Golden Earring

Golden Earring
Golden Earring in 1974
Achtergrondinformatie
Jaren actief	1961 - heden
Oorsprong	Den Haag, Nederland
Genre(s)	Nederbeat Rock Hardrock
Leden
Leadzanger, Gitarist	Barry Hay
Gitarist, Zang	George Kooymans
Basgitarist	Rinus Gerritsen
Drummer	Cesar Zuiderwijk
Ex-leden
Drummer	Fred van der Hilst
Gitarist	Hans van Herwerden
Gitarist	Peter de Ronde
Leadzanger	Frans Krassenburg
Drummer	Jaap Eggermont
Drummer	Sieb Warner
Toetsen	Robert Jan Stips
Gitarist	Eelco Gelling
www.goldenearring.nl
Portaal    Muziek

Golden Earring is een Nederlandse rockband. De groep werd opgericht op 2 september 1961 en is daarmee de oudste nog bestaande rockband van Nederland en een van de langstbestaande bands ter wereld.

Achtergrond

Als een van de weinige Nederlandse bands heeft Golden Earring grootschalig internationaal succes gehad in de Verenigde Staten, Canada en Groot-Brittannië, vooral vanwege hun hits Radar Love en Twilight Zone. De band heeft wereldwijd miljoenen albums verkocht en genoot in de jaren zeventig en tachtig van de 20e eeuw enkele malen een internationale sterrenstatus, met name in de Verenigde Staten. Tevens neemt Golden Earring een dominante positie in de Nederlandse muziekwereld in met meer dan dertig gouden en platina albums.

De band stond tot nu toe in totaal 389 weken in de Nederlandse Top 40 en is daarmee de succesvolste Nederlandse single-artiest in die lijst. Met 5 hitnoteringen in de Amerikaanse Billboard Hot 100 is Golden Earring ook de succesvolste Nederlandse act in Amerika, met Twilight Zone scoorden ze in 1982 zelfs een nummer 1-hit in Billboard's Mainstream Rock Tracks. In totaal belandden zes singles en acht albums in de toonaangevende lijsten van Billboard. De band legde dertien uitgebreide tournees door Noord-Amerika af en vijf door Groot-Brittannië. Ook op het vasteland van Europa werd vaak getoerd.

Golden Earring heeft een status als een van 's werelds oudste rockbands (opgericht 1961). De huidige bezetting is non-stop actief sinds 1970, een nagenoeg uniek feit in de internationale rockwereld. In 2009 maakte Golden Earring zijn comeback in Engeland met concerten in Ipswich en Londen. In juli 2011 zou, ook in Londen, het lang verwachte nieuwste studio album live opgenomen in de beroemde Abbey Road Studios. Maar door eerdere stemproblemen van George Kooymans moesten ze uitwijken naar een andere studio omdat de opname's in Abbey Road daardoor niet konden doorgaan. De studio in Abbey Road was volgeboekt op het moment dat ze uiteindelijk wel konden gaan opnemen. In oktober heeft TNT Post een speciale postzegel uitgebracht ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de band, en is er een tentoonstelling in het Haags Historisch Museum. In 2011 is het precies een halve eeuw geleden dat de voorloper van de Golden Earring werd opgericht. Alhoewel zij daar zelf geen aandacht aan willen besteden en liever 1965 als hun uiteindelijke oprichtingsjaar zien omdat toen hun eerste single Please Go uitkwam.

Bezetting

De huidige bezetting van de band is als volgt:

• Barry Hay (16 augustus 1948; zang, gitaar, dwarsfluit)
• Cesar Zuiderwijk (18 juli 1948; drums, effecten)
• George Kooymans (11 maart 1948; gitaar, zang),
• Rinus Gerritsen (9 augustus 1946; basgitaar, contrabas, mondharmonica, toetsen, effecten)

Biografie

Het begin (1961-1965)

Golden Earring is in 1961 begonnen als The Tornados in de wijk Rustenburg/Oostbroek in de buurt van het Zuiderpark in Den Haag. De dertienjarige George Kooymans is helemaal weg van gitaarspelen en vindt in zijn buurjongen Rinus Gerritsen een evenknie. Vanaf 1962 verzorgen ze samen met Fred van der Hilst (drums) en Hans van Herwerden (gitaar) als The Golden Earrings, genoemd naar het lied Golden Earrings in de versie van de Engelse band The Hunters, regelmatig optredens op met name scholen in Den Haag. De band speelt in de periode 1962/63 voornamelijk covers van The Shadows en The Ventures. Eind 1963 verlaat Hans van Herwerden de band en wordt opgevolgd door Peter de Ronde. In de zomer van 1964 komt Frans Krassenburg als leadzanger bij de band en drummer Jaap Eggermont vervangt in de zomer van 1965 Fred van der Hilst.

Nationale doorbraak (1965-1968)

In mei 1965 worden The Golden Earrings geboekt door Jacques Senf voor een optreden in Club 192. Freddy Haayen raakt op slag geïnteresseerd in de groep die inmiddels het pad van de Beatles bewandelt en weet met een sterk staaltje (Haagse) bluf een plaatopname te versieren. Dat hij slechts stagiair is bij platenmaatschappij Polydor en nog niet eerder een opnamestudio van binnen heeft gezien doet er niet toe. Please go wordt in september 1965 een top-tien-hit. Naast de onvoorwaardelijke steun van manager Haayen is ook de rol van Veronica-diskjockey Willem van Kooten (alias Joost den Draaijer) niet te onderschatten. Geruggensteund door zulke sterke publiciteit is succes onafwendbaar. Voor de opnames van opvolger That Day maken de adolescenten een trip naar de Pye studio's Londen. Zo werd "That Day" het eerste Nederlandse popnummer dat in het Verenigd Koninkrijk werd opgenomen. De single werd in 1966 onthaald als een sensatie; enkel tegengehouden door Michelle van de Beatles komt het nummer niet op nummer een in de Top 40. In datzelfde jaar 1966 vindt er een legendarisch concert plaats van The Golden Earrings samen met The Kinks. Een lange reeks hits volgt, waaronder In My House (1967), Sound of the Screaming Day (1967), I've Just Lost Somebody (1968), de eerste nummer-een-hit Dong-Dong-Di-Ki-Di-Gi-Dong (1968) en Just a Little Bit of Peace In My Heart (1968), een lied dat George Kooymans schreef om zijn gevoelens te vertolken over zijn weggelopen liefde Melanie, zus van Rinus Gerritsen. Het werd een hit en ook qua liefde was het raak: net als het lied bleek hun liefde onoverwinnelijk en hun huwelijk volgde.

