Manon Lescaut (Puccini)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
"Donna non vidi mai" uit Manon Lescaut. Dit is een opname uit 1913 gezongen door Enrico Caruso.

Manon Lescaut is een opera in vier bedrijven gecomponeerd door Giacomo Puccini gebaseerd op L’Histoire du chevalier Des Grieux et de Manon Lescaut van Abbé Prévost.

Manon Lescaut is de derde opera van Puccini en de eerste die hem internationale faam zou brengen. Aan het libretto is gewerkt door achtereenvolgens Ruggiero Leoncavallo, Marco Praga, Giuseppe Giacosa, Domenico Oliva, Luigi Illica en de componist zelf. Dit kwam de kwaliteit niet ten goede, wat er toe leidde dat de opera nogal eens als een 'studiewerk' wordt beschouwd, ter voorbereiding van zijn 'betere' opera's. Muzikaal gezien echter is Manon Lescaut van hoge kwaliteit.

De themakeuze was niet zonder risico. Jules Massenets opera Manon had al sinds 1884 groot succes. Puccini kende dit werk in elk geval van de pianobewerking ervan. “Massenet interpreteert Manon zoals een Fransman dat doet; ik zal dat doen als een Italiaan, met passie en vertwijfeling” zei hij over zijn keuze.

De première vond plaats op 1 februari 1893 in het Teatro Regio, Turijn. De opera duurt ongeveer 3 uur en speelt zich af in Frankrijk en Noord-Amerika, in de tweede helft van de 18e eeuw.

Rolverdeling[bewerken]

  • Manon Lescaut - sopraan
  • Haar broer, sergeant bij de koninklijke garde - bariton
  • Cavaliere Des Grieux - tenor
  • Géronte de Ravoir, thesaurier-generaal - bas
  • Edmondo, student - tenor
  • De waard - bas
  • Een muzikant - mezzosopraan
  • Een balletleraar - tenor
  • De lantaarnopsteker - tenor
  • Een sergeant van de boogschutters - bariton
  • De commandant van de marine - bas

Synopsis[bewerken]

Eerste bedrijf[bewerken]

In Amiens, op het plein voor het postkantoor wacht een groep op de komst van de postkoets. Onder de wachtenden is ook de student Edmondo en de cavaliere Des Grieux. In de koets zitten Manon, haar broer Lescaut en thesaurier-generaal Géronte de Ravoir.

De koets arriveert en de mannen gaan het postkantoor binnen. Manon, die achterblijft, raakt aan de praat met Des Grieux en vertelt hem dat ze onderweg is naar het klooster op de uitdrukkelijke wens van haar vader. Des Grieux wordt op slag verliefd op haar. Edmondo ontdekt ondertussen dat Géronte de Ravoir, die ook wel wat in Manon ziet, haar wil ontvoeren. Edmondo waarschuwt de twee geliefden. Terwijl studenten Manons broer en De Ravoir bezighouden met een kaartspel, vluchten Manon en Des Grieux met De Ravoirs rijtuig, dat De Ravoir bij de waard geregeld had voor zijn ontvoering. Lescaut verzekert De Ravoir dat Manon de armoede snel beu zal zijn en daarna over te halen is om voor de luxe van De Ravoir zal kiezen.

Tweede bedrijf[bewerken]

Manon heeft Des Grieux inderdaad verlaten. Zij heeft hem ingewisseld voor De Ravoir, die, in tegenstelling tot Des Grieux, wèl de luxe kon bieden waarnaar zij verlangde. Als haar broer Lescaut bij haar langs komt vertelt ze hem dat ze zich alweer verveelt en terugverlangt naar de liefde van Des Grieux. Haar broer vertelt haar dat deze nog steeds van haar houdt en aan het gokken is geslagen in de hoop haar terug te winnen met de winsten die hij daarmee wil verkrijgen.

Lescaut gaat op zoek naar Des Grieux en stuurt deze naar Manon. Ze worden verrast door De Ravoir. Des Grieux vraagt Manon nu snel met hem te vertrekken, maar zij aarzelt. Zij wil eerst haar juwelen bij elkaar zoeken. Terwijl ze dit doet, vallen de soldaten, gewaarschuwd door De Ravoir, binnen en arresteren haar onder beschuldiging van diefstal. Des Grieux blijft wanhopig achter.

Derde bedrijf[bewerken]

Manon wordt veroordeeld en verbannen naar Louisiana. Des Grieux probeert tevergeefs haar bewakers om te kopen. Een langslopende lantaarnopsteker doet zijn werk en zingt een ballade. Wanneer de gevangenen worden ingescheept om naar Amerika te vertrekken, smeekt Des Grieux de kapitein hem mee te nemen. Bewogen door zijn verdriet stemt deze daarin toe.

Vierde bedrijf[bewerken]

Amerika. Des Grieux is met Manon op de vlucht. Om Manons honger naar luxe te stillen is hij in New Orleans in een misdaad verwikkeld geraakt. Manon is ziek geworden en zakt uitgeput in elkaar. Des Grieux gaat op zoek naar water. Als hij onverrichter zake terugkeert verklaart zij nog eenmaal haar liefde voor hem om vervolgens in zijn armen te sterven.

Geselecteerde opnamen[bewerken]

Jaar Rolverdeling
(Manon Lescaut, Des Grieux, Lescaut)
Dirigent,
operagezelschap en orkest
Label
1954 Licia Albanese,
Jussi Björling,
Robert Merrill
Jonel Perlea,
koor en orkest van de Opera Roma
Audio CD: RCA Victor
Cat: 60573-2-RG
1957 Maria Callas,
Giuseppe di Stefano,
Giulio Fioravanti
Tullio Serafin,
koor en orkest van het Teatro alla Scala
Audio CD: EMI
Cat: CDS5 56301 2 (Mono)
1980 Renata Scotto,
Plácido Domingo,
Pablo Elvira
James Levine,
koor en orkest van de Metropolitan Opera
DVD: Deutsche Grammophon
Cat: 00440 073 4241
1984 Kiri Te Kanawa,
Plácido Domingo,
Thomas Allen
Giuseppe Sinopoli,
koor en orkest van het Royal Opera House Covent Garden
(film)
DVD: Kultur Video
ASIN: B00008DDRL
1984 Mirella Freni,
Plácido Domingo,
Renato Bruson
Giuseppe Sinopoli,
Philharmonia Orchestra,
koor van het Royal Opera House Covent Garden
Audio CD: Deutsche Grammophon
Cat: 413 893-2 2
1993 Mirella Freni,
Luciano Pavarotti,
Dwayne Croft
James Levine,
koor en orkest van de Metropolitan Opera
Audio CD: Decca Records
Cat: 440 200-2
1998 Maria Guleghina,
José Cura,
Lucio Gallo
Riccardo Muti,
koor en orkest van het Teatro alla Scala
Audio CD: Deutsche Grammophon
Cat: 463 186-2

Noot: "Cat:" is een afkorting voor catalogusnummer van het label; "ASIN" is een referentienummer van amazon.com.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Synopsis gebaseerd op The Opera Goer's Complete Guide door Leo Melitz, de versie uit 1921.
  • Anthony Tommasini, The New York Times Essential Library of Opera, Times Books (Henry Holt and Company), 2004.
  • Julian Budden, "Manon Lescaut", Grove Music Online, 2005.