Piet Klaarhamer
|
|
Pieter Jan Christophel (Piet) Klaarhamer (Zwiep, 27 december 1874 - Ede, 1 januari 1954) was een Nederlandse architect en meubelontwerper. Hij was een leerling van Berlage en leraar van Gerrit Rietveld.
Inhoud |
[bewerken] Leven en werk
Klaarhamer was de tweede zoon van de gereformeerde predikant Pieter Johannes Willem Klaarhamer en Johanna Maria Amons. Het gezin verhuisde in 1875 naar Utrecht en omstreeks 1885 naar Middelburg, waar Klaarhamer van 1886 tot 1891 een opleiding volgde aan de Ambachtsschool. Van 1893-1898 volgde hij kunstindustrieel onderwijs, verzorgd door het Utrechtsch Museum van Kunstnijverheid. Van 1900-1901 was hij onderdirecteur van de Ambachtsschool Utrecht, van 1901-1903 docent materialenkennis en vormtekenen, eveneens aan de Ambachtsschool Utrecht. Klaarhamer heeft tevens invloed gehad op Bart van der Leck met wie hij omstreeks 1905 een atelier deelde. Met Van der Leck verzorgde hij in 1905 de gelithografeerde art nouveau-uitgave Het Hooglied van Salomo. Klaarhamer kalligrafeerde de tekst direct op steen en Van der Leck ontwierp de illustraties.
Klaarhamer was oprichter van Niets Zonder Arbeid en in 1919 richtte hij Bouwvereniging Buiten Thuis op. Dat jaar ontwierp hij in samenwerking met Bart van der Leck ook de tentoonstellingsruimte van de firma Bruynzeel voor de ‘Nederlandsche Jaarbeurs‘ in Utrecht. In dat jaar ontwierp hij voor landhuis De Arendshoeve in Voorburg van de directeur van deze firma, Cornelis Bruynzeel Sr., ook een ‘jongensslaapkamer’ voor diens twee zonen, Cees en Wim. Klaarhamer ontwierp hiervoor ook de meubels, terwijl hij de kleuroplossing van zowel de muren als de meubels overliet aan de schilder Vilmos Huszár. Een reconstructie van deze slaapkamer bevindt zich tegenwoordig in het Gemeentemuseum Den Haag (zie externe link).
De keramische firma Mobach in Utrecht schakelde rond 1898 over op hoge, gedraaide vazen en kannen. Deze sloten aan bij de 'Nieuwe Kunst', een kunstbeweging in Utrechtse gereformeerde kring, waarbinnen de architect en predikant Piet Klaarhamer een prominente rol speelde. Klaarhamer, maakte verschillende vaasontwerpen voor Mobach, evenals (later) zijn beroemde leerling Gerrit Rietveld.
[bewerken] Betrokken bij bouw in Utrecht
Klaarhamer was betrokken bij de opzet van de wijk Oog in Al in Utrecht. In 1920 begon men met de bouw van een aantal ruime middenstandswoningen aan de rand van het park Oog in Al. De plannen werden echter in 1924 afgekeurd door de gemeente, hoewel een viertal straten wel volgens het oorspronkelijke plan werden uitgevoerd. Deze straten zijn Mozartlaan (1-36, beiden), J.S. Bachstraat (1-75, oneven), Robert Schumannstraat (2-24, even) en Richard Wagnerlaan (1-15, beiden). De huizen aan de Mozartlaan lijken sterk op die van de andere genoemde straten, ze zijn echter een slag groter. Alle huizen van dit type liggen een halve meter boven straatniveau veroorzaakt door het feit dat ze geheel onderkelderd zijn. Andere karakteristieke elementen zijn de bakstenen schoorstenen en het gebruik van stalen kozijnen met veel glas. Alle huizen van dit type zijn gemeentelijk monument en tot beschermd stadsgezicht verklaard.
