Lachvalk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lachvalk
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Laughing Falcon.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Falconiformes (Roofvogels)
Familie: Falconidae (Caracara's en valken)
Geslacht: Herpetotheres
Soort
Herpetotheres cachinnans
(Linnaeus, 1758)
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De lachvalk (Herpetotheres cachinnans) is een vogel uit de familie van caracara's en valken (Falconidae). De vogel heeft een lengte van 43 tot 56 cm en een gewicht van 570 gram. De lachvalk is nauw verwant aan de bosvalken, die net als de lachvalk in Latijns-Amerika voorkomen.

Uiterlijk[bewerken]

Het verenkleed is licht roomkleurig. Verder heeft de lachvalk donkerbruine vleugels, een zwartgrijs gestreepte staart en een opvallende zwarte band rondom de ogen. De poten zijn kort en bedekt met zeshoekige schubben, die bescherming bieden tegen slangenbeten. Dit is nodig aangezien slangen een belangrijke voedselbron vormen voor de lachvalk.

Leefomgeving[bewerken]

Bosranden en deels open delen van tropische laaglandbossen in Midden- en Zuid-Amerika. Lachvalken zijn algemener in natte gebieden, zoals moerasbossen en regenwouden, dan in droogbossen.

Voedsel[bewerken]

Reptielen vormen het hoofdbestanddeel van het voedselpakket van de lachvalk. Zowel slangen, waaronder ook giftige koraalslangen, als hagedissen worden gedood. Daarnaast vangt de lachvalk zo nu en dan ook knaagdieren en duizendpoten. In sommige gebieden staan ook kleine vleermuizen op het menu van de lachvalk.

Andrew Jackson Grayson

Leefwijze[bewerken]

Deze roofvogel zit graag op een uitstekende boven in het regenwoud, vanwaar hij naar een prooi speurt, zonder zelf gezien te worden. Ziet de lachvalk een prooi, bijvoorbeeld een slang, dan laat hij zich er in een duikvlucht op vallen en doodt het met een krachtige beet achter de kop. Vervolgens vliegt de valk met de slang terug naar zijn zitplaats. Kleine exemplaren worden in de bek meegenomen, terwijl de lachvalk grotere exemplaren in de poten meeneemt. Kleine slangen worden direct ingeslikt, waarbij de staart als eerste naar binnen gaat, maar grotere slangen pikt de lachvalk in kleinere stukken voordat hij zijn prooi verslindt. De lachvalk dankt zijn naam aan de kakelende alarmroep. Deze wordt echter weinig gehoord, meestal alleen wanneer de valk gestoord wordt. Een meer algemene roep is een tweetonige roep, waarvan zijn Costa Ricaanse naam guaco is afgeleid. Deze roep wordt vooral na zonsopgang gehoord.

Voortplanting[bewerken]

Lachvalken bouwen vrijwel nooit een nest. Soms worden de eieren gelegd in een verlaten nest van een caracara of buizerd. Vaker echter fungeert een holte in een boom als broedplaats. De lachvalk legt meestal slechts één ei per keer.

Bronnen, noten en/of referenties