Seychellenskink

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Mabuya wrightii)
Ga naar: navigatie, zoeken
Seychellenskink
IUCN-status: Niet geëvalueerd (2008)
Wrights Skink - Mabuya wrightii.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Scincomorpha (Skinkachtigen)
Familie: Scincidae (Skinken)
Geslacht: Trachylepis
Soort
Trachylepis wrightii
Boulenger, 1887
Afbeeldingen Seychellenskink op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Seychellenskink op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De seychellenskink[1] (Trachylepis wrightii) is een hagedis uit de familie skinken (Scincidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door George Albert Boulenger in 1887. Oorspronkelijk werd de naam Mabuya wrightii gebruikt en deze onder naam wordt de skink vaak in de literatuur aangeduid.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De lengte bedraagt ongeveer 30 centimeter en ongeveer de helft daarvan is staart.[1] De kleur is bruin tot donkerbruin met een donkere flankstreep en een beige buik en keel. De voorpoten zijn duidelijk kleiner dan de achterpoten, de nek is erg dik. De schubben zijn glad en glanzend.

Verspreiding en habitat[bewerken]

Leefgebied

De seychellenskink is een typische bodembewoner die soms in een boom klimt om zich snel te verstoppen, maar meestal onder stenen en tussen de strooisellaag leeft. De soort komt alleen voor op de Seychellen, een eilandengroep ten noordoosten van Madagaskar. De habitat bestaat uit de delen met granietrotsen en guano-afzettingen die op de eilanden voorkomen. Guano is een soort turf, maar bestaat in plaats van planten uit de gedroogde mest van vogels, guano is erg rijk aan mineralen. Het voedsel bestaat uit insecten, maar in de lente en zomer wordt er ook op vogeleieren gejaagd, echter alleen die van op de bodem broedende vogels.

Bedreigingen[bewerken]

Mede door het feit dat guano gewonnen werd om er onder andere fosfor en zwavel uit te halen, is deze soort sterk achteruitgegaan door milieuvervuiling. Ondanks dat de gewenste mineralen tegenwoordig kunstmatig uit zouten worden gehaald en de winning aan het stagneren is, is de seychellenskink nog steeds zeldzaam.

Ondersoorten[bewerken]

Er worden twee ondersoorten erkend;[2]

Bronvermelding[bewerken]

Referenties
  1. a b P Whitfield, Encyclopedie van het dierenrijk - Alle gewervelde dieren in woord en beeld, Uitgeverij Areopagus, 1984, Pagina 432 ISBN 90 274 9009 0.
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. &species=wrightii The Reptile Database - Trachylepis wrightii
Bronnen
  • (nl) P Whitfield - Encyclopedie van het dierenrijk - Alle gewervelde dieren in woord en beeld (1984)- Pagina 432 - Uitgeverij Areopagus - ISBN 90 274 9009 0
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Trachylepis wrightii - Website Geconsulteerd 3 augustus 2014