Karl Mannheim

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Karl Mannheim

Karl Mannheim (Boedapest, 27 maart 1893 - Londen, 9 januari 1947) was een Joods-Hongaars socioloog die wordt gezien als de grondlegger voor de kennissociologie.

Mannheim werd geboren in een joods middenklassengezin in Boedapest en studeerde daar filosofie, waarin hij in 1918 een doctoraat behaalde. In 1919 ontvluchtte hij vanwege de politieke situatie zijn land. Hij vroeg asiel aan in Duitsland, alwaar hij zich in Heidelberg vestigde. Daar werd hij Privatdozent, en trouwde hij met Juliska Lang. In 1930 werd hij hoogleraar sociologie aan de Goethe-Universität te Frankfurt am Main.[1] Hij maakte geen deel uit van de Frankfurter Schüle, aangezien hij zich niet in het communisme kon vinden. Hij deelde wel hun standpunten aangaande de fascisten.

In 1933 ontvluchtte Mannheim Duitsland en vestigde zich in Londen alwaar hij in 1945 professor werd aan de Universiteit van Londen. Mannheim is in zijn denken beïnvloed door met name Max Weber en Georg Simmel (waarvan hij colleges had bijgewoond). Ofschoon hij zelf geen 'grand-theory' heeft voortgebracht, wordt hij voor de sociologie nog steeds van belang geacht vanwege zijn kennissociologie.

Bronnen, noten en/of referenties[bewerken]

  1. Geschichte des Instituts für Sozialforschung. Das Institut für Sozialforschung Geraadpleegd op 12 December 2011