Messa di gloria

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Giacomo Puccini's Messa of Messa a quattro voci (tegenwoordig vooral bekend onder de naam Messa di Gloria)[1] is een mis gecomponeerd voor orkest en koor (SATB) met tenor- en baritonsolisten. Strikt bekeken is het stuk een complete mis en geen Messa di Gloria [2].

Puccini componeerde de Messa als afstudeerproject aan het Istituto Musicale Pacini. De eerste opvoering had plaats in Lucca op 12 juli 1880. Het Credo was al geschreven én opgevoerd in 1878 en was door Puccini oorspronkelijk bedoeld als een zelfstandig werk. Het complete manuscript van de Messa werd door Puccini nooit gepubliceerd, en hoewel het werk goed ontvangen werd bij de eerste uitvoering, werd het niet meer uitgevoerd tot 1952 (eerst in Chicago en daarna in Napels). Wel recycleerde hij een aantal thema's in andere werken. Het Agnus Dei werd bijvoorbeeld gebruikt in zijn opera Manon Lescaut en het Kyrie in Edgar.

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog verwierf Broeder Dante Del Fiorentino een oude kopie van het manuscript van de Vandini-familie in Lucca. Hij dacht dat het om het origineel ging. Het originele manuscript zelf, in het bezit van de familie Puccini, werd door zijn schoondochter aan Ricordi, Puccini's uitgever geschonken. Er volgde een geschil om de rechten, dat uiteindelijk werd opgelost door verdeling van de rechten tussen Ricordi en Mills Music, de uitgever van het Fiorentino-manuscript.

Opname[bewerken]

Referenties
  1. De eigenlijk foute titel Messa di Gloria werd voor het eerst gebruikt in 1951 door de uitgevers van de eerste gedrukte editie, Mills Music te New York. Zie Michele Girardi, Puccini: His International Art, University of Chicago Press, 2002, p. 17. ISBN 0226297578
  2. In een messa di gloria klinken enkel het Kyrie en het Gloria; het Credo, Sanctus, Benedictus en Agnus Dei worden weggelaten

Bronnen