Perugia (stad)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Perugia
Stad in Italië Vlag van Italië
Perugia (stad)
Perugia (stad)
Situering
Regio Umbrië
Provincie Perugia
Coördinaten 43° 6′ NB, 12° 23′ OL
Algemeen
Oppervlakte 449 km²
Inwoners (31 dec. 2013) 166.030 (370 inw/km²)
Hoogte 493 m
Overig
Aangrenzende gemeenten Assisi, Bastia Umbra, Corciano, Deruta, Gubbio, Magione, Marsciano, Panicale, Piegaro, Torgiano, Umbertide, Valfabbrica
Beschermheilige San Costanzo, San Lorenzo en Sant'Ercolano
ISTAT-code 054039
Portaal  Portaalicoon   Italië
Perugia panoramic.jpg

Perugia is een stad in de regio Umbrië in centraal Italië, dicht bij de rivier de Tiber. De stad ligt ten zuidoosten van Florence en ten noordoosten van Rome, ongeveer tussen deze twee steden in, en is de hoofdstad van de provincie Perugia. Op 1 januari 2013 had de stad 162.986 inwoners.[1]

Aan Perugia ontleende de bekende schilder Perugino (Pietro Vannucci), die hier woonde en werkte, zijn bijnaam. Een andere bekende schilder, Pinturicchio, leefde ook in Perugia.

Geschiedenis[bewerken]

Perugia wordt voor het eerst genoemd onder de naam Perusia als een van de twaalf steden van de statenbond van Etrurië, in het verslag van de oorlog van 310 v.Chr. of 309 v.Chr. tussen de Etrusken en de Romeinen. Net als de meeste andere Etruskische steden is Perugia gebouwd als een arendsnest bovenop een steile heuvel. De stad speelde een belangrijke rol in de opstand van 295 v.Chr., en werd met Vulsinii en Arretium (Arezzo) overwonnen, waarop zij het jaar erop vrede sloot.

In 216 v.Chr. en 205 v.Chr. assisteerde Perugia Rome tijdens de oorlogen tegen Hannibal. Daarna werd zij niet meer genoemd tot 41-40 v.Chr., toen Lucius Antonius er zijn toevlucht zocht, en de stad door Octavianus overwonnen werd na een lange belegering. Enkele loden kogels, die destijds werden gebruikt met slingers, zijn in en rond de stad gevonden. (Corpus inscr. lat. xi. 1212). Volgens de overlevering brandde de stad af, met uitzondering van enkele tempels. Perugia moet vrijwel meteen zijn herbouwd, maar werd pas rond 251-253 n. Chr. een kolonie.

In 1186 werd Perugia door keizer en paus zelfstandigheid verleend. Daarna bereikte de stad zijn hoogste bloei, vooral in de veertiende eeuw. Een periode van bloedige oorlogen en burgerstrijd volgde, waarin allerlei krijgsheren, naburige machthebbers en adellijke families uit de stad zelf voor korte tijd de baas speelden. In 1308 werd de universiteit van Perugia opgericht. In 1540 werd de stad na de nodige provocaties veroverd door paus Paulus III, die er een machtige burcht liet bouwen, naar hem 'Rocca Paolina' genoemd, om de Perugianen eronder te houden. Dat lukte, zo'n driehonderd jaar lang, tot in 1849 in het spoor van de Europese revolutie van 1848 de pauselijke regering werd verdreven. De gehate Rocco Paolina werd afgebroken. Onder de voormalige vesting is nog steeds een stelsel van overdekte middeleeuwse straten te vinden, waar door de Perugianen druk gebruik van wordt gemaakt. Op de plaats van de burcht vindt men nu een parkje met prachtig uitzicht en enkele monumentale overheidsgebouwen.

Bij diverse gelegenheden vonden pausen asiel binnen de muren van Perugia, en er werden bij verschillende conclaven pausen verkozen, waaronder paus Honorius II (1124) en paus Honorius IV (1285).

In 1797 werd Perugia door de Fransen bezet; in 1832, 1838 en 1854 leed de stad onder aardbevingen; in mei 1849 werd de stad door de Oostenrijkers ingelijfd en, na een verloren opstand in 1859, werd zij uiteindelijk in 1860, samen met de rest van Umbrië, verenigd met Piëmont.

Bezienswaardigheden in en rondom Perugia[bewerken]

Belangrijkste bezienswaardigheden[bewerken]

Etruskisch[bewerken]

  • Porta Augusta, een Etruskische poort met Romeinse elementen
  • Ipogeo dei Volumni (Hypogeum van de familie Volumnus), een Etruskische grafkamer

Kerken[bewerken]

  • tempio van Sant'Angelo (cirkelvormig paleochristelijk heiligdom, begonnen in de 5e eeuw)
  • kerk van San Francesco al Prato (vlak naast het oratorio van San Bernardino, 13e eeuw)
  • basilica van San Domenico (1304-1632) (hallenkerk met gebeeldhouwde altaarwand van Agostino di Duccio)
  • Duomo (kathedraal) van San Lorenzo (1345-1490, hallenkerk)
  • oratorio van San Bernardino (renaissance, met polychrome façade van Agostino di Duccio, 1457-1461)
  • kapel van San Severo (met een fresco van Raffael en Perugino)
  • basilica van San Pietro (met belangwekkende koorbanken en een sacristie met werken van onder meer Perugino en Caravaggio, einde 16e eeuw)
  • kerk van San Filippo Neri (barok, 1626-1663)

Burgerlijke monumenten[bewerken]

  • Palazzo dei Priori (gotisch stadhuis, eind 13e eeuw) met het Collegio del Cambio (fresco's van Perugino) en de Sala dei Notari
  • Fontana Maggiore, een fontein die een van de belangrijkste beeldhouwwerken uit de middeleeuwen is
  • Palazzo del Capitano del Popolo (1472-1481)
  • Rocca Paolina, een fort uit de renaissance
  • Palazzo Gallenga Stuart (of Palazzo Antinori) (18e eeuw) huisvest de Università per stranieri di Perugia

Musea[bewerken]

  • Museo Archeologico Nazionale dell'Umbria (in het voormalige klooster van San Domenico), met de Etruskische Cippo di Perugia als meest belangwekkende stuk
  • Galleria Nazionale del'Umbria, de nationale galerij van Perugia (in de Palazzo dei Priori), met onder meer de Polyptiek van Sant'Antonio van Piero della Francesca
  • Museo dell'Opera del Duomo (of Museo Capitolare di San Lorenzo), met onder meer het Retabel van Sant'Onofrio van Luca Signorelli

Verdere bezienswaardigheden[bewerken]

  • Etruskische muren
  • middeleeuws aquaduct
  • De Tribunali
  • Piazza Matteotti
  • Teatro Comunale Morlacchi
  • Kerk van Sant' Agata
  • Kerk van Sant' Ercolano
  • Kerk van S. Giuliana
  • Kerk van S. Matteo in Campo Orto
  • Kerk van SS. Stefano e Valentino

Galerij[bewerken]

Verkeer en vervoer[bewerken]

Perugia is bereikbaar via de E45. Perugia beschikt over een luchthaven, Luchthaven Perugia San Egidio. Er zijn ook een diverse treinstations in Perugia, waaronder Station Perugia voor onder meer de spoorlijn Foligno-Terontola.

Stedenbanden[bewerken]

Perugia is in jumelage met de steden:

Geboren[bewerken]

Externe links[bewerken]

Panorama Perugia
  1. Istat, Popolazione residente al 1° gennaio; website