Kees Torn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kees Torn
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Geboren Oostburg, 2 februari 1967
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Genre(s) Cabaret
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Kees Torn (Oostburg, 2 februari 1967) is een Nederlandse tekstschrijver en cabaretier.

Biografie[bewerken]

Torn groeide op in Maassluis. Na zijn middelbare school studeerde hij twee jaar piano aan het conservatorium. Omdat hij graag de reclame in wilde en met plezier tekende, begon hij daarna een marketingstudie. Daar hield hij echter na een half jaar mee op, omdat hij zijn creativiteit daarin te weinig kwijt kon[1]. Om het tekenen voort te zetten, bezocht Kees Torn enkele jaren de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunsten[2] en werkte hij voor het stripblad Barwoel, dat later zou opgaan in Zone 5300.

Op de kunstacademie werd hij door studiegenote Gerrie Hondius uitgedaagd om teksten te schrijven voor een gezamenlijk programma. In 1991 deden ze als het duo 'Kees en ik' mee aan het Groninger Studentencabaretfestival, waar Torn de persoonlijkheidsprijs won. Hoewel de optredens een succes waren, stopte het duo door onenigheid al na een half jaar. In 1994 won hij in zijn eentje het Leids Cabaret Festival, nadat hij door twee vrienden (Onno Innemee en Robert Spaapen) ongevraagd was ingeschreven. Ruim een jaar later maakte hij zijn officiële solo-debuut met het programma 'Laat maar laaien'. In 1999 won Kees Torn de Annie M.G. Schmidt-prijs voor het beste theaterlied van 1998 voor zijn lied 'Streepjescode'[2]. In november 2007 won Kees Torn een VSCD Poelifinario voor het indrukwekkendste theaterprogramma van het seizoen 2006-2007. Hij kreeg die prijs voor zijn programma 'Dood en Verderf', dat door de recensenten al luid bejubeld was. De jury roemde zijn vermogen om 'in superieure liederen allerlei aspecten van de dood bespreekbaar te maken'[3].

Repertoire[bewerken]

De voorstellingen van Kees Torn kenmerken zich door vele - soms wat zwartgallige - liedjes en gedichten, overpeinzingen, sketches, terzijdes, gesprekjes met het publiek, spelletjes met taal en logica, en soms een stukje klassieke muziek - vooral van Bach - wanneer hij vindt dat het publiek "dit écht even moet horen". Torn is de beoefenaar van het light verse, en zijn repertoire is dan ook te vergelijken met dat van Kees Stip, Drs. P en Hans Dorrestijn[1]. Getooid met een dikke sigaar en een goede whisky, is zijn uitstraling op het podium die van de eeuwige student, die in de studentensociëteit aan de bar een paar goede vrienden probeert te vermaken.

De verzen uit zijn eerste vier programma's zijn gebundeld in het boekje 'Inkijkexemplaar'[4]. Naast teksten voor zijn eigen voorstelling, levert Torn ook tekstuele bijdragen aan programma's van (onder meer) Mike Boddé en voor de Mike & Thomas Show. In 1999 werkte hij met Mike Boddé, Matthias Giesen en Frank van Pamelen mee aan de cd "Het Ultieme Terugblik". Af en toe schrijft Torn een column of een gedicht, en in maart 2006 was hij te zien in een gastrol in de televisieserie "Kinderen geen bezwaar", waarvoor hij ook tekstbijdragen leverde[5].

Kritiek[bewerken]

De kritiek die Torn nog wel eens te verduren krijgt over zijn programma's, is dat hij te ouderwets cabaret zou maken. Zijn agent Harry Kies ("Kees-manager", zoals Torn hem placht te noemen[6]), suggereerde al "dat Torn wellicht zijn imago van whiskydrinkende en sigarenrokende intellectueel zou moeten afschudden ten bate van een toegankelijker programma", zo schrijft Arno Gelder van het Algemeen Dagblad begin 2005 in een interview.

