George Enescu
| George Enescu | ||||
| George Enescu in 1930 | ||||
| Achtergrondinformatie | ||||
| Volledige naam | George Enescu | |||
| Geboren | 19 augustus 1881 | |||
| Overleden | 4 mei 1955 | |||
| Land | ||||
| Genre(s) | symfonische muziek, opera | |||
| Beroep(en) | componist, muziekpedagoog, violist, pianist | |||
| Instrument(en) | piano, viool | |||
| Website | ||||
|
||||
George Enescu (Liveni, 19 augustus 1881 — Parijs, 4 mei 1955) was een Roemeens componist, violist, pianist, dirigent en docent. In het Frans wordt hij ook: 'Enesco' genoemd.
Inhoud |
[bewerken] Biografie
Hij groeide op op het landgoed van zijn ouders in Liveni. Al op vroege leeftijd bleek hij een buitengewoon talent voor muziek te bezitten, reden waarom zijn ouders besloten hem naar het conservatorium van Wenen te sturen om zich te bekwamen in het bespelen van de piano, de viool en de harmonieleer. Hij was leerling van Joseph Helmesberger, die in die tijd een van de befaamdste vioolleraars was. In Wenen leerde hij Johannes Brahms kennen, die veel bewondering voor het muziektalent van de jonge George had. Door veelvuldige bezoeken aan de Hofopera werd hij een fervent bewonderaar van de muziek van Richard Wagner.
In 1895 verhuisde hij naar Parijs, om zich verder te bekwamen in de compositie en studeerde hij dit bij vooraanstaande musici als Ambroise Thomas, Jules Massenet en Gabriel Fauré. Hij was een zeer getalenteerd musicus, vooral op de viool, en een veelgevraagd vioolleraar. Bekende leerlingen van hem waren onder anderen Yehudi Menuhin, Arthur Grumiaux, Ida Haendel en Christian Ferras.
In 1921 werd hij aangezocht om, ter gelegenheid van de opening van het gebouw van de staatsopera in Boekarest, de Roemeense première van Wagners opera Lohengrin te dirigeren.
Zijn werken hebben vaak een Roemeens karakter. Met name zijn eerste Roemeense Rapsodie is heel beroemd geworden. Zijn opera Oedipe kan worden gezien als zijn grootste werk. Hij was een vruchtbaar componist van onder meer liederen, kamermuziek en pianomuziek.
Het symfonieorkest van Boekarest is naar Enescu vernoemd. In dezelfde stad is ook het Enescu-museum gevestigd.
[bewerken] Lijst van composities
- Opera
- Oedipe, opera in vier bedrijven op. 23 (tekst van E. Fleg), 1921-1931
- Werken voor koor en orkest
- L'aurore, voor sopraan, vrouwenkoor en orkest, 1898
- Vox maris, op. 31, symfonisch gedicht, voor sopraan, tenor, koor en orkest, omstreeks 1929-1951
- Orkestwerken
- 4 studiesymfonieën: nr. 1, 1895, nr. 2, 1895, nr. 3, 1896, nr.4, 1898
- Tragische ouverture, 1895
- Ballade op. 4a, voor viool en orkest, 1895
- Poème roumain, op. 1, 1897 [met vocaliserend koor]
- 3 overtures, gecomponeerd tussen 1891-1894
- Overwinningsoverture, 1896
- Quartre divertissements, 1896
- Fantaisie, voor piano en orkest, 1896
- Andantino, 1896
- Pastorale-Fantaisie, 1899
- Die Nächtliche Herrschau, voor bariton en orkest, 1900
- Symphonie concertante, op. 8, voor cello en orkest, 1901
- Suite nr. 1, op. 9, 1903
- 2 rhapsodies roumaines, op. 11, 1901
- 2 intermezzi, op. 12, voor strijkers, 1902-1903
- Symfonie nr. 1, op. 13, 1905
- Symfonie nr. 2, op. 17, 1912-1914
- Suite nr. 2, op. 20, 1915
- Symfonie nr. 3, op. 21, met koor en piano solo, 1916-1921
- Suite nr. 3 ('villageoise'), op. 27, 1937-1938
- Concertouverture ('sur des thèmes dans le caractère populaire roumain'), op. 32, 1948
- Symfonie voor kamerorkest, 1954
[bewerken] Opnamen
Op de Engelse labels EMI en Chandos zijn goede opnames verkrijgbaar van Enescu’s symfonieën. De opera Oedipe is in een goede uitvoering met José van Dam bij EMI verkrijgbaar. Op het Franse label Erato en het Engelse Olympia waren alle orkestwerken verkrijgbaar, doch hiervoor moet men zich nu op de tweedehandsmarkt begeven.
[bewerken] Externe link
| Zie de categorie George Enescu van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |