Hardstyle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hardstyle
Stilistische oorsprong Hardtrance, hardcore
Culturele oorsprong 1999
Vaak toegepaste instrumenten Draaitafels
Samplers
Drumcomputer
Synthesizers
Personal computer
Mainstreampopulariteit Underground
Afgeleide varianten Geen
Subgenres
RawStyle, dubstyle, early hardstyle
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Hardstyle is een muziekgenre dat overeenkomsten vertoont met hardcore en hardtrance. Het gemiddelde tempo ligt tussen 140-150 bpm. Er zijn tegenwoordig ook hardstyle platen die worden geproduceerd met een snelheid van 128-130 bpm. Soms worden de nummers versneld afgespeeld door dj's.

De sound is karakteristiek voor de stijl en kan omschreven worden als harde beats gecombineerd met erg aanwezige (in tegenstelling tot hardcore) melodielijnen. Veel hardcore-artiesten produceren ook hardstyle tracks, die vergelijkbaar klinken maar toegankelijker zijn. Hardstyle wordt in het Verenigd Koninkrijk vaak gecombineerd met hardhouse. In de rest van de wereld echter vindt men vaker de combinatie met hardtrance of hardcore.

Geschiedenis

Ontstaan

Hardstyle is ontstaan uit Nederlandse hardhouse en Rave die zijn vermengd met invloeden van hardtrance en oldschool-hardcore rond 2000. De oorsprong vindt zijn plaats in Nederland, waar de eerste hardstyle-evenementen werden gehouden op het einde van 1999, begin 2000. De hardstyle van toen wordt nog steeds gedraaid op feesten. Tegenwoordig wordt deze stijl early hardstyle genoemd.

Één van de sleutelfiguren in de ontwikkeling van de stijl is Dana van Dreven (met name de uitgaven onder het label Danamite), bekend onder haar hardstyle-dj-alias Dana (Lady Dana voor hardcore). Later hielpen meer van haar collega's uit het hardcore-tijdperk, zoals Steve Sweet, DJ Luna (met name onder Straight On), DJ Isaac en The Prophet. Deze artiesten worden echter vandaag de dag niet meer beschouwd als hardcore-dj's.

Tegenwoordig

Hardstyle wordt voornamelijk geproduceerd door artiesten uit Nederland, Italië, Zwitserland, Duitsland en België, maar steeds meer producers uit andere landen ontdekken deze sound ook.

In 2005 is de stijl aan het groeien in diverse landen in de wereld, waaronder: België, Polen, Estland, Denemarken, Australië, Zuid-Afrika en het Verenigd Koninkrijk. In Nederland, de Verenigde Staten, Spanje en Duitsland is hardtrance populair. In Spanje is er anno 2007 een grote hardstyle movement. Onder andere Madrid Hardstyle Movement en Jewel Of The Crown vertegenwoordigen de Spaanse artiesten.

Hardstyle begon als een combinatie van UK Hardhouse (snelle hardhouse uit Engeland) en Oldstyle. De Engelse sound was een korte tijd erg populair in Nederland, maar al snel bleek dat het Nederlandse publiek het liever wat harder en minder snel had. Artiesten als Dana, Pavo en The Prophet, die veel op oldstyle-feesten draaiden begonnen deze sound te combineren met nieuwe producties. Vooral Duitsland (later ook Blutonium, Resident E Recordings) was toentertijd koploper in deze sound. Grondlegger daar was het Duitse label Tracid Traxxx (Die de sound overigens zelf omschreef als een combinatie van Trance en Acid). Kort daarna kwamen er ook producties uit Italië, deze waren wat harder dan de Duitse variant en sloegen direct aan bij het Nederlandse publiek. Q-dance organiseerde een maandelijkse avond in de Hemkade (tegenwoordig de "North Sea Venue") onder de naam 'Qlubtempo'. Dit kon met recht de 'meltingpot' van de Hardstyle worden genoemd.

Artiesten die nog nooit in Nederland hadden opgetreden werden overgevlogen om de nieuwe sound aan de man te brengen. Artiesten als Technoboy verwierven op deze manier grote bekendheid in Nederland.

De hardstyle evolueert nog altijd. Nieuwe sounds ontwikkelen zich en nieuwe artiesten komen op. Door de nieuwe sound wordt de muziek steeds melodieuzer en harder.

