Laozi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Laozi
Laozi
Lǎozǐ als godheid
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 老子
Vereenvoudigd 老子
Hanyu pinyin Lǎozǐ
Wade-Giles Lao Tzu
Jyutping (Standaardkantonees) lou5 zi2
Standaardkantonees Loow Dzǐe
Yale (Standaardkantonees) lou5 ji2
Hongkong-Hakka lau3 zu3
Meixianhua lau3 zii3
Shanghainees [lɔ ʦɿ]
Andere benamingen Lao Tse

Laozi, jiaxiang: Henan, Zhoukou, Lüyi 河南省周口市鹿邑县, was een Chinese filosoof, die meestal in de 6e eeuw v.Chr., tijdens de Periode van Lente en Herfst wordt geplaatst, 604 v.Chr. - 507 v.Chr. Hij is naar men zegt één van de stichters van het taoïsme. Mogelijk heeft hij later, in de 5e of 4e eeuw v.Chr. geleefd, tijdens de Periode van de Strijdende Staten.

Laozi, Confucius, Gautama Boeddha zijn de drie heilige personen, San sheng of 三聖, van het taoïsme. Ze leefden ongeveer in dezelfde tijd, in de 6e tot 4e eeuw v.Chr.

Naam[bewerken]

Laozi's achternaam was Li 李 en zijn naam was Er 耳. De naam Laozi is een samentrekking van Lao, oud en zi, meester en betekent dus in feite Oude Meester. Hij staat ook wel bekend als Lao Dan. Zijn naam wordt ook vaak als Lao Tse geschreven.

Volgens de Chinese historicus Sima Qian, omstreeks 100 v.Chr. was de ware naam van Laozi 'Li Erh'. Tot deze bewering kwam hij na onderzoek van een stamboom van een familie Li uit Shandong die haar oorsprong herleidde tot Laozi. Deze bewering is historisch niet te bewijzen, maar de naam Li is zo met de gedaante Laozi verweven, dat de latere Tang-dynastie, die ook Li als achternaam hadden, Laozi als hun voorvader beschouwde.

Filosoof[bewerken]

Het verhaal gaat dat Laozi, afkomstig van de staat Chu, enige tijd als filosoof rondtrok, maar niemand tegenkwam die naar zijn waarheden wilde luisteren. Uiteindelijk gaf hij het op de mensen goede raad te geven en besloot hij de beschaafde wereld, in dit geval China, te verlaten. Aan de westgrens kwam Laozi een poortwachter tegen, die hem wist over te halen zijn ideeën in elk geval op te schrijven, omdat het zonde zou zijn als die helemaal verloren zouden gaan. Laozi zou hierop de Tao Te Ching, het Boek van Weg en Deugd, een verzameling van 81 korte Chinese teksten, hebben geschreven.

Het is waarschijnlijk dat de Tao Te Ching niet door één auteur is geschreven, maar een verzameling wijsheden van meer schrijvers is. Volgens geleerden dateert het werk van de 3e eeuw v.Chr. Het is daarom waarschijnlijk dat het Laozi's oorspronkelijke ideeën niet volledig weergeeft.

Laozi was zich bewust van de tegenstellingen in de dingen, die telkens in een eeuwig transformatieproces terugkeren. Zodra het goede of de schoonheid wordt aangenomen is het slechte en de lelijkheid ook al aanwezig. Elke handeling, die zich op het goede of de schoonheid richt, is dus al bij voorbaat contraproductief. Het hoogste goed is daarom als water, dat alle ruimten vult zonder onderscheid te maken. Veranderingen vinden niet op een progressieve wijze plaats, maar in een constante cyclus. Streven is daarom volgens Laozi bij voorbaat zinloos. In de politiek zou "moeten worden gehandeld zonder ergans naar te streven".