Lonkend naar het internationale succes (1969-1973)

Met hun beatmuziek staan The Golden Earrings in 1968, in Nederland, aan de absolute top. Gezegend met uitstekende voelsprieten voor de nieuwste muzikale wendingen neigt de groep in 1968/1969 voorzichtig naar de ruigere rockmuziek. Vooral de komst van Barry Hay, die in 1968 zanger Frans Krassenburg opvolgt, zorgt voor een onstuimige impuls. Met de verandering van het geluid worden ook de deuren naar de andere kant van de oceaan opengezet. Vooral met de driekwartier uitgesponnen Byrds-klassieker "Eight Miles High" maakt The Golden Earring (inmiddels zonder 's') indruk in de Verenigde Staten. Janis Joplin gaat voor de band op haar knieën in The Fillmore west in San Francisco waar de Golden Earring avonden lang furore maakte. Een van die concerten is gefilmd en biedt ons nu achteraf een kijkje in het ontstaan van bühne-succes van de nog jonge band, vooral de basgitaarsolo van Rinus Gerritsen baart veel opzien en gaf aanleiding tot een poging van Jimi Hendrix Rinus te rekruteren voor zijn band The Jimi Hendrix Experience.

De nieuwe Earring is al te horen op de dubbel-elpee On the Double (1968), de acid-plaat Eight Miles High (1969), en de singles Where Will I Be (1969) en Another 45 Miles (1969). Drummer Eggermont is intussen vervangen door Sieb Warner, die in 1970 op zijn beurt het veld moet ruimen voor Cesar Zuiderwijk. Nu is de viermansformatie compleet waaruit anno nu nog steeds Golden Earring bestaat. De echte muzikale kentering komt met de single Back Home in 1970. De single slaat in als een bom en staat op nr.1 in de jaarlijst van de Hilversum 3 Top 30. Op dezelfde leest scoort de band hits met Holy Holy Life (1971), She Flies On Strange Wings (1971), Buddy Joe (1972) en Stand By Me (1972). In 1972 toert Golden Earring door Europa in het voorprogramma van The Who. Deze ontwikkeling draagt bij tot Radar Love, uitgebracht op Track, het platenlabel van The Who en bezorgt de Nederlandse rockgeschiedenis een mijlpaal die bijna groter is dan Golden Earring zelf.

Rockband van internationale allure (1974-1977)

Radar Love en de elpee Moontan (1973) forceren de internationale doorbraak van de groep in Europa; in het Verenigd Koninkrijk en eindelijk ook in de Verenigde Staten krijgt de band een vaste voet aan de grond. Moontan wordt zelfs goud in Amerika. Intensief wordt er getoerd, met bands als Kiss en Aerosmith in het voorprogramma en ook zijn er gezamenlijke optredens met Led Zeppelin, Santana, Eric Clapton, Pink Floyd en verschillende andere grote namen uit de muziekwereld.

Leadgitaarspeler George Kooymans in 1974

In eerste instantie wordt alles gefixeerd op de consolidatie van het Amerikaanse succes. Om het volle geluid van het album ook op het podium te kunnen reproduceren wordt eind 1974 toetsenist Robert Jan Stips aangetrokken. Met hem maakt de groep de albums Switch (1975) en het pretentieuze To The Hilt (1976). Hij wordt in de zomer van 1976 vervangen door de gitarist Eelco Gelling die prominent aanwezig is op de gitaarplaat Contraband (1976) en excelleert op Live (1977).

Vrije val (1978-1981)

Desondanks wordt er geen passend vervolg gegeven aan het hitsucces van Radar Love, omdat de band dacht dat het beter was van imago te veranderen, zowel qua kleding- als muziekstijl. De opvolgers van "Radar Love" worden singles als Ce soir (1975), Sleepwalking (1976) en Bombay (1976), maar deze zetten geen zoden aan de dijk. De band weet zijn positie in de Verenigde Staten niet consistent uit te bouwen en verliesgevende tournees ondermijnen de motivatie. Zelfs het door sterproducer Jimmy Iovine begeleide album "Grab It For A Second" (1978) mondt uit in een teleurstelling. Reden voor Gelling om de band te verlaten. Golden Earring raakt langzaam maar onherroepelijk in een vrije val. Zelfs de toevalstreffer Weekend Love (1979) weet geen kentering te brengen in de neerwaartse spiraal. In de tijd van Punk en New Wave laten de albums No Promises No Debts (1979) en "Prisoner Of The Night" (1980) net als het live-dubbelalbum "2nd Live" (1981) een band horen die geen voeling meer heeft met de tijdgeest. In Amerika is de verwarring des te groter daar de band niet voor een gat te vangen blijkt qua stijl, en zo niet inpasbaar is in een marketingstrategie en een format. De platenmaatschappijen en Amerikaanse managements weten niet wat ze met Golden Earring aanmoeten, en hetzelfde gevoel ontstaat bij de radio-stations en het publiek. Men kan de band niet pláátsen, waardoor het ongrijpbaar en vervolgens onbegrijpelijk dreigt te worden wat de Golden Earring voor een soort band is. Geen band waar het zakelijk gezien interessant was in te investeren, geen band die duidelijk in de markt te zetten was met reclame-campagnes. Een band die nauwelijks aansloot bij de heersende muziekstijlen, de weg kwijt was en het publiek niet meer echt kon boeien. Het zag ernaar uit dat de band zijn langste tijd gehad had. De leden besloten er het bijltje bij neer te leggen en te kappen met de Golden Earring.

