Good bye, Lenin!
| Good bye, Lenin! | ||||
| Tagline | Die DDR lebt weiter -- auf 79 qm! | |||
| Regie | Wolfgang Becker | |||
| Producent | Stefan Arndt | |||
| Scenario | Bernd Lichtenberg | |||
| Hoofdrollen | Daniel Brühl Katrin Saß Maria Simon Tsjoelpan Chamatova Florian Lukas Alexander Beyer |
|||
| Muziek | Yann Tiersen | |||
| Distributie | Sony Pictures Classics | |||
| Première | In Nederland: 7 september 2003 In Duitsland: 9 februari 2003 |
|||
| Genre | Tragikomedie | |||
| Speelduur | 121 minuten | |||
| Taal | Duits | |||
| Land |  Duitsland |
|||
| Budget | € 4.800.000,- | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
|
||||
De film Good bye, Lenin! (Tot ziens Lenin!) is een Duitse tragikomedie uit 2003. De belangrijkste hoofdrolspelers zijn Daniel Brühl, Katrin Sass, Maria Simon en Tsjoelpan Chamatova. De film is geschreven door Bernd Lichtenberg en geregisseerd door Wolfgang Becker.
Inhoud |
Verhaal [bewerken]
De film vertelt de lotgevallen van de Oost-Duitse familie Kerner. In 1990 probeert de jonge Alexander zijn socialistische moeder te beschermen tegen emotionele schokken die dodelijk voor haar zouden kunnen zijn nadat zij is bijgekomen uit een langdurig coma. De grootste schokkende gebeurtenis die hij moet zien te verbergen is het feit dat hun land, de DDR, inmiddels niet meer bestaat.
Het verhaal begint in de zomer van 1978, wanneer de vader van het gezin naar het Westen vertrekt voor een conferentie, maar vervolgens nooit meer terugkeert. Moeder blijft alleen achter in de DDR. Ze stort zich volledig op het socialisme, enerzijds om de leegte in haar bestaan op te vullen, anderzijds om de schijn op te houden want omdat haar echtgenoot de DDR ontvluchtte verdenken de autoriteiten haar ervan ook naar het Westen te willen vluchten.
In 1989 wordt zoon Alexander gearresteerd tijdens een demonstratie, moeder is daarvan bij toeval getuige. Geschokt door het besef dat zoonlief een vijand van het socialisme is, krijgt ze ter plekke een hartaanval en raakt in coma. Als zij weer ontwaakt is de wereld op zijn kop gezet: de Berlijnse Muur is gevallen en Oost- en West-Duitsland zijn herenigd. De werkgever van Alexander is failliet en Alexander werkt nu bij een West-Berlijns elektronicabedrijf. Dochter Ariane heeft haar studie opgegeven, werkt bij Burger King en heeft een West-Berlijnse vriend gevonden. Alexander en de artsen vrezen dat de gezondheid van moeder te zwak is om de veranderingen te kunnen verdragen. Alexander besluit daarom de DDR te laten voortbestaan in zijn moeders slaapkamer.
Rolverdeling [bewerken]
| Acteur | Personage | Opmerkingen |
|---|---|---|
| Hoofdrollen | ||
| Daniel Brühl | Alexander Kerner | |
| Katrin Saß | Christiane Kerner (moeder) | |
| Tsjoelpan Chamatova | Lara | |
| Maria Simon | Ariane Kerner | |
| Florian Lukas | Denis | |
| Alexander Beyer | Rainer | |
| Bijrollen | ||
| Burghart Klaussner | Alexanders vader | |
| Stefan Walz | Sigmund Jähn | |
Citaat [bewerken]
Ariane: Je bent in coma geraakt. Acht maanden geleden.
Moeder: Acht maanden geleden? Hoe kwam dat?
Ariane: Ja... het was...
Alexander: Het was in oktober, in de supermarkt. Er stond een enorme rij en het was heel warm en je raakte gewoon onwel.
Moeder: In oktober?
Alexander: Het was een hele warme oktober, toen.
Achtergrond [bewerken]
Vaak wordt Good bye Lenin! opgevat als louter een vorm van Ostalgie. De komische verwikkelingen rond de DDR-producten die moeder begeert maar die niet meer te krijgen zijn, geven daar ook alle aanleiding toe. Maar de film laat ook zien dat de Wende niet voor iedereen ideaal was: terwijl in de DDR iedereen een baan had, raakten velen in het nieuwe Duitsland werkloos. Buren en kennissen van Alexanders moeder denken met weemoed terug aan het socialistische verleden. Toch waarschuwt Alexander aan het eind van de film voor Ostalgie: de DDR die hij in zijn moeders slaapkamer creëerde was een ideaalbeeld dat nooit had bestaan. De scènes waarin Oost-Duitse soldaten een demonstratie in 1989 hardhandig uiteenslaan zijn daar wel het bewijs van.
Prijzen [bewerken]
- 2003: Blauwe Engel in het filmfestival van Berlijn.
- 2004: César voor de beste Europese speelfilm.
- 2004: DGGB Award van de Directors Guild of Great Britain in de categorie "Outstanding Directorial Achievement in Foreign Language Film".
Trivia [bewerken]
- In Duitsland trok Good Bye Lenin! zes miljoen bioscoopbezoekers. In de periode dat de film draaide groeide de populariteit van DDR-parafernalia.
- Sigmund Jähn, de eerste Duitse kosmonaut, gaf toestemming om opgenomen te worden in de film als taxichauffeur maar weigerde zichzelf te spelen. Het viel niet mee om een acteur te vinden die op Jähn leek en bovendien diens tongval had. Uiteindelijk werd gekozen voor een Zwitserse acteur, die werd nagesynchoniseerd door een andere acteur die net als Jähn afkomstig was uit het Vogtland.
- De scène in de bank werd gefilmd op 11 september 2001. Maria Simon zei later dat ze het moeilijk vond om het acteerwerk gescheiden te houden van het ongelooflijke wereldnieuws van die dag.
Externe links [bewerken]
- (de) Officiële website
- (en)
Good bye, Lenin! in de Internet Movie Database
