Mitralisinsufficiëntie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Echocardiogram met dopplerflowmeting van ernstige mitralisinsufficiëntie

Mitralisinsufficiëntie (MI) is een lekkage van de mitralisklep, een van de vier hartkleppen.

Symptomen[bewerken]

De mitralisklep bevindt zich tussen de linker hartboezem en linker hartkamer. Het onvoldoende werkzaam zijn (insufficiëntie) van deze klep kan resulteren in decompensatie aan de linkerzijde. Een MI resulteert in terugstroom van bloed van de linker kamer naar de linker boezem. Dit kan uiteindelijk resulteren in pulmonale hypertensie en longoedeem. Longoedeem uit zich door kortademigheid, in eerste instantie bij inspanning, maar later ook in rust, orthopneu (kortademig bij platliggen) en nachtelijke kortademigheidsaanvallen. Bij lichamelijk onderzoek kan longoedeem worden ontdekt door fijne crepitaties (knetterende geluidjes) aan met name de dorsobasale (achter-onder) longvelden.

  • Een complicatie kan zijn dat het linkeratrium zo ver uitzet, dat de elektrische prikkeling chaotisch gaat verlopen, met als gevolg atriumfibrilleren.

Secundaire kenmerken[bewerken]

Verder kan de MI bij auscultatie als souffle hoorbaar zijn over het hart. Specifiek is dan dan een blazende, systolische souffle te horen aan de apex van het hart, goed hoorbaar in linker zijligging. De luidheid van de souffle zegt daarbij niets over de ernst. Het betreft hier een holosystolisch, blazend en hoogfrequent geruis. De tweede harttoon kan wijd gespleten zijn door verkorting van de ejectiefase van de linker ventrikel (de aortaklep sluit eerder dan de pulmonalisklep). Het kan soms lastig zijn de souffle passend bij een aortastenose te onderscheiden van die passend bij een mitralisinsufficiëntie. Het kan dan nuttig zijn te voelen naar de arteriele pulsatie's van de a. carotis; bij een mitralis mitralisinsufficiëntie voelt men een krachtige initiële pulsatie, terwijl bij aortastenose er sprake is van een vertraagde pulsatie. Verder kan de diagnose aannemelijk worden middels een thoraxfoto: hierbij kan longoedeem worden gezien en uitingen van linkerboezemhypertrofie, een vergrote linker boezem, (stompe carinahoek van >60 graden.), echter linkerboezemhypertrofie wordt ook gezien bij een tal van andere aandoeningen. De diagnose mitralisinsufficiëntie (en de ernst van de MI) kan bevestigd worden middels echocardiografie.

Oorzaken[bewerken]

Mitral Regurgitation scheme1.png

Mitralisinsufficiëntie kan worden veroorzaakt door een afwijking aan de klep zelf of aan het klepsteunapparaat, zoals de chordae tendineae of de papillairspieren. Ook kan er sprake zijn van een functionele kleplekkage. De meest voorkomende oorzaken zijn de mitralisklepprolaps en de ischemische hartziekten.

Hart van een poedel met chronische mitralisinsufficiëntie

Klepgerelateerde oorzaken[bewerken]

Functionele MI[bewerken]

  • Ischemische hartziekten
  • Systolisch linker kamer falen, met verwijding van de linker kamer en dus de anulus of klepring (en andere oorzaken die de klepring dilateren).
  • Hypertrofische cardiomyopathie.

Behandeling[bewerken]

Bij functionele oorzaken van de MI zal de behandeling gericht zijn op behandeling van de onderliggende oorzaken. Daarnaast, en bij klepgerelateerde oorzaken, zal eerst met medicijnen worden behandeld: diuretica en ACE-remmers. Bij een ernstige MI, bijvoorbeeld bij een ruptuur van een chorda, zal chirurgische reparatie of vervanging van de hartklep worden verricht. Dit gebeurt door middel van een openhartoperatie of door middel van een endoscopische ingreep waarbij via de liesvenen toegang wordt verkregen tot het hart en een 'Mitraclip' procedure plaatsvindt. Bij mitraalklepvervanging kan een mechanische kunstklep en een biologische kunstklep worden geplaatst, de laatste zijn doorgaans afkomstig van varkens.