Jacques Thibaud

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jacques Thibaud

Jacques Thibaud (Bordeaux, 27 september 1880 - Franse Alpen, 1 september 1953) was een Franse violist.

Levensloop[bewerken]

Thibaud studeerde eerst viool bij zijn vader en vanaf zijn dertiende aan het Parijse Conservatorium. In 1896 won hij samen met Pierre Monteux, die later een bekende dirigent werd, de Conservatorium Vioolprijs. Thibaud raakte gewond tijdens gevechten in de Eerste Wereldoorlog. Hij wist echter zijn techniek opnieuw op te bouwen. In 1943 was hij medeoprichter van de Internationale Marguerite Long-Jacques Thibaud Competitie, een muziekwedstrijd voor violisten en pianisten.

Thibaud was niet enkel solist, maar speelde ook veel kamermuziek, in het bijzonder als deel van een pianotrio met pianist Alfred Cortot en cellist Pablo Casals. Hij maakte concerttournees met pianist Yves Nat en George Enescu. Thibaud was bevriend met Eugène Ysaÿe, die zijn Tweede Sonate voor vioolsolo aan hem opdroeg. Onder Thibauds studenten bevond zich Eric Rosenblith.

Thibaud overleed in 1953 toen de Lockheed Constellation van Air France vlucht F-BAZZ naar Hongkong neerstortte bij Mont Cimet in de Franse Alpen. Bij dat ongeluk overleden alle inzittenden. Thibauds Stradivarius-viool uit 1720, die nog van Pierre de Sales Baillot was geweest, ging met hem ten onder.