Verzetsbeweging

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een verzetsbeweging (of weerstandsbeweging), ook wel strijdersvereniging genoemd, is een groep personen die zich toelegt op verzetspleging tegen een bezetter van het land waarin zij wonen. De tactiek van een verzetsbeweging kan variëren tussen passief verzet, sabotage, of zelfs aanslagen of liquidaties van personen. Het kan soms moeilijk zijn de grens te trekken tussen verzet en terrorisme; sommige verzetsbewegingen worden ook als guerrilla-bewegingen beschouwd.

Ook is niet altijd sprake van een buitenlandse bezetter. Soms richt het verzet zich tegen een binnenlandse dictatuur of tegen de overheersing door een bepaalde minderheid.

In de koloniale tijd leverden in tal van koloniën verzetsbewegingen strijd tegen de Europese overheersers. In de Tweede Wereldoorlog hadden vele landen in Europa verzetsbewegingen die de Duitse bezetters bevochten. Er was ook in Duitsland zelf een anti-nazibeweging. In Engeland waren voorbereidingen om een beweging op te zetten, die verzet zou plegen tegen een eventuele Duitse bezetting.

Verzetsbewegingen voor 1940[bewerken]

Verzetsbewegingen 1940-1945[bewerken]

Verzetsbewegingen na 1945[bewerken]