Chuck Berry

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chuck Berry
Berry in Örebro, Zweden, 18 juli 2007
Berry in Örebro, Zweden, 18 juli 2007
Algemene informatie
Volledige naam Charles Edward Anderson Berry
Geboren 18 oktober 1926
Land Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1951 - heden
Genre(s) rock-'n-roll
blues
Instrument(en) gitaar
Label(s) Chess
Mercury
Atco
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Bekende instrumenten
Gibson ES-125
Gibson ES-335
Gibson ES-355
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Chuck Berry, You can't catch me, 1956.
Typische gitaarintro van Chuck Berry

Charles Edward Anderson Berry (St. Louis, Missouri, 18 oktober 1926), bekend als Chuck Berry, is een Amerikaans gitarist, zanger en componist. Berry was een van de eerste leden van de Rock and Roll Hall of Fame (1986). In 1982 werd hij opgenomen in de Nashville Songwriters Hall of Fame.

Biografie[bewerken]

Johnnie Johnson had de band Sir Johns Trio, en nodigde Chuck Berry in 1952 uit mee te spelen als vervanging voor de zieke saxofonist. Snel nam Berry de leiding van de band over. Hij componeerde zijn liedjes in samenwerking met Johnson (die 20 jaar zou meespelen op zijn nummers), en liet ze registreren met "Chuck Berry" als enige componist/schrijver.

Berry's "Maybellene" (1955) is een van de eerste R&R-nummers.

Berry's idolen waren Nat King Cole, Louis Jordan en Muddy Waters, die allen voornamelijk bluesmuziek maakten.

Meer dan 30 van zijn opnames geraakten in de top-10 en ze worden nog altijd gecoverd door bands over de hele wereld.

Teksten[bewerken]

Johnny B. Goode werd opgenomen met twee teksten: 'colored boy' werd 'country boy' ('colored' kon je niet verkopen, wist Leonard Chess). Het hele nummer Brown Eyed Handsome Man is een ode aan de trotse, zwarte man in de VS. In een enkel couplet legt hij uit: de Venus van Milo verloor haar armen in een gevecht om een brown-eyed (lees: zwarte) knappe man te veroveren - en ze won.

Muzikale kenmerken[bewerken]

Zijn hele gitaarspel is beïnvloed door de pianist Johnnie Johnson. Door de piano-akkoorden over te nemen hadden de Chuck Berry-nummers niet de standaard A-D-E-akkoorden, maar Bes, Es en F.

De nummers van Chuck Berry hebben de traditionele bluesmaatvoering, namelijk 12 maten, ook wel bluesschema genoemd.

Als je het A-akkoord als grondakkoord gebruikt, wordt het dit:

A A A A
D D A A
E D A E

Het afwijkende van Berry's nummers was dat hij in de 10e maat niet de 4e trap speelt, maar dat hij blijft "hangen" in de 5e trap.

A = I D = IV E = V

Nogmaals met het A-akkoord als basis, ziet het er dan zo uit:

A A A A
D D A A
E E A E

Hierdoor verdwijnt de "bluesy" (beetje zeurderige) stemming en krijgt het een opgewekter karakter, rock-'n-roll. Een andere vondst is "zijn" gitaar-intro. Het karakteristieke intro van veel van zijn rockers is een typisch pianistisch opmaatje.

Naast de pure R&R nam Chuck warme, slow bluesnummers op, maar dat werden geen singles en geen hits.

Het nummer "Johnny B. Goode" is voor en op Johnnie Johnson geschreven.

Om optredens te verlevendigen maakte Chuck op komische wijze gebruik van zogenaamde Hillbilly-wijsjes. Mede hierdoor werd hij door sommigen gezien als een countryzanger. Ook wist hij op deze wijze blank publiek naar zijn optredens te trekken. Dat was in de beginjaren 50 een prestatie, vanwege de rassenscheiding in de Verenigde Staten.

Zijn beroemde duckwalk ontstond tijdens zo'n komisch Hillbilly-nummer.

