Afrikaans Nationaal Congres
| Afrikaans Nationaal Congres | ||||
 |
||||
| Functiehouders | ||||
| Partijvoorzitter | Jacob Zuma | |||
| Mandaten | ||||
| Zetels |  |
|||
| Algemene gegevens | ||||
| Opgericht | 8 januari 1912 | |||
| Actief in | Zuid-Afrika | |||
| Hoofdkantoor | Luthuli House, 54 Sauer Street, Johannesburg, Gauteng | |||
| Richting | Centrum-links tot extreem-links | |||
| Ideologie | Afrikaans nationalisme, Sociaaldemocratie, Democratisch socialisme | |||
| Kleuren | zwart, groen en geel | |||
| Jongerenorganisatie | ANCYL | |||
| Internationale organisatie | Socialistische Internationale | |||
| Website | www.anc.org.za | |||
|
||||
 |
|
|
|
|
Portaal  PolitiekPortaal Zuid-Afrika |
Het ANC is de afkorting voor het Afrikaans Nationaal Congres in Zuid-Afrika, niet te verwarren met de voormalige Rhodesische ANC (Afrikaanse Nationale Raad). Het Zuid-Afrikaanse ANC is een politieke groepering, die in 1912 in Bloemfontein werd opgericht om de belangen van de zwarten in Zuid-Afrika te behartigen. De basis voor de groepering werd in 1882 gelegd met de formatie van de Native Education Association in de toenmalige Engelse Kaapkolonie.
Inhoud |
Opvattingen [bewerken]
Het ANC ziet zichzelf als een nationalistische partij van alle kleuren en voorstander van een non-raciale samenleving. In zijn Handvest van de Vrijheid (1955) worden de grondbeginselen van democratie en mensenrechten beschreven, al mag dit niet worden gezien als een blauwdruk voor socialisme.
Geschiedenis [bewerken]
De organisatie werd gesticht op 8 januari 1913 als South African Native National Congress (SANNC) aan de Waaihoek Wesleyan Church in Bloemfontein, met als doel meer rechten te bekomen voor de zwarte bevolking van Zuid-Afrika. John Dube, de eerste voorzitter, en dichter en schrijver Sol Plaatje waren bij de oprichters. De organisatie kreeg de naam ANC in 1923 en richtte een militaire vleugel op, de Umkhonto we Sizwe (Speer van de Natie) in 1961.
In 1961 werd het ANC in Zuid-Afrika verboden. In 1964 werd ANC-leider Nelson Mandela, symbool van het verzet tegen de apartheid, verbannen naar Robbeneiland, tot zijn vrijlating in 1990.
Tot 1988 werd het ANC door het Amerikaans Congres van de Verenigde Staten officieel beschouwd als terroristische organisatie. Tot 27 juli 2008 werden Nelson Mandela en andere ANC-politici nog opgevoerd op de officiële lijst van degenen die door het Congres van de VS als terroristen beschouwd worden. Na bekendwording, verdwenen hun namen van de terroristenlijst.[1]
Het ANC werkte in zijn strijd tegen de apartheid samen met de Communistische Partij van Zuid-Afrika en andere lokale anti-racistische partijen, zoals het PAC. Tot 1994 werd de strijd tegen apartheid gebaseerd op actie voor gelijke rechten voor zowel blanken als zwarten. Zij liepen daarmee gelijk op met het marxisme-leninisme (communisme). De einddoelen van het ANC en de Communistische Partij liepen echter uiteen. Tegenwoordig is de partij ANC officieel lid van de Socialistische Internationale en voorstander van democratisch socialisme.
Op 2 februari 1990 verklaarde president F.W. de Klerk in zijn traditionele openingstoespraak voor het ZA-parlement de opheffing van het verbod op het ANC, het PAC, de Communistische Partij en 31 andere verboden organisaties. Bij de vrije verkiezingen in 1994 behaalde de partij onder aanvoering van Mandela een grote overwinning en nam sindsdien deel aan de nationale eenheidsregering. Het ANC werkte nauw samen met de Afrikaanse Nuwe Nasionale Party, opvolger van de Nasionale Party. Na 2005 stapten een aantal NNP-leden zelf over naar het ANC.
Sinds de eerste vrije verkiezingen van 1994 levert het ANC de president van het land. Dit waren achtereenvolgens Nelson Mandela, Thabo Mbeki, Kgalema Motlanthe en Jacob Zuma.
Verkiezingsuitslagen sinds 1994 [bewerken]
| Jaar | stemmen | % | zetels |
|---|---|---|---|
| 2009 | 11.650.748 | 65.90% | 264 |
| 2004 | 10.880.915 | 69.69% | 279 |
| 1999 | 10.601.330 | 66.35% | 266 |
| 1994 | 12.237.655 | 62.65% | 252 |
Kritiek [bewerken]
ANC-voorzitter Jacob Zuma werd aangeklaagd wegens corruptie, en geldt als populist[bron?].
De anglicaanse ex-bisschop Desmond Tutu kritiseert het ANC fel vanwege de 'stille diplomatie' tegen het Zimbabwaanse regime van Robert Mugabe en de toename van de tegenstellingen tussen arm en rijk in Zuid-Afrika.
Ook in de Westerse wereld is soms kritiek op het ANC te horen. Ten eerste kreeg de regering-Mbeki kritiek wegens haar ineffectieve aidsbeleid. Ten tweede zou ze de haat tegen blanken niet voldoende bestrijden en overvallen op blanke boeren.
In 2006 kreeg Jacob Zuma heel wat kritiek met het zingen van het lied Umshini wami, wat vertaald uit het Zulu Breng me mijn machinegeweer betekent. Hij verklaarde echter wel dat dit lied voor hem geen aansporing tot geweld betekent.[2].
De voormalige jeugdleider van het ANC Julius Malema en huidig president Zuma werden ook bekritiseerd voor het zingen van het lied dubul' ibhunu wat Schiet een Boer betekent.[3] Het ANC verdedigde dit gedrag.[4]
Sleutelfiguren binnen het ANC [bewerken]
- Voor 1948: John Dube, Sol Plaatje, Pixley ka Isaka Seme
- 1948 tot 1994: Chris Hani, Ahmed Kathrada, Albert Luthuli, Nelson Mandela, Govan Mbeki, Thabo Mbeki, Raymond Mhlaba, Cyril Ramaphosa, Walter Sisulu, Joe Slovo, Robert Sobukwe, Oliver Tambo, Dulcie September
- Na 1994: Nelson Mandela, Sydney Mufamadi, Thabo Mbeki, Phumzile Mlambo-Ngcuka, Tokyo Sexwale, Jacob Zuma
Zie ook [bewerken]
Externe link [bewerken]
- www.anc.org.za De officiële website van het ANC
Noot
|
 |
Zie de categorie African National Congress van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
