Pianosonate nr. 7 (Beethoven)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Pianosonate nr. 7 | ||||
| Componist | Ludwig van Beethoven | |||
| Soort compositie | pianosonate | |||
| Gecomponeerd voor | pianoforte | |||
| Toonsoort | D majeur | |||
| Opusnummer | 10 nr. 3 | |||
| Gecomponeerd in | 1796-1798 | |||
| Opgedragen aan | Anne Margarete von Browne | |||
| Duur | ca. 21' | |||
| Vorige werk | Pianosonate nr. 6 op. 10/2 | |||
| Volgende werk | Pianotrio nr. 4 op. 11 | |||
| Oeuvre | Oeuvre van Ludwig van beethoven | |||
|
||||
Pianosonate nr. 7 in D majeur, op. 10 nr. 3, is een sonate van Ludwig van Beethoven. Het stuk is van 1796 tot en met 1798 geschreven voor Anne Margarete von Browne. De duur van het stuk is circa 21 minuten.
Inhoud |
Onderdelen [bewerken]
Het stuk bestaat uit vier delen.
Presto [bewerken]
Dit is het eerste deel van de sonate. Het stuk heeft een 2/2 maat en staat in D majeur.
Largo e mesto [bewerken]
Dit is het tweede deel van de sonate. Het stuk heeft een 6/8 maat en staat in D mineur.
Menuetto: Allegro [bewerken]
Dit is het derde deel van de sonate. Het stuk heeft een 3/4 maat en begint in D majeur. Daarna gaat het stuk over in G majeur, waarna het weer terug bij D majeur komt.
Rondo: Allegro [bewerken]
Dit is het vierde en laatste deel van de sonate. Het stuk heeft een 4/4 maat en is geschreven in D majeur.