Pablo Gargallo (Maella, Aragón 5 januari 1881 – Reus, Tarragona 28 december 1934) was een Spaanse schilder en beeldhouwer .
Pablo Emelio Gargallo Catalán verhuisde in 1888 met zijn ouders naar Barcelona. Daar zou hij ook zijn kunstopleiding aanvangen. Gargallo bezocht in Barcelona het kunstenaarscafé Els Quatre Gats, waar hij bevriend raakte met Pablo Picasso en Julio González. Gargallo ontwikkelde, onder invloed van het werk van González een beeldhouwstijl, waarbij een driedimensionaal object werd gecreëerd van stukken plaatmetaal of ook wel van karton. Enkele van deze objecten kunnen al gerekend worden tot het minimalisme of primitivisme, zoals een half gezicht of slechts één oog, alsmede het kubisme en het expressionisme. Hij maakte ook meer traditionele beelden in brons, marmer of ander materiaal. Hij wordt beschouwd als één van de meest belangrijke Spaanse avant-garde-kunstenaars.
Gargallo bracht een aanzienlijk deel van zijn leven door in Parijs (Montparnasse). In 1903 woonde hij een tijdje in de kunstenaargemeenschap Le Bateau-Lavoir met onder andere Max Jacob, Juan Gris en andere "hongerkunstenaars", zoals zijn vriend Pablo Picasso, wiens hoofd model stond voor een sculptuur. In het jaar daarop introduceerde Juan Gris hem bij Magali Tartanson, waarmee hij in 1915 in het huwelijk trad.
Tot het oeuvre van Gargallo behoren drie werken, die gebaseerd zijn op de Zweedse actrice Greta Garbo: "Masque de Greta Garbo à la mèche", "Tête de Greta Garbo avec chapeau" en "Masque de Greta Garbo aux cils". Deze werken behoren thans tot de collectie van het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía in Madrid. Het werk "De profeet" (1933) behoort tot de collectie van het Openluchtmuseum voor beeldhouwkunst Middelheim in Antwerpen.
[bewerken] Museo Pablo Gargallo
In 1985 werd in Zaragoza het Museo Pablo Gargallo geopend in het voormalige Palacio de Argillo .
|
|
|
Museo Pablo Gargallo, Zaragoza
|
|
|
Kiki de Montparnasse (1928), Louvre
|
|