De wederopstanding (1982-1985)

Net op het moment dat de band na 20 jaar wil stoppen, maakt Golden Earring in 1982 een grandioze comeback met de single Twilight Zone en de elpee Cut. De titel "Cut" duidde op de kreet uit de televisie- en filmwereld, waar de regisseur "cut" roept bij het einde van de opname van een scene. Het album was dan ook bedoeld als afscheidsplaat, een final "cut" voordat het doek definitef zou vallen. Tijdens een emotionele vergadering thuis bij manager Freddy Haayen vraagt deze de band om niet zomaar het bijltje erbij neer te gooien maar eruit te gaan met een knaller van een plaat, als laatste statement. Alle vier de leden van Golden Earring zouden twee nummers schrijven voor deze laatste plaat, die dan snel klaar zou zijn. George had het nummer "Twilight Zone" nog op de plank liggen voor zijn soloalbum, maar besloot dat het wel makkelijk was om te gebruiken voor het laatste Earringalbum.

Met ongekende gevolgen: zelfs in Amerika slaat de plaat aan en wordt een toptienhit. In de Billboard Hot 100 komt het nummer op nummer 10; in de Billboard Rock Tracks op nummer 1. De begeleidende videoclip van Dick Maas past perfect bij het lied en wordt veel gedraaid op MTV America dat net gestart is met uitzenden. Het is een van de eerste videoclips in zijn soort en mede door het succes ervan op TV en inspanningen van de toenmalige manager Freddy, die als plugger de plaat bij allerlei radiostations en dj's promoot wordt Twilight Zone de tweede Amerikaanse Earring hit. Een succesvolle tournee door de Verenigde Staten is het gevolg en niemand die meer aan stoppen denkt. Ook financieel wordt de Amerikaanse 'Twilight Zone'-tournee een succes, al was het maar omdat Rob Gerritsen (broer van Rinus) meereist en de twee broers samen de boekhouding doen. Iets wat wel vaker voorkomt bij bands. Mick Jagger heeft zo ook als zanger-boekhouder een dreigend faillissement van de Stones voorkomen.

Anderhalf jaar later is het opnieuw raak: When the Lady Smiles - net als Twilight Zone vergezeld van een knappe door Dick Maas vervaardigde videoclip - wordt de vijfde nummer één-hit voor de band in Nederland. Het experimentele album N.E.W.S. (1984) haalt eveneens de hoogste regionen. Het Earringcircus reist door de Verenigde Staten voor hun dertiende concertreeks, die hen door bijna heel de Verenigde Staten voert, langs veertig staten, waaronder Hawaï. Ondertussen belandt When the Lady Smiles op de derde plaats in de hitlijsten in Canada. Deze laatste tournee in 1984 wordt niet het succes waar de Golden Earring op hoopte, omdat de puriteinse houding van de omroepcensuur in de VS zich tegen de band keert die met de clip van When the Lady Smiles dacht een klapper van formaat te kunnen maken op MTV. Het clipje wordt helemaal stukgesneden door de Amerikanen om maar niet de zogenaamde verkrachting van een non te laten zien, waardoor de hele verhaallijn van het filmpje verloren gaat. Ook radiostations kunnen niets met het nummer, want "het paste in geen enkel format op de radio, ze konden er niets mee", aldus Barry Hay. Het nummer werd nauwelijks gedraaid op de Amerikaanse radiostations en de gecensureerde clip werd alleen 's nachts op MTV vertoond. Barry Hay: "En daar gingen we weer, moesten we weer helemaal opnieuw beginnen, iets opbouwen, daar hadden we dus geen zin meer in".

Als Golden Earring weer terugkeert naar Nederland vindt er een "Back Home"-concert plaats in de Groenoordhallen in Leiden, dat opgenomen werd in opdracht van MTV America door Dick Maas, een oude bekende. Van dit concert werd een cd verspreid onder de titel Something Heavy Going Down (live from the twilightzone) met een gedeelte van dit concert en een studio-opname, het titelnummer Something Heavy Going Down, waarvoor ook weer een passende clip werd gedraaid waarin Barry Hay als "future video freak" de hoofdrol speelt, iets wat Bono van U2 goed heeft gezien en later zelf deed. Dit concert is tegenwoordig op dvd verkrijgbaar onder de titel Live from the Twilightzone en geeft een gedegen overzicht van de stand van zaken op muzikaal gebied van dat moment binnen de band. Volgens kenners behoren de vertolkingen van Twilight Zone en Radar Love tijdens dat concert tot de beste liveopnames die er van de band gemaakt zijn. In 1985 treedt de Golden Earring op tijdens "Europe a Go-Go", een muziekfestival dat in heel Europa live op tv werd uitgezonden vanuit verschillende locaties. De Nederlandse inzending werd Golden Earring die optrad in de Amsterdamse poptempel Paradiso.

Financiële en artistieke crisis (1986-1990)

