Il trittico

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Il trittico (De Triptiek) is de titel van drie gecombineerde eenakters van Giacomo Puccini, zijn laatste afgeronde opera’s Il tabarro, Suor Angelica en Gianni Schicchi. De première was op 14 december 1918 door de Metropolitan Opera in New York.

Puccini stond er op dat de eenakters gezamenlijk werden uitgevoerd, en was furieus wanneer ze gescheiden werden. Toch is het tegenwoordig niet ongebruikelijk dat er maar een, of soms twee van de drie op het programma staan. Het kan ook gebeuren dat een van de drie gecombineerd wordt met een andere opera, soms zelfs van een andere componist, iets wat Puccini nog vreselijker vond..

Als geheel is Il trittico dan ook goed uitgebalanceerd. Il tabarro (De mantel), is tamelijk donker en somber, gevuld met geweld en broeierigheid, en alles wat zo kenmerkend is voor het verisme. Suor Angelica, Puccini's persoonlijke favoriet (en vaak juist de eerste die weggelaten wordt als er maar een of twee worden uitgevoerd) is een opbeurende vertelling over religieuze verlossing. Gianni Schicchi, de laatste van de drie, is het populairst; het is een komedie vol cynisme over hebzucht en complotten, die samengaan met de verdeling van een erfenis.

Een van de laatste complete uitvoeringen werd verzorgd door de Metropolitan Opera op 20 april 2007 en geregisseerd door Jack O'Brien en werd op televisie uitgezonden door PBS.