Manpads

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een militair met een Redeye.

Manpads is een acroniem voor Man-Portable Air Defense System. Vrij vertaald: draagbaar luchtverdedigingssysteem.

Manpads zijn mobiele, zelfstandige vuurposten, die doorgaans uit weinig méér bestaan dan een lanceerbuis die op de schouder van de schutter rust, uitgerust met één luchtdoelraket.

Manpads worden gebruikt tegen luchtdoelen op korte afstand (300 m tot enkele kilometers) en de raketten zijn infrarood-geleid.

Gebruik[bewerken]

Manpads vormen tegenwoordig één van de grootste bedreigingen voor — vooral militaire — laagvliegende vliegtuigen en helikopters. Dit type luchtverdedigingssysteem is goedkoop, eenvoudig in gebruik, zéér mobiel en toch bijzonder efficiënt. Bijgevolg zijn deze Manpads wereldwijd in grote mate verspreid en vormen ze in de handen van terroristen een te duchten gevaar.

Wat Manpads nog gevaarlijker maakt, is dat infraroodzoekende systemen niet detecteerbaar zijn tot op het moment dat de raket afgevuurd wordt (dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld radar- of lasergeleide wapens).

Voorbeelden[bewerken]

  • Amerikaans
    Stinger
    Redeye
  • West-Europees
    Mistral
    Javelin
    Blowpipe
  • Russisch
    SA-7 Grail (= 9K32M Strela-2)
    SA-14 Gremlin (= 9K34M Strela-3)
    SA-18 Grouse (= 9K38 Igla)