Een ondefinieerbare periode volgt, waarin de band bijna niet meer lijkt te bestaan. Cesar Zuiderwijk neemt met Jasper van 't Hof het muzikaal interessante, jazzy album Labyrinth op in 1985, een teken aan de wand dat er op dat moment niet veel te doen was bij Golden Earring. Toch volgt een jaar later het duistere en overgeproduceerde album The Hole uit 1986, wel met de toptienhit Quiet Eyes. Producer Shell Schellekens lijkt door te slaan in het elektronisch samplen en tot overmaat van ramp wordt er een complete mastertape van het sterke nummer Why Do I gewist. Om het nog enigszins acceptabel te laten klinken wordt de tape met de opname van de backingvocals (achtergrondzang) gebruikt als leadzangpartij. De achtergrondzang werd twee keer over elkaar heen gekopieerd naar de mastertape. Hierdoor verloor het nummer bijna alles wat het aan kracht had. De band was hierover zeer ontstemd en heeft deze kapitale blunder van Schellekens pas weer kunnen herstellen tijdens de eerste akoestische The Naked Truth-sessies in 1992, toen ze het opnieuw live en unplugged opnamen op cd. Quiet Eyes ging vergezeld van een bijzondere videoclip met Dolf Brouwers in de hoofdrol, die gedraaid werd door de befaamde Nederlandse fotograaf en filmer Anton Corbijn, tegenwoordig vooral bekend als huisfotograaf van onder andere U2, Depeche Mode en films als The American. Ook de foto's en het hoesontwerp van The Hole zijn van de hand van Anton Corbijn. Barry Hay en George Kooymans richtten hun eigen label Ring Records op, wat nauwelijks resulteerde in groot succes. Bovendien kreeg de Golden Earring BV een enorme belastingaanslag. Wegens een poging de BV in Liechtenstein te vestigen werd de band beschuldigd van belastingontduiking en er volgde een inval van de FIOD. Alsof dat niet genoeg was, stond de band ook bij zaakwaarnemer Willem van Kooten voor vele tonnen in het krijt, wegens bijvoorbeeld het 100.000 gulden kostende clipje van When the Lady Smiles. Golden Earring was zo goed als failliet, maar een "Greatest Hits"-compilatie van Arcade uit 1988 bracht licht in de duisternis en was zo succesvol dat er een uitgebreide tournee door Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en zelfs de DDR volgt: in de zomer van 1989, vlak voor de val van de Berlijnse Muur, trad de Golden Earring op in Oost-Berlijn. Het concert werd angstvallig in de gaten gehouden door partijbonzen, bang als ze ook toen nog waren voor westerse decadente invloeden van pop- en rockmuziek. Een tv-optreden voor de Oost-Duitse staatstelevisie werd om die reden op het laatste moment afgelast. Ondertussen kwam het door elektronica gedomineerde Keeper of the Flame (1989) uit, waarop Cesar Zuiderwijk nauwelijks te horen valt. Hij werd vervangen door de samples en keyboards van Rinus Gerritsen, die met het lied Distant Love weer een ballad toevoegt aan zijn schrijfloopbaan. Een van de weinig politiek geëngageerde liedjes van de Golden Earring is Turn The World Around, dat door wederom Dick Maas van een indringende en hilarische videoclip werd voorzien, maar een grote hit werd het nummer niet. Het idee dat "Turn The World Around" vlak voor de Val van de Muur in Oost-Berlijn gespeeld is, prikkelt wel de fantasie en is wellicht de aanleiding dat het toen geplande tv-optreden van de Golden Earring verboden werd door de partijtop. Het album Keeper of the Flame geeft in zijn titel al aan dat de nationale Nederlandse trots niet van zins is de fakkel over te dragen en ervoor wil blijven gaan, al zal dan het roer wel om moeten richting meer geïnspireerde gitaarrock, en zo geschiedde.

De jaren negentig (1991-2000)

Opgelucht kan er ademgehaald worden wanneer Bloody Buccaneers (1991) verschijnt: een verfrissende, ouderwets rockende Golden Earring-plaat. De single Going to the Run bereikt zelfs de top drie. Dit succes wordt ruimschoots overtroffen door het akoestische album The Naked Truth (1992). Handig inpikkend op de Unplugged-hype begin jaren negentig weet Golden Earring dit concept het beste uit te kristalliseren. Hernieuwde internationale belangstelling is er niet, maar in Nederland wordt van The Naked Truth circa een half miljoen exemplaren verkocht. Behalve het geven van elektrische concerten gaat men vanaf 1993 nu ook akoestische concerten geven in de theaters en schouwburgen. De financiële zorgen die het voortbestaan van de groep jarenlang hebben geteisterd zijn hiermee opgelost, en alle uitstaande schulden worden in een klap afbetaald. Ook Amerika lijkt weer te lonken als Deep Purple Golden Earring vraagt op te treden in het voorprogramma van een grote Amerikaanse tournee in 1994. Het aanbod is genereus, maar wordt afgewimpeld. Hoe graag de Golden Earring ook in de Verenigde Staten wil optreden, ze hebben het simpelweg te druk in Nederland, en geboekte optredens afzeggen is uit den boze. Daarbij komt nog dat George Kooymans en kornuiten met rede beducht zijn om in het "golden oldies"-circuit te belanden, ook al is het in de States, en dan nog niet eens als head-liner, maar als support-act. In 1994 verschijnt het semi-akoestische Face it, deels voortbordurend op het grote succes van "Naked Truth" een album met zowel unplugged songs als ook een aantal stevige elektrische tracks, dat live werd opgenomen in de garage van George Kooymans, met een stel vrienden en familie als publiek. Het concept van live een album inspelen is veelbeproefd door de band, die zo poogt de energie van live-optreden te "vangen" op een studio-plaat. De opnames klinken daardoor spontaner omdat iedereen samen speelt, in tegenstelling tot een album waarbij iedereen zijn instrument afzonderlijk inspeelt en pas in een later stadium alles bij elkaar komt in de eindmix. Het album Lovesweat uit 1995 bevat enkel covers van nummers die de band ooit geïnspireerd hebben en verkoopt beduidend minder. In 1997 is het tijd voor Naked II, opnieuw een doorslaand succes. Inmiddels spinnen Hay en Kooymans ook garen bij het mega-succes van hun ontdekking Anouk, die zich eind jaren negentig een van de belangrijkste Nederlandse artiesten mag noemen. In 1999 verschijnt het sterke en degelijke Paradise in Distress. In de pers continu becommentarieerd als een "rockopera in wording". De eeuwwisseling wordt feestelijk luister bijgezet met extra lange jubileumconcerten en de elektronische live-dubbel-cd Last Blast of the Century(2000), opgenomen tijdens deze concerten. Van het laatste jubileumconcert, wederom in de Leidse Groenoordhallen, verscheen ook een dvd. Het was de eerste live-cd/dvd van de band die officieel uitgebracht werd sinds 1984. Gedeeltes van de dvd van het laatste concert van de eeuw werden door Veronica uitgezonden op oudjaarsavond 1999. Oudbandleden speelden weer mee, bijvoorbeeld Robert Jan Stips, en ook waren er een gospelkoortje en een blazerssectie bij om het geheel extra luister mee te geven.

