Nate Dogg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nate Dogg
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Volledige naam Nathaniel Dwayne Hale
Bijnaam Nate Doggy Dog
Geboren 19 augustus 1969
Overleden 15 maart 2011
Land Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1992-2011
Genre(s) G-funk, Westcoast hiphop
Beroep Zanger
Instrument(en) Vocalen
(en) Allmusic-profiel
Actief in 2-1-3
Functie(s) Zanger
Jaren actief in formatie 1991-2011
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Nathaniel Dwayne Hale (Clarksdale (Mississippi), 19 augustus 1969Long Beach, 15 maart 2011), beter bekend als Nate Dogg, was een Amerikaans zanger. Nate Dogg was één van de grondleggers van de G-funkmuziek en geldt als exponent van de Westcoast stroming. Nate Dogg heeft voornamelijk in samenwerking met andere artiesten een groot aantal hits op z'n naam staan.

Biografie[bewerken]

Jonge jaren[bewerken]

Hij begon als kind te zingen in een kerkkoor genaamd New Hope Baptist Church choir, waar zijn vader, Daniel Lee Hale in de kerk als pastoor werkzaam was. Hij verhuisde naar Long Beach in Californië na de scheiding van zijn ouders. Op zestienjarige leeftijd stopte hij met school en sloot zich aan bij de mariniers, waar hij drie jaar in dienst bleef. Eind jaren '80 vormde Nate Dogg, samen met zijn neef Snoop Dogg en jeugdvrienden Warren G en Lil' ½ Dead de rapformatie 2-1-3 (vernoemd naar het netnummer van Long Beach). Warren G introduceerde de 213-demotapes aan zijn stiefbroer Doctor Dre. Deze was onder de indruk en nodigde Nate Dogg uit voor een muzikale samenwerking voor het aanstaande debuutalbum van Dr. Dre.

Solocarrière[bewerken]

Nate Dogg maakte in 1992 formeel zijn muzikaal debuut op The Chronic, het eerste soloalbum van Dr. Dre. Het album introduceerde een nieuw geluid: G-Funk. Zijn zangstijl werd door zowel fans als critici goed ontvangen. Dr. Dre bood Nate Dogg vervolgens in 1993 een contract aan bij Death Row Records.

Onder dit label scoorde hij in 1994, samen met Warren G, zijn eerste hit met de single Regulate. Met deze single zetten ze de G-funkstijl voort. In de Amerikaanse Billboard Hot 100 behaalde het nummer de tweede plaats. Het lied sloeg ook aan in de Europa, ondanks er in die tijd relatief weinig belangstelling bestond voor urbanmuziek. In het Verenigd Koninkrijk stond het op de 5e plaats, in Ierland behaalde het een vierde plaats en in de Nederlandse top 40 kwam het niet verder dan nummer 14. De single leverde Nate Dogg een nominatie op voor de 37ste editie van de Grammy Awards. Veertien jaar later werd Regulate in 2008 door VH1 opgenomen in de lijst 100 Grootste Hip Hop Songs.[1]

Tussen 1991 en 1996 nam Death Row Records een toppositie in binnen de Amerikaanse rapcultuur. Het platenlabel had met Nate Dogg, 2Pac, Snoop Dogg, Dr. Dre en Tha Dogg Pound zeer getalenteerde en toonaangevende artiesten binnen haar gelederen en verkocht meer dan 50 miljoen platen. Na de gewelddadige dood van 2Pac en de controversie rondom directeur Suge Knight, besloten veel Death Row-artiesten het label te verlaten. Hoewel het dubbelalbum van Nate Dogg aanvankelijk in 1996 uitgebracht zou worden bij Death Row, bracht hij in 1998 uiteindelijk zijn eerste soloalbum uit bij Breakaway Records. Het werd een dubbelalbum onder de naam: G-Funk Classics, Vol. 1 & 2.

Enkele incidenten die plaatsvonden binnen het genre zorgden voor een teloorgang van de G-funkperiode. Hierdoor kwam het debuutalbum van Nate Dogg niet verder dan nummer 58 in de Amerikaanse albumlijsten. Twee singles die afkomstig waren van het album werden uitgegeven: Never Leave Me Alone piekte op de 33ste plaats en Nobody Does It Better stond op de 18e plaats van de Amerikaanse hitparade.

Dit album werd in 2001 opgevolgd door Music & Me bij Elektra Records. Na diverse solo muziekprojecten van de leden van de rapformatie 213, kwam hun debuutalbum "The Hard Way" pas na 13 jaar uit, desalniettemin zonder de rapper Lil' ½ Dead. Dit zou zijn grootste albumsucces worden.

Na een aantal vertragingen en een eerder aangekondigde release datum in april 2004 werd zijn album Nate Dogg in het midden van 2005 geschrapt. De nummers die al klaar waren, werden via internet verkocht. Hij was inmiddels aan een nieuw project begonnen dat geproduceerd zou worden door Dr. Dre. Maar op 3 juni 2008 kwam het album dan toch uit bij het label Affiliated Entertainment Group. Nate Dogg bracht drie solo albums uit, maar deze behaalden nooit de Nederlandse albumlijsten en reikten in de Verenigde Staten nooit hoger dan de 32e plaats in de charts.

