Jacob Zuma

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Jacob Zuma
Jacob Zuma

Jacob Gedleyihlekisa Zuma (Inkandla, Natal, 12 april 1942) was vicepresident van Zuid-Afrika en is voorzitter van het ANC. Door zijn positie als voorzitter van het ANC, de grootste partij van het land, wordt Zuma gezien als grootste kanshebber om Thabo Mbeki als president van Zuid-Afrika op te volgen.

Jacob Zuma behoort tot de grootste zwarte bevolkingsgroep van Zuid-Afrika, de Zoeloes, in tegenstelling tot Mbeki en Nelson Mandela die tot de Xhosa, de op één na grootste bevolkingsgroep, behoren. Zuma was sinds 1959 lid van het ANC en behoorde tot de linkervleugel, de gewapende Umkhonto we Sizwe. In 1963 werd hij gearresteerd en zat 10 jaar gevangen op Robbeneiland. Na zijn vrijlating was Zuma eerst ondergronds actief in Zuid-Afrika en ging in 1975 in ballingschap, eerst naar Swaziland en Mozambique, later naar Zambia.

In 1990 keerde hij terug naar Zuid-Afrika en nam deel aan de onderhandelingen tussen het ANC en de blanke regering van De Klerk. In het zelfde jaar werd hij voorzitter van het ANC in Natal. In 1994 werd hij lid van de regering van KwaZoeloe-Natal. In 1997 werd hij vicevoorzitter van het ANC en in 1999 werd hij door Thabo Mbeki tot vicepresident van Zuid-Afrika benoemd.

Jacob Zuma raakte in verschillende corruptieschandalen verwikkeld over wapenaankopen. Tot op heden is hij veroordeeld noch vrijgesproken. Deze corruptieschandalen leidden tot zijn ontslag als vicepresident. Ook werd Zuma in 2005 aangeklaagd voor de verkrachting van Fezeka Kuzwayo, een HIV-positieve vrouw die hij kende uit zijn tijd in ballingschap in Zambia. Bij zijn rechtszaak verklaarde Zuma dat de gemeenschap met wederzijds goedvinden had plaatsgevonden en dat hij nadien een douche genomen had om het kans op een AIDS-besmetting te verkleinen. In 2006 werd hij in deze zaak vrijgesproken, maar kreeg wel van de rechtbank te horen dat hij onverantwoordelijk gehandeld had door zonder condoom gemeenschap te hebben met een HIV-positieve vrouw. Fezeka Kuzwayo werd na haar aanklacht dermate zwaar bedreigd dat zij Zuid-Afrika ontvluchtte en in Nederland politiek asiel vroeg en kreeg.

 
Persoonlijke instellingen