreept |
| Kristaloptiek | |
| Brekingsindices | Np 1,649=1827, Nm 1,664 tot 1,863. Ng 1,684-1,879 |
| Dubbelbreking | 0,033 tot 0,040 |
| Overige eigenschappen | |
| Veredeling | niet bekend |
| Bijzondere kenmerken | zelden kattenoogeffect |
Het mineraal olivijn is een nesosilicaat met als chemische formule (Mg,Fe)2SiO4, waarbij de eindleden tussen magnesium en ijzer worden gevormd door de mineralenreeks forsteriet (rijk aan Mg) en fayaliet (rijk aan Fe).
Inhoud |
[bewerken] Eigenschappen
Olivijn heeft een orthorhombisch kristalstelsel en het kristalliseert in een enigszins afgeplatte vorm maar kan ook massief of in korrelvorm voorkomen. Het breekt op conchoïdale wijze en is ietwat breekbaar.
De hardheid van olivijn ligt tussen 6,5 en 7. De gemiddelde dichtheid is 3,32 en het mineraal heeft een glasglans. Meestal heeft het een olijfgroene kleur (vandaar de naam) maar het kan ook roodachtig zijn door de oxidatie van driewaardig ijzer. Het is transparant tot doorschijnend.
[bewerken] Voorkomen
Olivijn komt voor als gesteentevormend mineraal in mafische stollingsgesteenten en in bepaalde metamorfe gesteenten. Het is ook ontdekt in meteorieten en is op Mars door de Amerikaanse ruimtesonde Mars Odyssey getraceerd. De Mars Exploration Rovers hebben de aanwezigheid verder bevestigd.
Olivijn wordt gevormd in magma dat rijk aan magnesium en arm aan silicaten (siliciumdioxide) is. Het is een belangrijk mineraal in gesteenten als gabbro, noriet, het mantelgesteente peridotiet (duniet) en als kleine kristallen in basalt. De metamorfose van onzuiver dolomiet of andere afzettingsgesteenten met veel magnesium en weinig silicaten blijkt eveneens olivijn te vormen.
[bewerken] Toepassingen
Omdat op dit moment overal op de wereld intensief gezocht wordt naar goedkope processen om CO2 aan mineralen te binden is olivijn in de belangstelling komen te staan. Olivijn is een basisch gesteente. Het reageert relatief snel met het (zure) CO2 in de atmosfeer. Vergruisd olivijn verweert hierdoor, afhankelijk van de korrelgrootte, in enkele jaren geheel. Om de CO2 welke 1 liter aardolie bij verbranding produceert te binden (neutraliseren) is iets minder dan 1 liter olivijn nodig. De reactie is exotherm. Wanneer men in staat is de reactie voldoende te versnellen dan loopt de temperatuur dusdanig op dat er elektriciteit gewonnen kan worden, dit onder opname van CO2! De eindproducten van de reactie zijn, afhankelijk van de samenstelling van het olivijn, Magnesiumcarbonaat of Siliciumoxide (zand).[1]
Een andere mogelijkheid verwerend olivijn CO2 te laten afvangen, is het te vermalen en dan eenvoudig uit te strooien, zodat de natuur haar werk kan doen. Dit idee is in 2007 geopperd door hoogleraar Olaf Schuiling, die het heeft aangemeld voor de Climate Challenge van Richard Branson.[2]
Transparante olivijn wordt soms gebruikt als edelsteen, vaak peridoot genoemd, afgeleid van het Franse woord voor olivijn: peridot. Het wordt soms ook chrysoliet genoemd, van het Grieks voor goud en steen.
[bewerken] Zie ook
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ Rob Biersma, "Verkoelend olivijn", NRC Handelsblad 4 augustus 2007.
- ↑ Olaf Schuiling, TV Programma Llinke Soep 6 oktober 2007
| Gesteentevormende mineralen (stollingsgesteenten) felsisch--------------------------------------------------mafisch |
 |
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Olivine van Wikimedia Commons. |
