Light verse
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Light verse is een benaming voor die gedichten die een wat lichtere, meer speelse toon hebben. Drs. P ontwierp er de Nederlandse term plezierdichten voor.
De vorm kan velerlei zijn (sonnet, ballade, kwatrijn, ollekebolleke). In light verse staat het spelen met taal en versvormen centraal, de vorm wordt gethematiseerd; het is voornamelijk het onderwerp dat licht is.
Het genre wordt sinds de jaren tachtig in toenemende mate serieus genomen. Zo besteedt het literaire tijdschrift De Tweede Ronde veel aandacht aan light verse.
Gerenommeerde beoefenaars van light verse (oftewel: plezierdichters) zijn onder anderen:
- Drs. P
- Kees Stip
- Ivo de Wijs
- John O'Mill
- Daan Zonderland
- Driek van Wissen
- Jean Pierre Rawie
- Jan Boerstoel
- Cees van der Pluijm (pseudoniem: Paul Lemmens)
- Jos Versteegen (pseudoniem: Jacob Steege en Robert Alquin)
- Marjolein Kool
- Frits Criens (sr.)
- Quirien van Haelen (= Frits Criens jr.)
- Jaap van den Born
- Frank Fabian van Keeren
- Michel de Jong
- Peter Knipmeijer
- Theo Danes
- Kees Torn
- Simon Knepper
- Frank van Pamelen
- Jan de Bas
- Aart & Ton