Joke Folmer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joke Folmer
Afbeelding gewenst
Geboren 1923, Nederlands Indië
Land Nederland
Groep Fiat Libertas

Joke Folmer (Nederlands Indië, 1923) was een Nederlands verzetsstrijder.

Ten tijde van de Duitse aanval op Nederland in 1940 was zij zeventien jaar en zat op het lyceum in Zeist. Via het bezorgen van huiswerk bij een Joods vriendinnetje kwam zij in contact met het verzet en werd koerierster voor de groep Fiat Libertas. Zij smokkelde meer dan driehonderd mensen over de grens, onder wie 120 geallieerde piloten.

In september 1943 werd de groep verraden en langzaam maar zeker opgerold. Joke Folmer werd ter dood veroordeeld en opgesloten in Kamp Haaren. Toen dit kamp op Dolle Dinsdag werd ontruimd, ging ze als Nacht-und-Nebelgevangene naar een Duitse gevangenis in Waldheim.

De gevangenen uit Waldheim werden op 6 mei 1945 vrijgelaten. Haar terugreis naar Nederland wordt beschreven in het boek The Walls Came Tumbling Down (En de muren vielen om) van Henriette Roosenburg.

Na de oorlog organiseerde ze samen met Nel Lind reünies waarbij Britse en Canadese luchtmachtenveteranen nog eens de vluchtroutes aflegden van Nederland naar de Zwitserse of Spaanse grenzen.

Voor haar verzetswerk kreeg zij onder andere de Bronzen Leeuw. Zij is de enige nog levende Nederlandse drager van de Medal of Freedom with gold palm.

Haar neef Jan Folmer was lid van de Waffen-SS.[1]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties