Chuck Berry
| Chuck Berry | ||||
| Berry in Örebro, Zweden, 18 juli 2007 | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Volledige naam | Charles Edward Anderson Berry | |||
| Geboren | 18 oktober 1926 | |||
| Land | Verenigde Staten | |||
| Werk | ||||
| Jaren actief | 1951 - heden | |||
| Genre(s) | rock-'n-roll blues |
|||
| Instrument(en) | gitaar | |||
| Label(s) | Chess Mercury Atco |
|||
| Officiële website (en) IMDb-profiel (en) Allmusic-profiel |
||||
| Bekende instrumenten | ||||
| Gibson ES-125 Gibson ES-335 Gibson ES-355 |
||||
|
||||
Charles Edward Anderson Berry (St. Louis, Missouri, 18 oktober 1926), bekend als Chuck Berry, is een Amerikaans gitarist, zanger en componist. Berry was één van de eerste leden van de Rock and Roll Hall of Fame (1986). In 1982 werd hij opgenomen in de Nashville Songwriters Hall of Fame.
Inhoud |
Biografie[bewerken]
Johnnie Johnson had de band Sir Johns Trio, en nodigde Chuck Berry in 1952 uit mee te spelen als vervanging voor de zieke saxofonist. Snel nam Berry de leiding van de band over. Hij componeerde zijn liedjes in samenwerking met Johnson (die 20 jaar zou meespelen op zijn nummers), en liet ze registreren met "Chuck Berry" als enige componist/schrijver.
Berry's "Maybellene" (1955) is één van de eerste R&R-nummers.
Berry's idolen waren Nat King Cole, Louis Jordan en Muddy Waters, die allen voornamelijk bluesmuziek maakten.
Meer dan 30 van zijn opnames geraakten in de top-10 en ze worden nog altijd gecoverd door bands over de hele wereld.
Teksten[bewerken]
Johnny B. Goode werd opgenomen met twee teksten: 'colored boy' werd 'country boy' ('colored' kon je niet verkopen, wist Leonard Chess). Het hele nummer Brown Eyed Handsome Man is een ode aan de trotse, zwarte man in de VS. In een enkel couplet legt hij uit: de Venus van Milo verloor haar armen in een gevecht om een brown-eyed (lees: zwarte) knappe man te veroveren - en ze won.
Muzikale kenmerken[bewerken]
Zijn hele gitaarspel is beïnvloed door de pianist Johnnie Johnson. Door de piano-akkoorden over te nemen hadden de Chuck Berry-nummers niet de standaard A-D-E-akkoorden, maar Bes, Es en F.
De nummers van Chuck Berry hebben de traditionele bluesmaatvoering, namelijk 12 maten, ook wel bluesschema genoemd.
Als je het A-akkoord als grondakkoord gebruikt, wordt het dit:
| A | A | A | A |
| D | D | A | A |
| E | D | A | E |
Het afwijkende van Berry's nummers was dat hij in de 10e maat niet de 4e trap speelt, maar dat hij blijft "hangen" in de 5e trap.
| A = I | D = IV | E = V |
Nogmaals met het A-akkoord als basis, ziet het er dan zo uit:
| A | A | A | A |
| D | D | A | A |
| E | E | A | E |
|---|
Hierdoor verdwijnt de "bluesy" (beetje zeurderige) stemming en krijgt het een opgewekter karakter, rock-'n-roll. Een andere vondst is "zijn" gitaar-intro. Het karakteristieke intro van veel van zijn rockers is een typisch pianistisch opmaatje.
Naast de pure R&R nam Chuck warme, slow bluesnummers op, maar dat werden geen singles en geen hits.
Het nummer "Johnny B. Goode" is voor en op Johnnie Johnson geschreven.
Om optredens te verlevendigen maakte Chuck op komische wijze gebruik van zogenaamde Hillbilly-wijsjes. Mede hierdoor werd hij door sommigen gezien als een countryzanger. Ook wist hij op deze wijze blank publiek naar zijn optredens te trekken. Dat was in de beginjaren 50 een prestatie, vanwege de rassenscheiding in de Verenigde Staten.
Zijn beroemde duckwalk ontstond tijdens zo'n komisch Hillbilly-nummer.
Invloed op anderen[bewerken]
Berry had een grote invloed op andere muzikanten, zoals op de Rolling Stones en John Lennon, wiens nummer "Come Together" zelfs geplagieerd zou zijn van Berry's "You Can't Catch Me". Angus Young van AC/DC, zegt ook beïnvloed te zijn door Chuck Berry, en heeft ook diens ganzenpas of duckwalk gebruikt als één van zijn gimmicks. AC/DC heeft op het album T.N.T. het nummer School days van Chuck Berry opnieuw ingezongen. Een ode aan Chuck Berry en zijn muziek wordt gedaan door Steppenwolf in het nummer Berry Rides Again, waarin de gitaar en de piano treffend het karakteristieke geluid van Berry's gitaar en Johnsons piano laten horen en alle hits voorbij komen.The Beach Boys moesten Chuck Berry vermelden als auteur van hun hit Surfin' USA omdat het nummer in sterke mate op Sweet little sixteen leek.
Elvis Presley heeft door de jaren heen regelmatig Chuck Berry-nummers opgenomen en gebruikt in zijn live-acts, te weten: Brown-eyed Handsome Man, Memphis, Tennessee, Too Much Monkey Business, Promised Land, Maybellene, Johnny B. Goode, Rock and Roll Music en School Days. Dit waardeerde Berry erg.