Een nieuw millennium (2000-2009)

In 2000 last de band een sabbatical year in dat wordt afgesloten met de boven verwachting verkopende compilatie The Devil Made Us Do It (2000). Minder succesvol is dan weer het nummer Yes, We're On Fire (2000) dat Golden Earring als officiële tune speciaal voor de Olympische Spelen opneemt. Ook verschijnt er een single Miles away from nowhere (2000) wat de tune is van de populaire SBS-tv-hit De Bus.

In 2003 verschijnt het dertigste album van de band, Millbrook USA, waarvoor helemaal naar het plaatsje Millbrook, in het noorden van de staat New York Verenigde Staten is afgereisd, waar collega en vriend van de band Frank Carillo een studio heeft. Carillo speelt en schrijft mee aan dit verrassende album dat eind 2009 door lezers van de Wegener (media)groep dagbladen en internetsites werd uitgeroepen tot een van de beste platen van de 'Jaren Nul' en op de derde plaats kwam. In de plaatselijke diner werden de vier Earrings zowaar herkend als "the guys from Radar Love", en gaven ze een spontaan akoestisch optreden met hun twee grootste hits "Radar Love" en "Twilight Zone" waarbij Cesar zich uitleefde op de barkrukken, die hij als drumstel gebruikte.

In februari 2005 komt het nieuwe akoestische livealbum Naked III uit op super audio cd en als live-dvd (opgenomen in de Panama Club te Amsterdam, juni 2004). In mei van het jaar 2005 speelt de Golden Earring na 28 jaar weer op Pinkpop in Landgraaf, voor de derde keer in zijn carrière. Op 3 september 2005 is de band te vinden op het Haagse Malieveld waar zij het podium delen met Di-rect en Kane tijdens het Beatstad Festival. De drie bands sluiten samen het festival af met een jam van het Golden Earringnummer "Back home".

Op 3 december 2005 verschijnt het langverwachte boek "Golden Earring". Dit boek was van oorsprong een initiatief van Golden Earringfans Karin en Mechteld Beks. Uitgeverij Pictures Publishers heeft een maar liefst 384 pagina's tellend boek op lp-formaat op de markt gebracht. Het bevat 900 illustraties en vele bekende fotografen werken mee, zoals Patricia Steur, Nico van der Stam, Kees Tabak en Anton Corbijn. Het boek bevat daarnaast veel bijdragen van oudbandleden, bekende Nederlanders en Golden Earringfans zoals Casper Roos (discografiegedeelte). Het boek wordt gepresenteerd in de Haagse Discotheek Asta voor 1000 fans en vele genodigden. Zij zien de eerste exemplaren van het boek uitgereikt worden aan de band door Freek de Jonge. Daarna speelt Golden Earring nog een concert van een uur, samen met Bertus Borgers en oud-Earringlid Robert Jan Stips. In februari 2006 boekt de band weer een succes als ze voor het eerst sinds 1984 (vervolg van succes in Leiden in de Groenoordhallen) weer spelen in de Ahoy te Rotterdam. Van dit energieke optreden wordt een liveregistratie gemaakt die uitkomt op dvd, "met gratis CD", en een goed beeld geeft van een typisch Earringconcert.

Op 2 december 2006 valt Golden Earring zelfs de eer te beurt weer eens op te treden in Zwitserland en wel in club Z7 bij Bazel. De band chartert een vliegtuig en omdat de landingsrechten op het Zwitserse vliegveld maar beperkt houdbaar zijn wordt het concert een uur vervroegd zodat hetzelfde vliegtuig terug niet gemist wordt. Het Zwitserse publiek weet niet wat ze meemaken en vraagt zich af hoe het mogelijk is dat een band die al zo lang aan de weg timmert nog steeds zo fris en jeugdig klinkt. Tijd om na te genieten van hun impact als rocklegenden hebben de bandleden nauwelijks; het vliegtuig terug wacht niet, en ook thuis in Nederland is het weer met beide voetjes op de vloer en ervoor gáán.

Ook in de Heineken Music Hall in Amsterdam speelt Golden Earring op 15 december het dak eraf tijdens een besloten optreden en herhaalt dat kunstje schijnbaar moeiteloos op 16 december 2006 in dezelfde HMH waarmee de Golden Earring bewijst nog steeds de absolute top te vormen in de vaderlandse pop- en rockwereld.

Gedurende december 2006 is George Kooymans stoom gaan afblazen bij goede vriend en collega-muzikant Frank Carillo, "Frank the Yank", in Amerika, die meeschreef en -speelde op het album Millbrook USA uit 2003 en ook in 2005 het nummer "What Cha Gonna Do (When The Levee Breaks)" voor Golden Earring schreef. Dit nummer begeleidde Frank als gastmuzikant tijdens het Ahoy-optreden in februari 2006.

Op 10 juni 2007 trad de band op in Keulen voor "Rockpalast", een muziekshow van de Duitse tv-zender WDR, het bewijs dat ook het buitenland Golden Earring nog lang niet vergeten is. Op 15 december 2007 speelde de band F in het voorprogramma tijdens een optreden in de Heineken Music Hall, waar Golden Earring traditioneel haar tournee elk jaar afsluit.

5 februari 2008 gaf de groep opnieuw een concert in Ahoy. Sinds zanger Barry Hay naar Curaçao is verhuisd heeft de band een ander speelschema waarin om de maand optredens plaatsvinden en dan een maand vakantie. Het aantal optredens is zo iets minder, maar er wordt nu meer voor grote zalen gespeeld, zoals Ahoy, waar de band ook in 2011 weer terugkeert met een spectaculaire show.

In september 2008 bracht Barry Hay het soloalbum The Big Band Theory met het Metropole Orkest uit. De cd bevat klassiekers van o.a. de Rolling Stones, Lovin' Spoonful, Blood, Sweat & Tears en Robert Palmer. Het album wordt uitgebracht op het legendarische jazzlabel Blue Note uit New York.