Samenwerkingen[bewerken]

Zijn grootste successen behaalde Nate Dogg overigens niet als solo artiest, zijn grootste hits heeft hij behaald als gastartiest op nummers van voornamelijk hiphop-artiesten. Tot 2004 heeft Nate Dogg aan meer dan 60 hit-singles meegewerkt. Hij leende zijn stem vooral aan artiesten afkomstig van de Amerikaanse westkust en was vaak te vinden in het gezelschap van Snoop Dogg, Dr. Dre en Warren G. Nate Dogg heeft ook meegewerkt aan het album Curtain Call: The Hits van Eminem.

Het (naderende) einde[bewerken]

Op 19 december 2007 werd de zanger getroffen door een beroerte waardoor de linkerhelft van zijn lichaam verlamd raakte. Zijn stem was niet aangetast en er waren goede vooruitzichten op volledig herstel. In september 2008 kreeg de zanger opnieuw een beroerte, ditmaal met een minder goede prognose: hij verloor bijna alle motoriek van zijn lichaam en ook zijn stem was aangetast. Herstel was volgens de artsen mogelijk, maar zover kwam het niet. Nate Dogg overleed in 2011 op 41-jarige leeftijd aan complicaties van zijn eerdere beroertes. De familie van Nate Dogg heeft zijn overlijden bekendgemaakt aan de Amerikaanse krant Press Telegram, gevolgd door jeugdvriend Snoop Dogg middels een bericht via de internetdienst Twitter. [2]

Aanhalingsteken openen We zijn een hiphop- en R&B-legende verloren. Hij was als een broer voor me sinds 1986. Ik ben zo blij dat ik samen met je mocht opgroeien. We zien elkaar in de hemel
— Commentaar door Snoop Dogg, kompaan en voormalig collega.[3]
Aanhalingsteken sluiten

Na zijn dood[bewerken]

Over de gehele wereld is geschokt gereageerd op het overlijden van Nate Dogg. Via de internetdienst Twitter lieten veel mensen hun medeleven betuigen, waaronder van de artiesten waarmee Nate Dogg tijdens zijn muziekcarrière mee heeft samengewerkt. De rapper Eminem heeft in een persbericht zijn eerbetoon gegeven en jeugdvriend Snoop Dogg liet een tatoeage aanbrengen waarop het gezicht van Nate Dogg te zien is op z'n onderarm, begeleid met de woorden "All Doggs Go to Heaven".[4] The Game bracht een hommage uit naar zijn overleden collega met het nummer "All Doggs Go to Heaven (Nate Dogg Tribute)". Deze track werd gratis via download aangeboden.[5] De rapper Rick Ross bracht eveneens samen met de Maybach Music Group een ode uit aan Nate Dogg op zijn mixtape Tupac Back.[6]

Ook onder de Nederlandse hiphopartiesten werd er met verbazing gereageerd. De rapper Krulle, winnaar van de Grote Prijs van Nederland in 2009, betoonde via Twitter zijn medeleven na het overlijden.[7] De twee rappers van het rapduo The Opposites brachten in een radioprogramma op 3FM een eerbetoon aan de overleden zanger, middels een rap over de beat van Nate Dogg's hit Regulate.[8] Kort nadat het nieuws over Nate Doggs overlijden naar buiten kwam schreef de rapper Sticks (Opgezwolle) speciaal voor State Magazine een column.[9]

Als gevolg van Nate Doggs overlijden, werden de nummers van de zanger wederom veel gedownload en afgespeeld op de radio. Dit had als gevolg dat in het Verenigd Koninkrijk de single Regulate weer terug de UK Singles Chart inkwam.[10]

Later is bekend geworden dat twee dagen na zijn overlijden beslag is gelegd op zijn huis vanwege achterstallige betalingen. [11]

Zangstijl[bewerken]

Zijn zangstijl geeft de kwalitatieve stem van Nate Dogg een grote herkenbaarheid en was mee bepalend voor het geluid van de vele groepen en artiesten waarmee hij zong. Zijn zware stemgeluid en zijn stoïcijns uiterlijk waren één van de bepalende factoren voor de karakteristieke zangstijl van Nate Dogg, die ervoor zorgde dat hij een veelgevraagd zanger was voor refereinen van hiphopnummers. Zijn zangstijl werd gekenmerkt door een duidelijk hedonistische levensvisie, waarbij criminaliteit, geweld, het straatleven, vrouwen, seks en drugsgebruik expliciet op kalme wijze besproken werden. Vanwege het feit dat Nate Dogg als zanger veelal collaboreerde met rappers, kreeg hij de bijnaam The Soul Man of G-funk.[12]

