Paradoxale kikker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paradoxale kikker
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Pseudis paradoxa.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Amfibia (Amfibieën)
Orde: Anura (Kikkers)
Familie: Hylidae (Boomkikkers)
Onderfamilie: Hylinae
Geslacht: Pseudis
Soort
Pseudis paradoxa
(Linnaeus, 1758)
Afbeeldingen Paradoxale kikker op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Paradoxale kikker op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Amfibieën

De paradoxale kikker[2] (Pseudis paradoxa) is een kikker uit de familie boomkikkers (Hylidae).[3] De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carolus Linnaeus in 1758. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Rana paradoxa gebruikt. De kikker behoorde lange tijd tot de niet meer erkende familie Pseudidae.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Het lichaam is gedrongen, de kop is relatief klein en de ogen en neusgaten staan wat meer aan de bovenzijde. De kleur is meestal groen tot olijfbruin, de onderzijde is geel met vele zwarte vlekjes. De huid is glad en slijmerig en de tenen aan de achterpoten hebben grote zwemvliezen. Qua uiterlijk heeft de soort veel weg van de meerkikker die ook in Nederland voorkomt.

Leefwijze[bewerken]

Het voedsel van deze volledig aquatische kikker bestaat uit kleine ongewervelden en ook wel andere, kleinere kikkers. De soort is zowel dag- als nachtactief. De kikker is zeer sterk aan water gebonden maar komt ook wel op het land.

Ontwikkeling[bewerken]

Zowel de wetenschappelijke als de Nederlandse naam zijn te danken aan de bijzondere ontwikkeling van de paradoxale kikker. Deze is namelijk het tegenovergestelde (paradoxaal) aan die van vrijwel alle andere kikkers. Kikkers komen ter wereld als ei, leven enige tijd als larve of kikkervisje en metamorfoseren dan in een kleine kikker, die na enige tijd volwassen wordt. Een kikker wordt in de regel zodra hij uit het ei is gekropen alleen maar groter.

De paradoxale kikker leeft echter zeer lang als larve, het kikkervisje kan wel 25 centimeter lang worden en heeft dan een lichaam van bijna 8 cm. Logischerwijs zou daar een reusachtige kikker uit voort moeten komen, maar het tegenovergestelde is waar. De lengte van de volwassen kikker is ongeveer 4,5 tot 6,5 centimeter, drie keer kleiner dan de larvale vorm.[4] Dit is zelfs voor kikkers uitzonderlijk, hoewel er wel meer 'krimpende kikkers' zijn.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De paradoxale kikker leeft in Zuid-Amerika in het rivierensysteem ten oosten van de Andes. De landen waar de soort voorkomt zijn Argentinië, Bolivia, Brazilië, Colombia, Frans-Guyana, Guyana, Paraguay, Peru, Suriname, Trinidad en Tobago en Venezuela. Ze leven in plassen, meren en moerassen. Net als kikkerbillen in Europa worden de reuzenkikkervisjes als delicatesse gezien in Zuid-Amerika.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) Paradoxale kikker op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Grzimek, Bernhard, Het leven der dieren deel V: Vissen (II) en amfibieën, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 498 ISBN 90 274 8625 5.
  3. American Museum of Natural History. Pseudis paradoxa
  4. Amphibia Web. Pseudis paradoxa

Bronnen

  • (en) - American Museum of Natural History - Amphibian Species of the World 5.5, an Online Reference – Pseudis paradoxa - Website Geconsulteerd 12 maart 2013
  • (en) – Amphibia Web - Pseudis paradoxa - Website