In 2009 speelde de groep naast hun theater en elektrische concerten op diverse festivals waaronder Concert At Sea op de Brouwersdam (80.000 bezoekers) Appelpop in Tiel (170.000 bezoekers) en in Nederlands grootste zalen zoals Ahoy,Heineken Music Hall, Rijnhal en de Rodahal. Opmerkelijk waren de twee concerten in Engeland, in de Shepherds Bush Empire in Londen en in het Ipswich Regent in Maart 2009. In Londen keerde de band terug in de zaal waar ze in de jaren zeventig voor de BBC tv-opnames hadden voor het befaamde programma The Old Grey Whistle Test. Het was voor het eerst sinds meer dan 30 jaar dat Golden Earring weer in de UK optrad,en de comeback smaakte naar meer maar de band is niet van plan meer om zichzelf voorbij te rennen en manager Rob Gerritsen, broer van bassist Rinus, kent het klappen van de zweep en houd alle aanbiedingen van buitenlandse promotors en organisatoren onder de loep. Golden Earring is inmiddels een goed ge-oliede machine en ook een bedrijf geworden waar met vele mensen, wensen en risico's rekening wordt gehouden. Een grote buitenlandse tournee moet voorzichtig gepland worden en heeft alleen zin als er ook tv en radio-optredens aan verbonden zijn.

De Earring kreeg in juni 2009 een Decennium Award van de Stichting Nederlandse Top 40. Ook de George Baker Selection, BZN en 2 Unlimited kregen een Decennium Award. Uit het naslagwerk van de Top 40 blijkt dat de vier acts in de jaren zestig, zeventig, tachtig en negentig de meest succesvolle Nederlandse artiesten waren.De onderscheidingen werden uitgereikt tijdens de lancering van de nieuwe website Top40.nl.De Earring ontving in 2005 ook al een Top 40 Award als langst genoteerde act in de Nederlandse Top 40. Als alle hits van de Haagse band worden opgeteld, staan de Haagse rockers bijna 400 weken genoteerd in de lijst.

Golden Earring Nu (2010-)

Op 2 april 2010 bracht George Kooymans samen met Frank Carillo de plaat On Location uit die positief ontvangen werd in de pers, en toeren Kooymans/Carillo door het land. Ook de overige Earrings doen solo uitstapjes in het theater en festival circuit zoals Cesar met zijn frivole drumshow Drumbonen en Kaneelstokken, die momenteel langs de theaters gaat.

Ook in 2010 en 2011 blijft Golden Earring toeren door het hele land in theaters en de grootste concertzalen, maar zijn er na het traditioneel groots opgezette concert in de Rotterdamse Ahoy op 20 Februari 2010 minder concerten gepland. In december 2010 werden optredens in de Heineken Music Hall in Amsterdam en 013 in Tilburg en WTC Expo in Leeuwarden verplaatst naar 2011 wegens stemband problemen van George Kooymans. Tot 23 april 2011 zijn alle concerten afgelast en worden later ingehaald.

Golden Earring is in 2010 veel de studio ingedoken om nieuw werk op te nemen en uit te testen en gaat het langverwachte nieuwe studioalbum in juli 2011 live opnemen in de fameuze Abbey Road Studios in Londen, samen met een bevriende gastmuzikant, Frank Carillo. De Abbey Road Studios zijn beroemd geworden door het Beatles-album Abbey Road, maar ook door artiesten als Cliff Richard, Michael Jackson, The Shadows, Pink Floyd, Iron Maiden, Oasis, The Spice Girls en Kanye West, die er opnamen maakten. De studio is echter het meest bekend als opnamestudio voor The Beatles. 45 jaar na hun debuutalbum Just earrings staat Golden Earring nog altijd aan de top van de Nederlandse muziekscene en weet moeiteloos een publiek aan zich te binden dat ondertussen drie generaties bestrijkt. Aan stoppen wordt niet gedacht: "We gaan door totdat we erbij neervallen", aldus frontman Barry Hay. Ook Rinus, Cesar en George zeggen er nog steeds zin in te hebben: "Stoppen is dus onzin". Men ziet de band nog steeds volle zalen trekken en vol overgave spelen tijdens energieke concerten, wat bewijst dat het fenomeen Golden Earring nog niet aan het eind van hun loopbaan staat. De band zal zijn nieuwste studioalbum rond april 2012 uitbrengen.

Belang en invloed van Golden Earring

Golden Earring is vanaf het begin internationaal georiënteerd. De tweede single That Day wordt zowaar in de Pye Studio's te Londen opgenomen, waar ook Led Zeppelin, Rolling Stones en Jimi Hendrix vaste klant zijn. Een mijlpaal voor Nederlandse popmuziek in 1966. Voor promotie-doeleinden reizen The Golden Earrings in 1967 naar Stockholm om aldaar in een weekend wat foto's te schieten, leuk voor de tienerblaadjes, en nog leuker voor de band, die weliswaar in Zweden was, maar daar geen noot gespeeld heeft. Volgens hetzelfde recept, uit de koker van manager van het eerste uur Freddy Haayen, wordt Parijs aangedaan voor een fotosessie bij onder andere de Eiffeltoren. Als de "Beatles aan de Noordzee" twee jaar later het plafond van de Nederlandse hitparade hebben bereikt laaien buitenlandse aspiraties op. In de zomer van 1969, het jaar van Woodstock, het jaar waarin de flowerpower op haar hoogtepunt was, vertrekt de groep naar de Verenigde Staten voor een coast-to-coasttournee met optredens in de befaamde Fillmore East in New York City waar alle grote namen uit de muziekwereld optraden, zoals The Doors, Santana, J. Geils Band en Janis Joplin. Vervolgens speelt Golden Earring een reeks concerten in The Fillmore West, een nog steeds bestaande beroemde muziekclub in San Francisco, en de nog steeds beroemde Whiskey A Go-Go op de Sunset Strip in Los Angeles. Van deze tournee is een inmiddels legendarische concertfilm gemaakt, met onder andere Rinus Gerritsens bassolo, waar Jimi Hendrix zeer van onder de indruk was en hem wilde hebben in zijn Jimi Hendrix Experience. Rinus hoorde hiervan toen Golden Earring alweer lang en breed terug was in Nederland met een bagage vol ideeën. Ze raken geïnspireerd door The Doors en Led Zeppelin, wat te horen is op het album Eight Miles High en laten vanaf Back Home (1970) een nieuw geluid horen wat hen dé toonaangevende vaderlandse rockband van begin jaren zeventig maakt.