Onder andere het feit dat Defqon.1 in 2009 binnen anderhalf uur uitverkocht was geeft aan hoe populair hardstyle tegenwoordig is. Er was plaats voor ongeveer 30.000 mensen, maar doordat het misliep in het ticketsysteem was het feest feitelijk voordat de kaartjes in de verkoop gingen grotendeels uitverkocht. In 2010 bezochten ongeveer 40.000 mensen het festival.

Stromingen

Anno 2011 is hardstyle een volwassen stroming binnen het dancegenre met aparte evenementen, artiesten en vele labels. Omdat er zo veel verschillende artiesten en labels zijn, zijn er meerdere stromingen. Verschillende stromingen in de hardstyle zijn:

Mainstream Hardstyle

Vanaf ongeveer halverwege 2006 kwam de nieuwe hardstyle op. Dit is meer melodieuze hardstyle. Deze nieuwe stroming werd door sommigen ook wel Nu-style genoemd, De verschillen tussen het oude en het nieuwe hardstyle zijn o.a. geen reverse bass meer in de climax, een kick die van toonhoogte (pitch) verandert, melodieuzere langere breaks, vocale samples, en minder percussie. Tegenwoordig is deze soort hardstyle erg algemeen en wordt het mainstream hardstyle genoemd.

Dubstyle

Nuvola single chevron right.svg Zie Dubstyle voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Circa 2010 is er een nieuwe variatie gekomen in hardstyle, die het beste is te omschrijven als dubstep met hardstyle-basdrum. Er worden ook dubstep-elementen gebruikt in hardstyleplaten, zoals bijvoorbeeld goed te horen is op het album "The Album" van TNT. Zatox gebruikt ook in zijn tracks dubstep-elementen. Het wordt nog niet erg veel toegepast, maar bijvoorbeeld op Defqon.1 op het hoofdpodium werd wat dubstyle gedraaid en was een podium volledig aan dubstyle en dubstep toegewijd (White). Ook werden er dubstep-elementen toegepast in het anthem (themalied) van het weekendfestival The Qontinent in 2011 dat geproduceerd werd door Ambassador Inc.

Rawstyle

Sinds eind 2009 maar vooral 2010 zien we een verandering binnen de hardstyle. Verschillende producers zijn hardere tracks gaan maken met een rauwer geluid. Doordat dit een behoorlijk andere sound had dan de mainstream hardstyle en het veel mensen aansprak werd er snel een naam aan gegeven. Zo heeft Raw Hardstyle zich als term gevestigd binnen het genre. Dit ziet men vandaag de dag ook veel terug op feesten, waar hele area's worden toebedeeld aan de hardere/rauwe hardstyle. Het grote verschil met de mainstream hardstyle is het meer weglaten van melodie, en vooral te focussen op de basdrum. Deze wordt veel rauwer gemaakt waardoor de stijl wat sneller en steviger aanvoelt. Op het hardcorefestival Dominator is sinds 2010 een podium dat gewijd is aan de rauwe stijl.

Early hardstyle

Nuvola single chevron right.svg Zie Early hardstyle voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Early hardstyle is een muziekgenre dat voorafging aan de hardstyle zoals die tegenwoordig bekend is.

De early hardstyle is ontstaan uit invloeden van early hardcore, hardcore, hardtrance en UK hardhouse. Het betreft vooral de periode 1998-2002, maar ook de periode 2002-2004 is te verstaan onder early hardstyle.

Feesten

Bekende hardstylefeesten met een artikel op Wikipedia zijn:

Dj's en producers

Enkele hardstyle-dj's en -producers met een artikel op Wikipedia zijn:

Dans

Op hardstyle wordt 'gestampt'. Het zogenaamde stampen is te omschrijven als hakken (wat men op hardcoremuziek doet) op een lopende manier, zonder daadwerkelijk vooruit te bewegen. Woorden als 'raggen', 'zagen' en 'beuken' zijn ook veelgebruikte aanduidingen voor bewegen op hardstylemuziek waarmee voornamelijk gedoeld wordt op het stampen.[bron?]

In Australië is het gebruikelijk dat men de Melbourne Shuffle danst op hardstyle. Deze dansstijl, die veel ruimte inneemt, is echter nooit doorgebroken in Nederland.