Kees Torn zelf stoort zich echter aan het banale vermaak dat tegenwoordig in de schouwburgen vertoond wordt. "Zijn liefde voor het gesproken en geschreven woord - poëtisch of hilarisch - maakt hem in de tijd waarin het cabaret is gedevalueerd tot gespring, gekke bekken trekken, acrobatiek en gelikte praatjesmakerij tot een verademing", vervolgt Gelder. "Hij heeft niet meer nodig dan een vleugel, 20 prachtige liedjes en een kostelijke monoloog over de ongemakken van het dagelijks bestaan om het publiek twee uur lang te vermaken en te ontroeren."[7]

Citaten[bewerken]

In mijn definitie is het spelen met taal echt een voorwaarde voor cabaret.

- Kees Torn in het programma 'De Wereld Draait Door', als antwoord op de vraag of hij zichzelf eerder een taalkunstenaar vindt of een cabaretier[8]

Waar ik vandaan kom? Ik zeg meestal ’van de slijter’, want dat is vaak zo.

- Kees Torn in een interview met het Algemeen Dagblad, 2005[9]

Ik ben eigenlijk nooit student geweest, alleen een beetje slordig. En ik rook en zuip wat, ja, dan noemt men je al gauw studentikoos.

- Kees Torn in een interview met het studentenblad Cursor[1]

Prijzen en nominaties[bewerken]

  • 1991: Groninger Studentencabaretfestival: Tweede prijs (Kees & Ik)
  • 1991: Groninger Studentencabaretfestival: persoonlijkheidsprijs (Kees & Ik)
  • 1992: Amsterdams Kleinkunstfestival: Tweede prijs (Kees & Ik)
  • 1994: Leids cabaretfestival: jury- en publieksprijs
  • 1996: Werftheaterprijs
  • 1997: Conamus-aanmoedigingsprijs
  • 1999: Annie M.G. Schmidtprijs voor het beste theaterlied van 1998 (voor het lied 'Streepjescode')
  • 2005: Genomineerd voor Neerlands Hoop (voor het programma 'Doe mee en win')
  • 2007: Winnaar van de VSCD Poelifinario 2006-2007 (voor het programma 'Dood en verderf')[10]

Programma's[bewerken]

  • 1995: Laat maar laaien
  • 1996: Als ik het niet dacht
  • 1998: Plek zat
  • 2001: Mooie boel
  • 2002: In de gloria
  • 2004-2006: Doe mee en win
  • 2006-2007: Dood en verderf (regie: Onno Innemee)
  • 2008: 3D (in de formatie C3 met Onno Innemee en Mike Boddé)
  • 2009-2010: Einde verhaal
  • 2010-2011: Loze kreten (regie: Onno Innemee)

De negen soloprogramma's (het samenwerkingsprogramma 3D uit 2008 daargelaten) vormen samen het acrostichon 'LAPMIDDEL'. Kees Torn kondigde aan dat hij na deze negen programma's stopt met optreden. Hij speelde de laatste voorstelling van "Loze Kreten" op 5 mei 2012 in het |Oude Luxor Theater in Rotterdam. [11]

In februari 2012 is tijdens het Leids Cabaret Festival de dvd-box 'Een ommetje met Kees Torn' gepresenteerd. Deze dvd-box bevat negen dvd's met zijn theaterprogramma's en een cd met liedjes.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c Kees Torn lust er nog wel één, art. in Cursor, blad van de TU Eindhoven, door H. Spoorenberg, 22 mei 1997
  2. a b Biografie van Kees Torn (zwartekat.nl)
  3. Juryrapport Poelifinario 2007
  4. Inkijkexemplaar, Kees Torn, Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam 2003
  5. Kinderen geen bezwaar, Aflevering 'Gebabbel' 18 maart 2006
  6. Citaat uit de voorstelling "Doe mee en win!"
  7. Kees Torn :Structureel verstrooid ; Schatbewaarder van ouderwets cabaret, Arno Gelder, Algemeen Dagblad, 19 februari 2005
  8. De Wereld Draait Door, uitzending van 31 oktober 2005
  9. "Rotterdammers zijn altijd druk met kopen", Bram Verbrugge, Algemeen Dagblad, 29 december 2005
  10. Persbericht "Dood en verderf" van het impresariaat van Kees Torn
  11. http://www.echtcabaret.nl/
Wikiquote Wikiquote heeft een of meer citaten gerelateerd aan Kees Torn.