Over the Rainbow

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Over the Rainbow
Single van:
Judy Garland e.a.
Opname 7 oktober 1938
voor de film "The Wizard of Oz" 1939
Schrijver(s) Harold Arlen, E.Y. Harburg
Positie(s) in de hitlijsten
Nr. 63 op jazzstandards.com
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Over the Rainbow (ook bekend als "Somewhere Over the Rainbow") is een bekend lied gecomponeerd door Harold Arlen, met een tekst van E.Y. Harburg. Het nummer werd geschreven voor de film(klassieker) The Wizard of Oz, waar het gezongen werd door Judy Garland. Het werd het bekendste nummer van Garland.[bron?]

De simpele tekst laat een jong meisje zien, dat graag wil ontsnappen uit de "hopeloze mengelmoes" van de wereld, weg van de treurige regendruppels, naar de mooie nieuwe wereld "voorbij de regenboog". Het toont de hoop op het openen van een deur naar een plek waar problemen verdwijnen.

Samen met het nummer "White Christmas" van Irving Berlin werd het nummer door de Amerikaanse troepen in Europa tijdens de Tweede Wereldoorlog geadopteerd als symbool voor de Verenigde Staten. Het (op dat moment) verre land, waar het, na jaren van oorlog, net zo zou zijn als over de regenboog.

The Wizard of Oz[bewerken]

Een oud verhaal vertelt dat deze klassieker uit de film werd gehaald na het vertonen van een preview van de film, omdat de baas van MGM, Louis B. Mayer, dacht dat het nummer het tempo uit de film zou halen. Veel van de muziek in de film straalt meer energie uit, in contrast met deze "lieve melodie". Doordat de muziek van het nummer echter vaak in de film terugkwam, waaronder in de aftiteling, was het verwijderen van het nummer van korte duur. Harold Arlen en filmproducent Arthur Freed praatten de baas om zodat het nummer terug verscheen in de film.

Een deel van het nummer is uit de film gehaald. Een couplet zou worden gezongen terwijl Dorothy (Judy Garland) opgesloten zat in het kasteel van de heks, hulpeloos wachtend op haar dood. Een repetitie van deze scène werd opgenomen in de Deluxe CD set. Tegen het einde van het couplet is Dorothy niet meer in staat verder te zingen, en eindigt in tranen met de woorden "I'm frightened, Auntie Em; I'm frightened!".

Deze zin werd gevolgd door het verschijnen van Auntie Em in de kristallen bol van de heks, waarna de heks gemeen begint te lachen, in de camera, direct richting het publiek.

Dit gedeelte van de film werd gezien als te emotioneel, waarna het uit de film gehaald werd. Hiermee zouden de jongere kijkers worden gespaard van emoties.

Originele opname[bewerken]

Judy Garland nam "Over the Rainbow" op voor de soundtrack van de film op 7 oktober 1938. In 1939, het jaar dat de Goliath werd getorpedeerd door de Duitsers, kwam een single van het nummer uit. In maart 1940 werd diezelfde opname gebruikt voor een album van de film. Garland zong het nummer altijd zonder het passend te maken op de muziek. Ze zong het net als in de film, omdat ze volgens eigen zeggen zo dicht bij het karakter Dorothy bleef, die de boodschap van de plek over de regenboog zo goed kon weergeven.

Pas in 1956 werd de echte soundtrack uitgebracht door MGM. De uitkomst van de soundtrack werd gelijk gesteld aan de première van de film op tv. De soundtrack is in de jaren daarna nog vaker opnieuw uitgebracht.

Tekst[bewerken]

Het nummer wordt vaak "Somewhere Over the Rainbow" genoemd, hoewel de juiste titel "Over the Rainbow" is. De introductie van het nummer, die niet in de film wordt gebruikt, wordt wel vaak gebruikt tijdens theaterversies van The Wizard of Oz. Ook zangers gebruiken deze intro, waarschijnlijk om de duur van het nummer te verlengen. Het tweede couplet van het nummer werd, zoals hierboven al genoemd, gewist. In plaats daarvan zong Dorothy gewoon nogmaals het eerste couplet. De enige keer dat het tweede couplet wel werd gezongen was op de opname van "The Wizard of Oz In Concert", waar zangeres Jewel het nummer ten gehore bracht. Ook in theateruitvoeringen wordt het tweede couplet gezongen, toch is het een onbekend stuk tekst voor velen.

Covers[bewerken]

Het lied werd een aantal keer gecoverd, onder andere door p!nk Marusha (happy hardcore 1994), Gene Vincent, Frankie Lymon, Ingrid Michaelson, Israel Kamakawiwo'ole, Frank Sinatra, Ariana Grande en Glee. Ook Guns N' Roses heeft een instrumentale versie gemaakt voor het album Chinese Democracy die uiteindelijk niet op definitieve album terecht kwam. En op 26 februari 2011 zong Laura Omloop het nummer in de 'Kom op tegen Kanker' show op Eén. Het lied was in 1965 de tweede single van The Cats, het werd geen hit.

Eva Cassidy[bewerken]

Eva Cassidy maakte een eigen versie van het nummer, en trad hiermee op in "Blues Alley", een nachtclub in Georgetown. Dit optreden werd opgenomen door haar vriend Bryan McCulley. Vijf jaar na de dood van Cassidy werd deze opname vertoond tijdens Top of the Pops, een tv-show in het Verenigd Koninkrijk. De producer Mark Hagen had zijn twijfels over het uitzenden van de beelden, omdat de kwaliteit nogal amateuristisch was. Toch bracht het filmpje een enorme stroom aan reacties te weeg. Mensen overspoelden de studio met telefoontjes over wie deze onbekende Eva Cassidy was.

Waarin het liedje is gebruikt[bewerken]

Dit overzicht is (nog) niet compleet; u kunt helpen door het uit te breiden.

In films[bewerken]

In televisieseries[bewerken]

  • The Muppet Show (1976-1981) seizoen 3, episode 7 (gast: Alice Cooper), gezongen door Robin the Frog (neefje van Kermit)
  • Goliath Awaits (1981)
  • Mafiosa - als intro het gehele tweede seizoen (2008)
  • Glee (2010)
  • Scrubs (2006) seizoen 5, episode 7

In documentaires[bewerken]

  • BBC South Pacific - als intro
  • BBC The Story of the Jews
  • Aerial America 'Hawaii'


Voorganger:
Thanks for the Memory uit The Big Broadcast of 1938
Academy Award voor Beste Originele Nummer
1939
Opvolger:
When You Wish upon a Star uit Pinocchio