Léon Jongen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Léon Jongen (Luik, 2 maart 1884 - Brussel, 18 november 1969) was een Belgisch componist en organist.

Muziekcarrière[bewerken]

Jongen studeerde aan het Luiks Conservatorium en werd na zijn studies organist aan de Sint-Jacqueskerk in zijn geboortestad. In 1913 behaalde hij de Eerste Grote Prijs van Rome voor zijn cantate “Les fiancés de Noël”.

Na de Eerste Wereldoorlog reisde hij naar verre landen : Afrika, Indië, China, Japan en Hanoi.

In 1934 keerde hij terug naar België en werd docent fuga aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel waar hij zijn broer Joseph Jongen opvolgde als directeur.

Hij schreef symfonische werken en opera.

Léon Jongen was van 1960 tot 1962 voorzitter van de Koningin Elisabethwedstrijd. Het jaar daarna won hij de wedstrijd voor compositie.

Oeuvre[bewerken]