Kwik(II)thiocyanaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kwik(II)thiocyanaat
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van kwik(II)thiocyanaat
Structuurformule van kwik(II)thiocyanaat
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
Hg(SCN)2
IUPAC-naam kwik(II)thiocyanaat
Andere namen kwikdithiocyanaat
Molmassa 316,7548 g/mol
SMILES
C(#N)[S-].C(#N)[S-].[Hg+2]
InChI
1S/2CHNS.Hg/c2*2-1-3;/h2*3H;/q;;+2/p-2
CAS-nummer 592-85-8
EG-nummer 209-773-0
PubChem 11615
Beschrijving Witte kristallen
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Toxisch Schadelijk voor de gezondheid Milieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H330 - H310 - H300 - H373 - H400 - H410
EUH-zinnen EUH032
P-zinnen P273 - P280 - P304+P340-​P302+P352-​P309+P311
Opslag Gescheiden van sterke zuren.
VN-nummer 1646
MAC-waarde 0,1 mg/m³
LD50 (ratten) (oraal) 46 mg/kg
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit
Dichtheid 3,71 g/cm³
Oplosbaarheid in water (bij 20°C) 0,63 g/L
Goed oplosbaar in zoutzuur
Slecht oplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur monoklien
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Kwik(II)thiocyanaat is het kwikzout van thiocyaanzuur en heeft als brutoformule Hg(SCN)2. De stof komt voor als witte monokliene kristallen, die zeer slecht oplosbaar zijn in water.

Synthese[bewerken]

Kwik(II)thiocyanaat wordt bereid door de reductie van een kwik(II)zout (zoals kwik(II)chloride) met een thiocyanaat-zout (zoals kaliumthiocyanaat) in waterige oplossing. Het witte kwik(II)thiocyanaat vormt dan een neerslag:

\mathrm{HgCl_2\ +\ 2\ KSCN\ \longrightarrow\ Hg(SCN)_2\ +\ 2\ KCl}

Toepassingen[bewerken]

Kwik(II)thiocyanaat werd vroeger gebruikt in de pyrotechniek om een zogenaamde faraoslang te maken. Dit is een lange, slangvormige constructie die voornamelijk uit as bestaat en ontstaat door de verbranding van kwik(II)thiocyanaat, in combinatie met wat glucose als extra brandstof. Dit wordt niet meer gedaan, gezien de hoge toxiciteit van kwik en diens verbindingen.

Tegenwoordig wordt het gebruikt als indicator voor chloride-ionen bij kwalitatieve analyses en in de fotografie bij het ontwikkelen en versterken van negatieven.

Externe links[bewerken]