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Jaar
1e Druk
Album Label(s)
Naam
1998 G-Funk Classics, Vol. 1 & 2 Breakaway Records
2001 Music and Me Elektra Records
2004 The Hard Way (2-1-3) Doggy Style Records / TVT Records
2008 Nate Dogg AEG Group

Hitnoteringen[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Regulate 1994 20-08-1994 7 10 met Warren G
The Next Episode 2000 29-07-2000 28 7 met Snoop Dogg, Dr. Dre, & Kurupt
Lay Low 2001 07-04-2001 40 2 met Snoop Dogg, Master P, Butch Cassidy & Tha Eastsidaz
I Got Love 2001 13-11-2001 - -
Till I Collapse 2002 20-08-2002 - - met Eminem
21 Questions 2003 06-07-2003 8 9 met 50 Cent
I Like That 2004 11-09-2004 13 7 met Houston, Chingy & I-20 /
Alarmschijf

Gastoptredens[bewerken]

Bewerk Deze lijst is incompleet. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om de lijst uit te breiden.
Jaar Titel Muziekstuk (Album of Single) Afkomstig van Album/lp/ep Artiest/Groep
1992 Deeez Nuuuts met Dr. Dre, Dat Nigga Daz, Snoop Dogg & Warren G - The Chronic Dr. Dre
1993 Ain't No Fun (If the Homies Can't Have None) met Snoop Dogg, Warren G & Kurupt - Doggystyle Snoop Dogg
1996 All about you met 2Pac, Dru Down, Fatal-N-Felony & Snoop Dogg Single All Eyez on Me 2Pac
Skandalouz met 2Pac -
1999 Bitch Please met Xzibit & Snoop Dogg Single No Limit Top Dogg Snoop Dogg
Xxplosive met Dr. Dre, Hittman, Kurupt & Six-Two - The Chronic 2001 Dr. Dre
The Next Episode met Dr. Dre & Snoop Dogg Single
2000 Bitch Please II met Dr. Dre, Xzibit, Snoop Dogg & Eminem - The Marshall Mathers LP Eminem
Oh No met Mos Def & Pharaohe Monch Single Lyricist Lounge 2 Mos Def
Curious met Snoop Dogg & Doggy's Angels - Pleezbaleevit! Doggy's Angels
2001 Area Codes met Ludacris Single Word of Mouf Ludacris
2002 'Till I Collapse met Eminem Single The Eminem Show Eminem
Multiply met Xzibit Single Man vs. Machine Xzibit
The Streets met WC en Snoop Dogg Single Ghetto Heisman WC
2003 21 Questions met 50 Cent Single Get Rich or Die Tryin' 50 Cent
Gangsta Nation met Westside Connection Single Terrorist Threats Westside Connection
Game Don't Wait (Remix) met Warren G, Snoop Dogg & Xzibit - The Pretox Dr. Dre
2005 Real Soon met Tha Dogg Pound - Welcome 2 tha Chuuuch Snoop Dogg
Shake That met Eminem Single Curtain Call: The Hits Eminem
2006 Have a party met Mobb Deep Single Blood Money Mobb Deep
Too Much met The Game - Doctor's Advocate The Game
2007 Boss' Life met Snoop Dogg Single Tha Blue Carpet Treatment Snoop Dogg
2008 À l'Ancienne met Psy 4 de la Rime - Les Cités d'Or Psy 4 de la Rime
2009 Holiday met Twista - Save Our Students Twista

Bronvermelding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. 100 Greatest Hip Hop Songs. VH1, MTV Networks Geraadpleegd op 2008-09-28
  2. Het Parool - Rapper Nate Dogg overleden. Het Parool Geraadpleegd op 2011-03-16
  3. Newsbeat - Rapper Nate Dogg dies at 41, Snoop Dogg says on Twitter. BBC Geraadpleegd op 2011-03-16
  4. Rap-Up - Snoop Dogg Remembers Nate Dogg with New Tattoo.. Rap-Up.com Geraadpleegd op 2011-03-26
  5. The Game – “All Dogs Go To Heaven” (Nate Dogg Tribute)". Diverse Hiphop Geraadpleegd op 2011-03-17
  6. Tupac Back (Rick Ross & MMG) - Tapemasters Inc.. Live Mixtapes Geraadpleegd op 2011-06-18
  7. ML75 - Nate Dogg Overleden (RIP).. ML75 Geraadpleegd op 2011-03-16
  8. Mega Top 50 Covers: GIEL - The Opposites doen een ode aan Nate Dogg.. 3FM Geraadpleegd op 2011-03-16
  9. State Magazine - Nate Dogg RIP, 19-09-1969 – 15-03-2011.. State Magazine Geraadpleegd op 2011-03-16
  10. Nate Dogg’s Opus Regulate With Warren G Currently Climbing The UK Singles Chart.. RWD Magazine Geraadpleegd op 2011-03-18
  11. Beslag gelegd op Nate Doggs huis. hhtelegraaf Geraadpleegd op 12 april 2011
  12. De Volkskrant - Postuum Nate Dogg: 'The Soul Man of G-funk'. De Volkskrant Geraadpleegd op 2011-03-16