Invloed op anderen[bewerken]

Berry had een grote invloed op andere muzikanten, zoals op de Rolling Stones en John Lennon, wiens nummer "Come Together" zelfs geplagieerd zou zijn van Berry's "You Can't Catch Me". Angus Young van AC/DC, zegt ook beïnvloed te zijn door Chuck Berry, en heeft ook diens ganzenpas of duckwalk gebruikt als een van zijn gimmicks. AC/DC heeft op het album T.N.T. het nummer School days van Chuck Berry opnieuw ingezongen. Een ode aan Chuck Berry en zijn muziek wordt gedaan door Steppenwolf in het nummer Berry Rides Again, waarin de gitaar en de piano treffend het karakteristieke geluid van Berry's gitaar en Johnsons piano laten horen en alle hits voorbij komen.The Beach Boys moesten Chuck Berry vermelden als auteur van hun hit Surfin' USA omdat het nummer in sterke mate op Sweet little sixteen leek.

Elvis Presley heeft door de jaren heen regelmatig Chuck Berry-nummers opgenomen en gebruikt in zijn live-acts, te weten: Brown-eyed Handsome Man, Memphis, Tennessee, Too Much Monkey Business, Promised Land, Maybellene, Johnny B. Goode, Rock and Roll Music en School Days. Dit waardeerde Berry erg.

Hits[bewerken]

Chuck Berry in 1958

Veel van Chucks hits staan genoteerd in de rock-'n-roll-geschiedenis en hebben als springplank gefungeerd voor veel beroemd geworden artiesten:

Discografie[bewerken]

Chuck Berry live in Deauville, Frankrijk in 1987

Studioalbums[bewerken]

  • Rock, Rock, Rock (met "The Moonglows" en "The Flamingos") (1956)
  • After School Session (1957)
  • One Dozen Berrys (1958)
  • Chuck Berry Is on Top (1959)
  • Rockin' at the Hops (1960)
  • New Juke-Box Hits (1961)
  • Chuck Berry Twist (1962)
  • Chuck Berry's Greatest Hits (1964)
  • Two Great Guitars (met Bo Diddley) (1964)
  • St. Louis to Liverpool (1964)
  • Chuck Berry in London (1965)
  • Fresh Berry's (1965)
  • Chuck Berry's Golden Hits (1967) (heropnames)
  • In Memphis (1967)
  • From St. Louie to Frisco (1968)
  • Concerto In B. Goode (1969)
  • Back Home (1970)
  • San Francisco Dues (1971)
  • The London Chuck Berry Sessions (1972)
  • Bio (1973)
  • Sweet Little Rock and Roller (1973)
  • Wild Berrys (1974)
  • Flashback (1974)
  • Chuck Berry (1975)
  • Rock It (1979)
  • Alive and Rockin' (1981)
  • "Retro Rock" - Chuck Berry - Broadcast Week (1982)
  • Chuck Berry (1982)

Livealbums[bewerken]

  • Chuck Berry on Stage (1963) (werd in de studio opgenomen, later werden publieksgeluiden toegevoegd)
  • Live at the Fillmore Auditorium (1967) (bonusnummers werden toegevoegd op de heruitgave in 1994)
  • The London Chuck Berry Sessions (1972) (kant 2)
  • Chuck Berry Live in Concert (1978)
  • Chuck Berry Live (1981)
  • Toronto Rock 'N' Roll Revival 1969 Vol. II (1982)
  • Toronto Rock 'N' Roll Revival 1969 Vol. III (1982)
  • Hail! Hail! Rock 'n' Roll (1987)
  • Live! (2000)
  • Live on Stage (2000)
  • Chuck Berry - In Concert (2002)

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Tijd voor Teenagers Top 10
You never can tell 1964 24-10-1964 9 2

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Come on - 1926 1995 - - - - - - - - - - - -
Johnny B. Goode 714 786 650 914 839 760 914 1167 876 894 862 905 719 904 763
No particular place to go - - 1399 1714 - 1933 - - - - - - - - -
Roll over beethoven 1462 1467 1672 1468 1462 1525 1870 - 1748 1880 - - 1929 - -

Externe links[bewerken]