Hits[bewerken]
Veel van Chucks hits staan genoteerd in de rock-'n-roll-geschiedenis en hebben als springplank gefungeerd voor veel beroemd geworden artiesten:
- "Maybellene (gecoverd door onder andere Elvis Presley, Carl Perkins en Simon and Garfunkel),
- "Johnny B. Goode" (Berry's bekendste hit: meegenomen door Voyager als kunstwerk en gecoverd door onder andere AC/DC, The Beatles, The Beach Boys, Green Day, Jimi Hendrix, Johnny Winter, Jerry Lee Lewis, Judas Priest, Led Zeppelin, Stray Cats, Elvis Presley, Prince , Status Quo, Sex Pistols, Grateful Dead en Peter Tosh)
- "Rock and Roll Music" (gecoverd door onder andere The Beach Boys en een van de eerste opnames van The Beatles),
- "Sweet Little Sixteen" (door The Beach Boys gecoverd met een andere tekst en beroemd geworden als Surfin' USA),
- "Roll Over Beethoven" (gecoverd door o.a The Beatles, ELO, The Rolling Stones, Jerry Lee Lewis en Status Quo),
- "Carol" (gecoverd door onder andere The Rolling Stones en Status Quo),
- "Little Queenie" (idem The Rolling Stones en door Jerry Lee Lewis),
- "School Days" (gecoverd door onder andere AC/DC, The Beach Boys en kwam zelfs voor in The Simpsons),
- "Let It Rock",
- "No Particular Place To Go" (begin jaren '60 door het Cocktail Trio gecoverd met "De hele wereld alleen van ons"),
- "Too Much Monkey Business" (gecoverd door onder andere The Beatles, The Kinks en Elvis Presley),
- "Brown-eyed Handsome Man" (gecoverd door onder andere Buddy Holly en Paul McCartney),
- "Back in the USA" (Back in The USSR The Beatles),
- "Memphis, Tennessee" (gecoverd door onder andere The Beatles, The Rolling Stones, Dave Berry en Elvis Presley),
- "Reelin' and Rockin'",
- "You Never Can Tell" (onder andere gecoverd door Emmylou Harris en werd gebruikt in de film Pulp Fiction),
- "Promised Land" (gecoverd door onder andere Elvis Presley),
- "Confessing the Blues" (gecoverd door onder andere The Rolling Stones),
- "Merry Christmas, Baby",
- "The Things That I Used to Do",
- "My Ding-a-Ling" (zijn enige nummer 1-hit in de VS),
- "Bye Bye Johnny" (gecoverd door onder andere Status Quo die het nummer jarenlang gebruikte als afsluiter van de concerten, en The Rolling Stones).
Discografie[bewerken]
Studioalbums[bewerken]
- Rock, Rock, Rock (met "The Moonglows" en "The Flamingos") (1956)
- After School Session (1957)
- One Dozen Berrys (1958)
- Chuck Berry Is on Top (1959)
- Rockin' at the Hops (1960)
- New Juke-Box Hits (1961)
- Chuck Berry Twist (1962)
- Chuck Berry's Greatest Hits (1964)
- Two Great Guitars (met Bo Diddley) (1964)
- St. Louis to Liverpool (1964)
- Chuck Berry in London (1965)
- Fresh Berry's (1965)
- Chuck Berry's Golden Hits (1967) (heropnames)
- In Memphis (1967)
- From St. Louie to Frisco (1968)
- Concerto In B. Goode (1969)
- Back Home (1970)
- San Francisco Dues (1971)
- The London Chuck Berry Sessions (1972)
- Bio (1973)
- Sweet Little Rock and Roller (1973)
- Wild Berrys (1974)
- Flashback (1974)
- Chuck Berry (1975)
- Rock It (1979)
- Alive and Rockin' (1981)
- "Retro Rock" - Chuck Berry - Broadcast Week (1982)
- Chuck Berry (1982)
Livealbums[bewerken]
- Chuck Berry on Stage (1963) (werd in de studio opgenomen, later werden publieksgeluiden toegevoegd)
- Live at the Fillmore Auditorium (1967) (bonusnummers werden toegevoegd op de heruitgave in 1994)
- The London Chuck Berry Sessions (1972) (kant 2)
- Chuck Berry Live in Concert (1978)
- Chuck Berry Live (1981)
- Toronto Rock 'N' Roll Revival 1969 Vol. II (1982)
- Toronto Rock 'N' Roll Revival 1969 Vol. III (1982)
- Hail! Hail! Rock 'n' Roll (1987)
- Live! (2000)
- Live on Stage (2000)
- Chuck Berry - In Concert (2002)
Singles[bewerken]
| Single(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Top 40 |
Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Tijd voor Teenagers Top 10 | |||||
| You never can tell | 1964 | 24-10-1964 | 9 | 2 |
Radio 2 Top 2000[bewerken]
| Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 |
'99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Come on | - | 1926 | 1995 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| Johnny B. Goode | 714 | 786 | 650 | 914 | 839 | 760 | 914 | 1167 | 876 | 894 | 862 | 905 | 719 | 904 |
| No particular place to go | - | - | 1399 | 1714 | - | 1933 | - | - | - | - | - | - | - | - |
| Roll over beethoven | 1462 | 1467 | 1672 | 1468 | 1462 | 1525 | 1870 | - | 1748 | 1880 | - | - | 1929 | - |
Externe links[bewerken]
- (en) Chuck Berry's officiële site
- (en) Biografische site over Chuck Berry
- (en) Chuck Berry in de Rock and Roll Hall of Fame
- (en) "Hail! Hail! Rock and Roll", een tribuutconcertfilm
- (en) Speel net zoals Chuck Berry
- (en)
Chuck Berry in de Internet Movie Database
| Zie de categorie Chuck Berry van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |