Leo Schatz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Leo Schatz in zijn atelier

Leo Schatz (Amsterdam, 10 maart 1918) is een Nederlands kunstschilder, tekenaar en dichter.

Biografie[bewerken]

Leo Schatz groeide op in Betondorp. Als jongen tekende hij graag en op aanraden van Albert Hahn jr. - een vriend van de familie Schatz - werd Leo naar de Kunstnijverheidsschool gestuurd, waar hij in 1939 eindexamen deed. Daarna volgde hij een opleiding aan de Rijksacademie te Amsterdam. De oorlog brak uit, Leo dook onder en ging het verzet in. Zijn ouders en tweelingbroer hebben de oorlogsjaren niet overleefd.

In de oorlogsperiode was hij samen ondergedoken met Wim Polak en Bea Biet in Den Haag, met wie hij samen boekjes uitgaf die gedrukt werden ten bate van het verzet - eenvoudige kinderboekjes met titels als Ankie is jarig en 't Arme boertje, die in aantallen van tienduizenden exemplaren werden verkocht.[1] Schatz vervalste bonkaarten en persoonsbewijzen, en Polak deed technisch werk voor het illegale Parool, terwijl Schatz de koppen van die krant tekende. Zijn onderduiknaam was Jan Heertjes.

In 1948 trouwde hij met Sonja Kopuit, die eveneens een traumatisch oorlogsverleden met zich meedroeg. De jaren daarna verdiende hij de kost voornamelijk met lesgeven, werd in 1969 docent aan de Academie Minerva in Groningen en de Rietveld Academie in zijn woonplaats Amsterdam.

Werk[bewerken]

Vlak na de oorlog wordt Leo Schatz - als oud-verzetsman - door de Deense regering naar Denemarken uitgenodigd. Hij raakt bevriend met diverse Deense schilders en raakt onder de indruk van het werk van de Franse colorist Pierre Bonnard, wiens werk hij daar onder ogen krijgt. Weer terug in Amsterdam experimenteert hij, maakt veelal expressionistische doeken. Hij ontwikkelt een eigen, zeer kleurrijke vorm van expressionisme. Persoonlijke tragedie drukt een groot stempel op zijn werk. Als zijn dochter Irma in 1984 overlijdt, verschijnt zij vele malen als een schimmige gestalte in zijn werken. Na het plotselinge overlijden van zijn vrouw in 2003 kan hij door de schok niet meer schilderen, maar vindt een nieuwe uitingsvorm in zijn gedichten en tekeningen. In 2005 verschijnt zijn dichtbundel met deze tekeningen onder de titel 'Ik heb geen aanleg voor verdriet'. Regisseur Rudolf van den Berg heeft in 2007, in samenwerking met Interakt Televisieproducties en de Joodse Omroep, een documentaire gemaakt over het leven en werk van Leo Schatz. Op 1 december 2012 is Leo Schatz benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau wegens zijn bijzondere bijdragen aan de schilderkunst, het kunstonderwijs en de kunstbeleving. Dit gebeurde tijdens de presentatie van het boek 'In ieder hoofd zit een ander hoofd' en de opening van de gelijknamige expositie in het Museum Jan van der Togt te Amstelveen. Boek en tentoonstelling zijn gebaseerd op zijn recente werk.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Lisette Lewin, Het clandestiene boek, p. 158-171, hoofdstuk 11, 'Ankie is jarig'