Intussen schrijft Kooymans ook hits van andere artiesten, zoals Bojoura en Earth and Fire. Rond 1970 lijkt de gitarist met zijn betrokkenheid de spil van de Nederlandse rockscene. Met Radar Love openen voor zijn eigen band de Amerikaanse deuren zich. Opnieuw betekenen de tournees midden jaren zeventig een bassin vol ideeën die ze in Nederland introduceren, zoals revolutionaire geluidstechnieken (bijvoorbeeld quadrofonie). In het buitenland proberen ze de laatste trends te volgen en hun verworven markt te handhaven - wat gedeeltelijk lukt. Golden Earring heeft tussen 1969 en 1984 13 grote tournees door de Verenigde Staten gedaan van drie maanden elk en heeft in meer dan 40 staten concerten gegeven; iets wat tot nog toe door geen Nederlandse act is geëvenaard.

In de jaren tachtig geeft Golden Earring met name de toon aan op het gebied van de dan laatste ontwikkeling binnen de popmuziek, de videoclip. Dick Maas regisseert voor Twilight Zone en When the Lady Smiles baanbrekende filmpjes. Golden Earring dankt mede zijn comeback eraan. Muzikaal gezien is de groep vanaf de jaren tachtig eerder een trendvolger (cfr. het dansritme van Twilight Zone, de rapinvloeden op N.E.W.S.).

In de jaren negentig is de pioniersrol volledig uitgespeeld. Wel staan de 'godfathers' van de Nederlandse rock, Hay en Kooymans, in de jaren tachtig en negentig steeds vaker aan de wieg van menig nieuwe carrière. Die van Anouk spreekt het meest tot de verbeelding. George Kooymans en Barry Hay schrijven liedjes voor haar debuutalbum, onder andere Mood Indigo en produceren ook dit debuut Together alone in Kooymans' eigen studio aan huis in Rijkevorsel, België.

Vele collega-muzikanten geven aan dat ze de Golden Earring waarderen, zoals de Rolling Stones en U2 die tijdens concerten in Nederland vaak Radar Love spelen. Steve Harris van Iron Maiden is al jaren een trouwe fan van de Golden Earring en zijn band heeft dan ook het Earringnummer Kill Me (Ce Soir) gecoverd en op de plaat gezet. Ook in vele reclamespotjes en speelfims in Nederland en de VS worden nummers van de Golden Earring gebruikt, meestal hun grootste internationale hit Radar Love, dat inmiddels door meer dan driehonderd artiesten vertolkt is.

In 2008 werd het nummer When the Lady Smiles één van de campagneliedjes van Hillary Clinton. Eerder had echtgenoot Bill Clinton tijdens de voorverkiezingen in 1992 in de VS de hitsingle Radar Love al gebruikt.

Madurodam

Miniatuur Golden Earring in Madurodam

In 2009 heeft Golden Earring ook een plaatsje gekregen in Madurodam. Hier is een voorstelling te zien van een festivalterrein met Golden Earring op de buhne. De bezoekers kunnen kiezen tussen drie nummers van de band, namelijk: "Radar Love", "Twilight Zone" en "When The Lady Smiles".

Back Home: 50-jarig jubileum

Het Haags Historisch Museum wijdt van 3 september 2011 tot en met 26 februari 2012 een tentoonstelling aan Golden Earring. Deze tentoonstelling 'Golden Earring - Back Home' schetst een beeld van vijftig jaar Golden Earring. Dit aan de hand van tal van singles, lp’s, posters, T-shirts, instrumenten en portretten. Er is aandacht voor de muziek zelf en ook wordt het Haagse uitgaansleven in de jaren '60 en '70 belicht. De tentoonstelling wordt voorbereid in samenwerking met Museum RockArt. Gastconservator is Jaap Schut.

Discografie

Albums

Album(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Album Top 20/50/75/100	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
Just earrings *	1965	-
Winter-Harvest *	1967	-
Greatest Hits *	1968	-			Verzamelalbum
Miracle mirror *	1968	-
On the double *	1969	-
Eight miles high	1969	06-12-1969	9	10
Golden Earring	1970	05-09-1970	1(6wk)	31	Ook bekend onder Wall of Dolls
Greatest hits, vol. 2	1971	07-08-1971	39	5	Verzamelalbum
Seven tears	1971	11-09-1971	2	15
Together	1972	24-06-1972	5	9
Moontan	1973	08-09-1973	2	12
Switch	1975	15-3-1975	3	13
The best of Golden Earring - 10 years 20 hits	1975	16-08-1975	1(1wk)	14	Verzamelalbum
To the hilt	1976	14-02-1976	3	15
Contraband	1976	11-12-1976	12	11
Live	1977	20-08-1977	3	15	Live dubbelalbum
Grab it for a second	1978	23-09-1978	14	10
No promises no debts	1979	14-07-1979	7	10
Prisoner of the night	1980	04-10-1980	10	8
2nd Live	1981	23-05-1981	3	14	Live dubbelalbum
Golden Earring's Greatest Hits 3	1981	-			Verzamelalbum
Cut	1982	18-09-1982	1(1wk)	12
N.E.W.S. (NorthEastWestSouth)	1984	03-03-1984	1(3wk)	18
Something heavy going down (live)	1984	01-12-1984	19	9
The hole	1986	17-05-1986	10	17
The very best of Golden Earring 1965-1976	1988	26-03-1988	5	16	Verzamelalbum
The very best of Golden Earring 1976-1988	1988	26-03-1988	5	16	Verzamelalbum
Keeper of the flame	1989	13-05-1989	10	12
Bloody buccaneers	1991	04-05-1991	3	21
The complete single collection 1965-1974	1992	14-03-1992	13	14	Verzamelalbum
The complete single collection 1975-1991	1992	14-03-1992	13	14	Verzamelalbum
The naked truth	1992	21-11-1992	3	102	Live album/3 xplatina
Face it	1994	12-11-1994	9	28
Love sweat	1995	16-12-1995	25	16
Naked II	1997	27-09-1997	2	50	Live album
The complete naked truth	1998	04-04-1998	7	47	Live album
Paradise in distress	1999	03-04-1999	4	14
Last blast of the Century	1999	15-01-2000	4	16	Live dubbelalbum
The devil made us do it - 35 Years	2000	11-11-2000	2	52	Verzamel dubbelalbum
The devil made us do it - 35 Years	2000	11-11-2000	2	52	Verzamel 4dubbelalbum
Fully naked	2000	24-02-2001	92	5	Live album
Millbrook USA	2003	01-03-2003	2	12
Naked III - Live at the Panama	2005	05-03-2005	3	17	Live album
Collected	2009	11-04-2009	14	17	Verzamelabum

