Oorgier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oorgier
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2012)
Nubianvulture.jpeg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Accipitriformes
Familie: Accipitridae (Havikachtigen)
Onderfamilie: Aegypiinae
Geslacht: Torgos
Soort
Torgos tracheliotos
(Forster, 1791)
Afbeeldingen Oorgier op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Oorgier op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De oorgier (Torgos tracheliotos) is een Afrikaanse gier uit de familie van de havikachtigen (Accipitridae). Het is de enige soort uit het geslacht Torgos en niet nauw verwant aan de bekendere Gieren van de Nieuwe Wereld.

Kenmerken[bewerken]

De kop is naakt en heeft een rode tot oranje kleur. Het verenkleed is zwart met een grijze band aan de pennen. Mannetjes en vrouwtjes zijn te herkennen aan de kleur van hun ogen. Mannetjes hebben lichtere witte ogen, terwijl vrouwtjes eerder bruine ogen hebben. De vogel is gemiddeld 1,15 meter lang en heeft een vleugelspanwijdte van 2,8 meter. Het gemiddelde gewicht is 6,78 kilogram (5,4 tot 9,4 kg).[2]

Leefwijze[bewerken]

De oorgier is een aaseter en vindt zijn prooi met zijn uitstekende gezichtsvermogen. Vrijwel alle andere gieren en verwante condors hebben juist een uitstekend reukvermogen, dat bij de oorgier echter ontbreekt. Zoals vrijwel alle gieren heeft ook de oorgier een kale kop, een gevederde kop zou binnen korte tijd doordrenkt zijn met bloed en andere lichaamssappen vanwege de aas-etende levenswijze. Deze grote gier neemt de eerste plaats in bij karkassen waar hij de kleinere aaseters domineert. Zijn zware snavel stelt hem in staat om een karkas open te scheuren (waar de kleinere soorten van meeprofiteren) en om taaiere stukken zoals huid en pezen, waar minder ruzie om is, te verorberen.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De soort telt 3 ondersoorten:

Ze houden van open plaatsen en halve woestijnen. Maar ze zijn ook al gezien in bossen, op heuvels en in dalen. Meestal leven ze op hoogtes tot drie duizend meter.

Bedreiging[bewerken]

In India werden erg lang giftige stoffen in medicijnen voor dieren gebruikt die voor de gieren erg schadelijk waren. Zo'n 30 jaar geleden stierven zo vele gieren uit. De gieren aten vlees van besmette dieren en stierven zelf uit. Nu staan de dieren op de rode lijst en worden er geen giffen meer gebruikt in medicijnen voor andere dieren.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties