Francesco Marchisano

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Francesco Marchisano
Kardinaal van de Katholieke Kerk
Wapen kardinaal
Rang kardinaal-diaken
Titeldiakonie Santa Lucia del Gonfalone
Creatie
Gecreëerd door paus Johannes Paulus II
Consistorie 21 oktober 2003
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Francesco Marchisano (Racconigi, 25 juni 1929) is een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Katholieke Kerk.

Marchisano werd op 29 juni 1952 priester gewijd en vertrok vervolgens naar Rome voor verdere studie. Hij kreeg al snel een positie aangeboden binnen de Romeinse Curie. Hij werd door Giuseppe Pizzardo aangesteld bij de Congregatie voor de Seminaries en de Universiteiten, waar hij tot 1988 zou blijven, laatstelijk met de rang van ondersecretaris. Onderwijl was hij in 1961 monseigneur geworden, aanvankelijk als Kapelaan van Zijne Heiligheid en in 1971 als Ereprelaat van Zijne Heiligheid.

Op 6 oktober 1988 benoemde paus Johannes Paulus II hem tot titulair bisschop van Populonia. Hij ontving zijn bisschopswijding uit handen van de paus zelf. In 1991 werd hij president van de Pauselijke Commissie voor Gewijde Archeologie. In 1994 werd hij daarnaast voorzitter van de Pauselijke Commissie voor het Cultureel Erfgoed van de Kerk. In 1994 werd hij - pro hac vice - tot titulair aartsbisschop bevorderd. In 2002 werd hij daarnaast aartspriester van de Sint-Pietersbasiliek. Tijdens het consistorie van 21 oktober 2003 werd hij kardinaal-diaken gecreëerd. De Santa Lucia del Gonfalone werd zijn titeldiakonie. In 2005 werd hij benoemd tot president van het Arbeidsbureau van de Heilige Stoel, als opvolger van de Belgische kardinaal Jan Schotte. In 2006 nam hij ontslag als aartspriester. Kardinaal Marchisano nam deel aan het conclaaf van 2005. Op 3 juli 2009 kreeg Marchisano op grond van zijn leeftijd ontslag uit al zijn functies. Hij werd opgevolgd door Giorgio Corbellini.[1]

Noten[bewerken]

  1. (it) Rinunce e Nomine