Riff

Een riff is een begrip in de muziekwereld, waarmee een ritmisch basispatroon bedoeld wordt (volgens Van Dale). Het begrip komt uit het Engels.

Voorbeelden van riffs zijn de intro's van composities. Riffs kunnen ook een repeterende eigenschap hebben. Ze komen dan iedere keer weer in een compositie om de hoek kijken en fungeren op die manier als een fundament voor de melodie.

Voorbeelden:

• Een bekende riff is het, met powerakkoorden opgebouwde, deuntje op de slaggitaar van Ritchie Blackmore van Deep Purple in "Smoke on the Water". De gitaarriff van Whole Lotta Love (Led Zeppelin) wordt nog steeds gebruikt als herkenningstune van het Britse popprogramma Top of the Pops.
• In de jazz kent men de intro van de compositie van Miles Davis in So What. Ook het Dave Brubeck Quartet maakte veel gebruikt van riffs, bijvoorbeeld in Take Five.
• In de blues is de opening van Dust My Broom Elmore James heel bekend.
• In de rock-'n-roll is het Chuck Berry gitaarintro een standaard riff.
• In de heavy metal is de opening van Master of Puppets van Metallica erg bekend.
• De riff van Seven Nation Army van The White Stripes is een van de bekendste riffs van de laatste jaren, hij wordt o.a. vaak gezongen in voetbalstadions.

Trivia

• Total Guitar Magazine, een Engels vakblad voor snarenplukkers, heeft in 2010 zijn lezers gevraagd naar de song met de beste riff van het afgelopen decennium. De winnaar was Plug In Baby, een track uit 2001 van Muse.
• Datzelfde tijdschrift organiseerde vorig jaar de verkiezing van de beste riff aller tijden. Toen kwam Voodoo Child van Jimi Hendrix als winnaar uit de bus.