Liesbreuk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Liesbreuk
Hernia inguinalis
Afbeelding van een indirecte, scrotale liesbreuk. Mediaan aanzicht van links.
Afbeelding van een indirecte, scrotale liesbreuk. Mediaan aanzicht van links.
Coderingen
ICD-10 K40
ICD-9 550
DiseasesDB 6806
MedlinePlus 000960
eMedicine med/2703emerg/251 ped/2559
MeSH C06.405.293.249.437
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Een liesbreuk of hernia inguinalis[1] is een aandoening die bestaat uit een uitstulping van het buikvlies in de liesstreek, waardoor organen die normaal in de buikholte zitten uit gaan puilen.

Er zijn diverse soorten liesbreuken te onderscheiden, onder andere afhankelijk van de plaats ('breukpoort') waar de inhoud van de buikholte uit gaat puilen.

  • De aangeboren liesbreuk, die ontstaat doordat de processus vaginalis peritonaei niet wordt gesloten;
  • de directe (via de achterwand van het lieskanaal) liesbreuk, achter de arteria epigastria inferior langs;
  • de indirecte liesbreuk (door de anulus inguinalis in het lieskanaal richting scrotum), vóór de arteria epigastria inferior langs;
  • de hernia femoralis (de poort waar de grote bloedvaten naar het been doorheen gaan).
Inguinal hernia ultrasound 0530162900640 8M.gif

De patiënt (meestal een man) merkt een bobbel op in de lies die opkomt bij persen en (in het begin) teruggaat bij stoppen met persen of gaan liggen. Later kan de patiënt de bobbel meestal zelf terugduwen ('reponeren'). Vroeger werden hiervoor ook 'breukbanden' gebruikt, hulpmiddelen die druk uitoefenden op de breukplaats waardoor de buikinhoud niet ging uitpuilen.

Een liesbreuk kan verschillende oorzaken hebben. Meestal is er sprake van een verzwakking van de buikwand. Dit kan aangeboren zijn, of het resultaat van zwaar tillen, overgewicht, problemen met de stoelgang of veel hoesten. Ook het langdurig spelen van blaasinstrumenten vergroot de kans op het krijgen van een liesbreuk. Ook een wijd lieskanaal predisponeert voor een breuk. Bij vrouwen komen liesbreuken veel minder vaak voor en zijn dan vaak van het femorale type.

Een liesbreuk gaat vaak gepaard met enig ongemak, zoals een zeurderig gevoel in de liesstreek. Maar vaak ook heeft een patiënt geen enkele klacht. Bij beklemd raken van de inhoud van de breukzak bij de breukpoort, het smalste gedeelte, treedt door afknelling van de bloedvaten hevige pijn op; dit is een medisch spoedgeval dat spoedig moet worden geopereerd omdat er necrose en gangreen van de darmwand kan optreden.

Een arts kan het bestaan van een liesbreuk eenvoudig vaststellen. Omdat een liesbreuk niet vanzelf herstelt en in de loop van de tijd kan verergeren, is een operatie nodig. Traditioneel wordt een liesbreuk verholpen door het buikvlies te herstellen met weefsel van de buikwand zelf of door er een stukje kunststof in te plaatsen. Sinds relatief kort worden liesbreuken ook met kijkoperaties (laparoscopische procedure) behandeld: de resultaten daarvan op langere termijn zijn echter nog niet bekend. De voorkeursbehandeling is thans het gebruik van een kunststoffen matje volgens de Lichtenstein-methode.

Een operatief herstel van een hernia inguinalis is alleen noodzakelijk als de patiënt klachten heeft (zoals bij een beklemde breuk). Een pijnloze zwelling bij drukverhogende momenten in de lies is geen reden tot operatie. Toch zal een dergelijke liesbreuk vrijwel altijd vergroten, zodat een operatie uiteindelijk wel noodzakelijk wordt.

Indien er bij de patiënt een contra-indicatie voor een operatieve behandeling bestaat, wordt een conservatieve behandeling toegepast met een liesbreukband. De breukband bestaat uit een circulaire band met een pelotte op de breukpoort en een liesband om de breuk goed te ondersteunen.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Friedbichler, M., Friedbichler, I. & Eerenbeemt, A.M.M. van den (2009). Pinkhof Medisch Engels. Houten: Bohn Stafleu van Loghum.