Jean-Paul Belmondo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jean-Paul Belmondo
Jean-Paul Belmondo 2001.jpg
Algemene informatie
Geboren 9 april 1933
Land Frankrijk
Bijnaam Bébel
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Jean-Paul Belmondo (Neuilly-sur-Seine, 9 april 1933) is een Franse acteur, bekend van film en theater.

Reeds vroeg boekte hij in de film zijn belangrijkste successen. Hij werd beroemd met zijn rol in À bout de souffle (1960) van Jean-Luc Godard, die van hem een gewichtig figuur maakte van de Nouvelle Vague. Werkte verder samen met vermaarde regisseurs als Jean-Pierre Melville, Louis Malle, François Truffaut, Alain Resnais en Claude Lelouch. Met l'Homme de Rio (1964) ging hij over op meer commerciële films, in het bijzonder komedies en actiefilms. Zijn schelmachtige gelaat en atletische gestalte maakten hem hiervoor geknipt. De stunts nam hij zelf voor z'n rekening, niet zelden met blessures tot gevolg. Stak in "Le Magnifique" (1973) de draak met het imago van stoere actieheld. Hoewel hij zich hierdoor gaandeweg van een minder veelzijdige kant toonde, nam zijn populariteit bij het grote publiek aanvankelijk alleen maar toe. Midden jaren tachtig verminderde het succes, waarna Belmondo zich meer op toneel ging toeleggen en nog sporadisch (serieuzere) filmrollen accepteerde. Na gezondheidsproblemen in 2001, keerde hij op 75-jarige leeftijd terug in een film van Francis Huster, "Un homme et son chien", een remake van "Umberto D" van Vittorio De Sica.

In de jaren zestig streed Belmondo met Alain Delon om de eretitel 'jeune premier van de Franse cinéma'. Samen schitterden ze in 1970 in de gangsterfilm "Borsalino". Later zouden ze in de komedie "Une chance sur deux" (1998) nog eens tegenover elkaar staan, maar toen deden hun namen op het affiche allang de kassa niet meer rinkelen.

Ontving in 1989 een César voor zijn rol in Itinéraire d'un enfant gâté.

Door de President van Frankrijk onderscheiden met de Légion d'Honneur.

Zoon van de beeldhouwer Paul Belmondo. Vader van in totaal vier kinderen uit de huwelijken met Elodie Constantin (1953-1965) en Nathalie Tardivel (2002-2008). Had daarnaast langdurige relaties met actrices als Ursula Andress en Laura Antonelli.

Filmografie[bewerken]

1956-1959

1960-1969

1970-1979

1980-1989

1990-2008