Magnus II van Zweden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Magnus Eriksson
1316 - 1374
Zegel Magnus II
Zegel Magnus II
Koning van Zweden
Periode 1319 - 1363
Voorganger Birger I
Opvolger Albrecht
Koning van Noorwegen
Periode 1319 - 1355
Voorganger Haakon V
Opvolger Haakon VI
Vader Erik Magnusson
Moeder Ingeborg van Noorwegen
Dynastie Huis Folkung

Magnus II Eriksson (Noorwegen, 1316 - Bømlofjord (schipbreuk), 1 december 1374) was koning van Zweden van 1319 tot 1363 en als Magnus VII koning van Noorwegen van 1319 tot 1355.

Hij was de zoon van Erik Magnusson, hertog van Södermanland en zelf een zoon van Magnus I van Zweden, en van Ingeborg, dochter en enig kind van koning Haakon V van Noorwegen. In 1319 volgde hij zijn grootvader Haakon V op als koning van Noorwegen en binnen het jaar werd hij verkozen tot koning van Zweden als opvolger van zijn oom Birger I. Hij werd tevens koning van Skåneland, dat door de koning van Denemarken verpand was en dat hij kocht.

Zijn regering wordt als zwak bestempeld. Hij huwde met Blanche van Namen, dochter van graaf Jan I van Namen en Maria van Artesië. In 1343 duidde hij hun oudste zoon Erik als kroonprins aan en werd hun zoon Haakon aangeduid als erfgenaam van de troon van Noorwegen. Erik werd in 1355 medekoning in Zweden, totdat die in 1359 aan de pest stierf. Koning Waldemar IV van Denemarken heroverde Skåneland in 1360. In 1363 werd Magnus afgezet als koning van Zweden en vluchtte hij naar Noorwegen.