Licio Gelli

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Licio Gelli, bijnaam: Il Puparo, The Puppet master, de poppenspeler (Pistoia, 21 april 1919) is vooral bekend als de Grootmeester van het machtige vrijmetselaarsgenootschap P2. Gelli was tevens lid van de Maltezer Orde.

Tijdens Mussolini's bewind, meldde Gelli zich aan als vrijwilliger voor de Zwarthemden en werd naar Spanje gestuurd om Franco's troepen te ondersteunen in de Spaanse Burgeroorlog. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij verbindings officier tussen de Italiaanse overheid en nazi-Duitsland, met onder zijn contacten onder andere Hermann Göring. Hoogstwaarschijnlijk is Gelli na de Tweede Wereldoorlog bij de CIA in dienst gegaan op aanbeveling van de Italiaanse geheime dienst.

Gelli wordt ervan verdacht een prominente rol te hebben gespeeld bij Operatie Gladio, een geheim “stay-behind” netwerk, opgericht en gefinancierd door de CIA en NAVO met als doel de communisten in Italië zo veel mogelijk dwars te zitten. Bij een politie inval in zijn villa in Arezzo ontdekte men een ledenlijst van de P2 groep met daarop diverse invloedrijke mensen waaronder bijvoorbeeld Silvio Berlusconi. Gelli heeft diverse keren in het openbaar verklaard een persoonlijke vriend te zijn van de president van Argentinië Juan Perón en verklaarde hierbij ook dat deze vriendschap van wezenlijk belang was geweest voor Italië.

Licio’s naam wordt ook in verband gebracht met de moord op Roberto Calvi, de president van de Banco Ambrosiano. Op 19 juli 2005 werd Gelli aangeklaagd voor deze moord voor de Italiaanse rechtbank. Gelli legde een verklaring af voor de rechtbank, waarbij hij de schuld legde bij personen die via Calvi's Banco Ambrosiano betrokken waren bij het financieren van de Poolse Solidarność in opdracht van het Vaticaan.