George Enescu

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
George Enescu
George Enescu in 1930
George Enescu in 1930
Algemene informatie
Volledige naam George Enescu
Geboren 19 augustus 1881
Overleden 4 mei 1955
Land Vlag van Roemenië Roemenië
Werk
Genre(s) symfonische muziek, opera
Beroep(en) componist, muziekpedagoog, violist, pianist
Instrument(en) piano, viool
Portaal  Portaalicoon   Muziek
George Enescu

George Enescu (Liveni, 19 augustus 1881Parijs, 4 mei 1955) was een Roemeens componist, violist, pianist, dirigent en docent. In Frankrijk, waar hij lange tijd verbleef, schreef hij zijn naam als Georges Enesco.

Biografie[bewerken]

Hij groeide op op het landgoed van zijn ouders in Liveni. Al op vroege leeftijd bleek hij een buitengewoon talent voor muziek te bezitten, reden waarom zijn ouders besloten hem naar het conservatorium van Wenen te sturen om zich te bekwamen in het bespelen van de piano, de viool en de harmonieleer. Hij was leerling van Joseph Helmesberger, die in die tijd een van de befaamdste vioolleraars was. In Wenen leerde hij Johannes Brahms kennen, die veel bewondering voor het muziektalent van de jonge George had. Door veelvuldige bezoeken aan de Hofopera werd hij een fervent bewonderaar van de muziek van Richard Wagner.

In 1895 verhuisde hij naar Parijs, om zich verder te bekwamen in de compositie en studeerde hij dit bij vooraanstaande musici als Ambroise Thomas, Jules Massenet en Gabriel Fauré. Hij was een zeer getalenteerd musicus, vooral op de viool, en een veelgevraagd vioolleraar. Bekende leerlingen van hem waren onder anderen Yehudi Menuhin, Arthur Grumiaux, Ida Haendel en Christian Ferras.

In 1921 werd hij aangezocht om, ter gelegenheid van de opening van het gebouw van de staatsopera in Boekarest, de Roemeense première van Wagners opera Lohengrin te dirigeren.

Zijn werken hebben vaak een Roemeens karakter. Met name zijn eerste Roemeense Rapsodie is heel beroemd geworden. Zijn opera Oedipe kan worden gezien als zijn grootste werk. Hij was een vruchtbaar componist van onder meer liederen, kamermuziek en pianomuziek.

Het symfonieorkest van Boekarest is naar Enescu vernoemd. In dezelfde stad is ook het Enescu-museum gevestigd.

Lijst van composities[bewerken]

Opera

  • Oedipe, opera in vier bedrijven op. 23 (tekst van E. Fleg), 1921-1931

Werken voor koor en orkest

  • L'aurore, voor sopraan, vrouwenkoor en orkest, 1898
  • Vox maris, op. 31, symfonisch gedicht, voor sopraan, tenor, koor en orkest, omstreeks 1929-1951

Orkestwerken

  • 4 studiesymfonieën: nr. 1, 1895, nr. 2, 1895, nr. 3, 1896, nr.4, 1898
  • Tragische ouverture, 1895
  • Ballade op. 4a, voor viool en orkest, 1895
  • Poème roumain, op. 1, 1897 [met vocaliserend koor]
  • 3 overtures, gecomponeerd tussen 1891-1894
  • Overwinningsoverture, 1896
  • Quartre divertissements, 1896
  • Fantaisie, voor piano en orkest, 1896
  • Andantino, 1896
  • Pastorale-Fantaisie, 1899
  • Die Nächtliche Herrschau, voor bariton en orkest, 1900
  • Symphonie concertante, op. 8, voor cello en orkest, 1901
  • Suite nr. 1, op. 9, 1903
  • 2 rhapsodies roumaines, op. 11, 1901
  • 2 intermezzi, op. 12, voor strijkers, 1902-1903
  • Symfonie nr. 1, op. 13, 1905
  • Symfonie nr. 2, op. 17, 1912-1914
  • Suite nr. 2, op. 20, 1915
  • Symfonie nr. 3, op. 21, met koor en piano solo, 1916-1921
  • Suite nr. 3 ('villageoise'), op. 27, 1937-1938
  • Concertouverture ('sur des thèmes dans le caractère populaire roumain'), op. 32, 1948
  • Symfonie voor kamerorkest, 1954

Kamermuziek

  • Violin Sonata No. 1 in D major, op. 2 (1897)
  • Cello Sonata No. 1 in F minor, op. 26 (1898)
  • Violin Sonata No. 2 in F major, op. 6 (1899)
  • Octet for Strings in C major, op. 7 (1900)
  • Cantabile et Presto, voor fluit en viool (1904)
  • Concertstück, voor altviool en piano (1906)
  • Légende, voor trompet en piano (1906)
  • Dixtuor in D major, voor blaasinstrumenten, op. 14 (1906)
  • Pianokwartet No. 1 in D major, op. 16 (1909)
  • Strijkkwartet No. 1 in E-moll major, op. 22, No. 1 (1920)
  • Violin Sonata No. 3 in A minor (dans la caractère populaire roumain, op. 25 (1926)
  • Cello Sonata, op. 26, No.2 in C (1935)
  • Impressions d'Enfance in D major, op. 28, voor viool en piano (1940)
  • Pianokwintet in A minor, op. 29 (1940)
  • Pianokwartet No. 2 in D minor, op. 30 (1943-44)
  • Strijkkwartet No. 2 in G major, op. 22, No. 2 (1950-52)
  • Chamber Symphony, voor 12 instrumenten, op. 33 (1954)

Opnamen[bewerken]

Op de Engelse labels EMI en Chandos zijn goede opnames verkrijgbaar van Enescu’s symfonieën. De opera Oedipe is in een goede uitvoering met José van Dam bij EMI verkrijgbaar. Op het Franse label Erato en het Engelse Olympia waren alle orkestwerken verkrijgbaar, doch hiervoor moet men zich nu op de tweedehandsmarkt begeven.

Externe link[bewerken]