Mondharp

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Twee mondharpen

De mondharp is een klein tokkelinstrument en lamellofoon waarbij de klank gevormd wordt door een dunne lamel aan te tokkelen waarbij het frame tussen de tanden of tegen de lippen wordt gehouden. Een mondharp wordt gemaakt van metaal, maar ook hout (bamboe) wordt wel gebruikt.

Met de ene hand wordt de dunste kant van het instrument tegen de tanden of lippen, afhankelijk van het model, geplaatst en met de andere hand wordt getokkeld; het is echter ook mogelijk om met één hand zowel het frame tegen de tanden te houden als te tokkelen, maar dat is lastiger en er kunnen minder grote snelheden mee worden bereikt. De mondholte wordt als klankkast gebruikt wat voor een zeer eigen klank zorgt. Je kunt de klank veranderen door de vorm van de mond- en keelholte te wijzigen waarmee de formanten veranderen, daarmee de resonanties, en daamee de klankkleur. De grondtoon van de mondharp blijft steeds dezelfde.

Muziekvoorbeelden[bewerken]

In de volgende nummers is een mondharp te horen.

Ook in de klassieke muziek werd de mondharp gebruikt, Johann Georg Albrechtsberger (leraar van onder andere Beethoven) componeerde minstens 7 concerti voor mondharp, mandora (een soort aartsluit) & strijkers.

Externe links[bewerken]