Singles

Single(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Top 40	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
Please go *		25-09-1965	10	20
That day *		29-01-1966	2	15
If you leave me *		14-05-1966	9	10
Daddy buy me a girl *		10-09-1966	12	10
Don't run too far *		12-11-1966	14	8
In my house *		01-04-1967	10	10
Sound of the screaming day *		22-07-1967	4	13
Together we live together we love *		28-10-1967	6	8
I've just lost somebody *		06-04-1968	7	8
Dong-dong-diki-digi-dong *		27-07-1968	1(1wk)	13
Just a little bit of peace in my heart *		16-11-1968	2	10
Where will I be *		28-06-1969	7	8
Another 45 miles		13-12-1969	3	9
Back home		18-07-1970	1(5wk)	20
Holy holy life		06-02-1971	5	9
She flies on strange wings		02-10-1971	4	11	Alarmschijf
Buddy Joe		13-05-1972	4	9
Stand by me		23-09-1972	10	7
Radar love		25-08-1973	1(3wk)	13
Instant poetry		27-04-1974	3	9	Alarmschijf
Ce soir (Kill me)		01-03-1975	5	8	Alarmschijf
Sleepwalkin'		24-01-1976	5	8
To the hilt		15-05-1976	tip16	-
Bombay		11-12-1976	7	9
Just like Vince Taylor / Radar love (Live)		01-10-1977	30	4
Movin' down life		14-10-1978	27	7
Weekend love		02-06-1979	3	13	Alarmschijf
I do rock-'n-roll		15-12-1979	29	5
Long blond animal		20-09-1980	19	7
No for an answer		29-11-1980	tip2	-
Slow down		13-06-1981	tip19	-
Twilight zone		28-08-1982	1(2wk)	10	Alarmschijf
The devil made me do it		25-12-1982	16	7
When the lady smiles		11-02-1984	1(2wk)	10
Clear night, moonlight		21-04-1984	11	6	Alarmschijf
N.E.W.S.		16-06-1984	tip8	-
Something heavy going down		01-12-1984	33	3
Quiet eyes		03-05-1986	9	8	Alarmschijf
Why do I		02-08-1986	tip4	-
They dance		20-12-1986	tip16	-
My killer, my shadow		12-03-1988	24	5	Alarmschijf
Turn the world around		22-04-1989	10	8	Alarmschijf
Going to the run		20-04-1991	3	10
Temporary madness		10-08-1991	26	3
Pouring my heart out again		23-11-1991	tip10	-
I can't sleep without you		21-11-1992	21	5
Another 45 miles (Live)		06-03-1993	25	5
Long blond animal (Live)		10-07-1993	30	4
As long as the wind blows (Live)		20-11-1993	34	3
Hold me now		29-10-1994	11	7
Johnny make believe		14-01-1995	tip11	-
Angel		29-04-1995	tip11	-
This wheel's on fire		03-02-1996	tip10	-
Burning stuntman		30-08-1997	19	4
The devil made me do it (Live)		17-01-1998	tip3	-
Paradise in distress		13-03-1999	24	3
Whisper in a crowd		14-08-1999	tip7	-
Miles away from nowhere	2000	-			nr. 79 in de Single Top 100
Yes! We're on fire	2000	-			nr. 55 in de Single Top 100
Albino moon		15-02-2003	31	3
A sound I never heard	2003	-			nr. 50 in de Single Top 100
I've just lost somebody (Live)		19-02-2005	13	4
Angel (Live)		28-05-2005	tip11	-

Top 2000

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000	1999	2000	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011
Another 45 miles	-	-	227	350	262	276	211	202	287	237	227	209	237
Back home	610	476	585	868	604	766	564	627	845	655	810	719	1011
Bombay	-	707	-	1420	1289	1236	1457	1237	1354	1325	1627	1622	1456
Buddy Joe	1338	1420	1317	1660	1559	1904	1945	1747	1918	1734	1875	1954	-
Dong-dong-diki-digi-dong*	-	1550	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Going to the run	-	-	-	-	-	-	-	-	702	-	703	696	648
Hold me now	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	1777
Holy holy life	-	1497	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-
I've just lost somebody*	-	-	-	-	-	-	799	616	842	1075	952	1041	1025
Just a little bit of peace in my heart*	254	225	361	218	245	272	257	273	436	282	323	353	392
Please go*	-	-	1868	1766	1639	-	-	-	-	-	-	-	-
Radar love	23	21	21	27	27	12	13	16	23	17	24	16	18
She flies on strange wings	-	374	326	334	361	490	473	414	657	460	570	617	574
Sleepwalkin'	-	1632	-	-	-	-	-	-	1928	-	-	-	-
Sound of the screaming day*	661	896	1075	799	1175	1087	897	981	1425	1079	1075	1024	1160
That day*	1181	1193	1697	1504	1758	1886	1744	1754	-	1912	-	-	-
Twilight zone	155	118	117	141	174	160	171	178	240	167	289	277	259
Weekend love	-	979	795	1181	1303	1037	1369	1144	1345	1203	1522	1582	1444
When the lady smiles	43	52	84	89	98	96	81	111	165	109	136	135	138

Met * uitgebracht als The Golden Earrings

Externe links

• Officiële website
• Radar-Love.net, een door de band geautoriseerde website met 300+-coverversies van dé Earring-klassieker door o.a.: U2, R.E.M., the Alarm, Santana en Blue Man Group
• Golden Earring Museum
• Golden Earring Discography

Referenties