Rudolf Harbig

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rudolf Harbig
Harbig op een Duitse postzegel.
Harbig op een Duitse postzegel.
Volledige naam Rudolf Harbig
Geboortedatum 8 november 1913
Geboorteplaats Dresden
Overlijdensdatum 5 maart 1944
Overlijdensplaats Kirovohrad
Lengte 1,74 m
Gewicht 63 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint, middellange afstand
Trainer/coach Waldemar Gerschler
Eerste titel Duits kampioen 800 m 1936
OS 1936
Extra Wereldrecordhouder 400 m 1939-1948, 800 m 1939-1946, 1000 m 1941-1946, ex-wereldrecord-houder 4 x 800 m;
Europees recordhouder 400 m 1939-1955
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Rudolf (Rudi) Harbig (Dresden, 8 november 1913 - Kirovohrad, 5 maart 1944) was een Duitse middellangeafstandsloper. Op de Olympische Zomerspelen 1936 won Harbig de bronzen medaille op de 4 x 400 m estafette. In 1938 werd hij Europees kampioen op de 800 en de 4 x 400 m. Hij veroverde in totaal zeven nationale titels.[1]

Biografie[bewerken]

Twee jaar lang ongeslagen[bewerken]

Toen Rudolf Harbig op de Spelen in Berlijn in 1936 samen met zijn landgenoten Helmut Hamann, Friedrich von Stülnagel en Harry Voigt brons had veroverd op de 4 x 400 m estafette, leek dat het begin van een imposante carrière, die zijn top had moeten vinden op de Olympische Spelen van 1940 of 1944. Velen zijn ervan overtuigd, dat hij op één van deze Spelen zeker een gouden medaille zou hebben veroverd.[2] In de periode 1938-1940 won hij 55 achtereenvolgende wedstrijden op verschillende afstanden, met daarbij gouden medailles op de Europese kampioenschappen van Parijs in 1938 op de 800 m en de 4 x 400 m estafette.[1]

Records[bewerken]

Op 15 juli 1939 bereikte Harbig het hoogtepunt van zijn vorm, toen hij tijdens een landenwedstrijd van Duitsland tegen Italië in Milaan met een tijd van 1.46,6 een wereldrecord vestigde op de 800 m.[1] Hiermee liep hij in één keer 1,8 seconden af van de 1.48,4 die Sydney Wooderson een jaar eerder als wereldrecord had gevestigd. Harbigs record zou pas zestien jaar later met minder dan één seconde worden verbeterd door de Belgische atleet Roger Moens. Een maand later voegde hij daar een tweede wereldrecord aan toe, toen hij op de 400 m in een rechtstreeks duel aartsrivaal Mario Lanzi versloeg in 46,0 s.[1] Als wereldrecord zou deze tijd tot 1948 overeind blijven, maar als Europees record hield zijn prestatie het bijna even lang uit als zijn wereldrecord op de 800 m. Later voegde hij aan zijn palmares nog wereldrecords toe op de 1000 m en de 4 x 800 m estafette.

Tragiek[bewerken]

De tragiek van Rudolf Harbig is dat niet alleen de Spelen van 1940 en 1944 ten offer vielen aan de Tweede Wereldoorlog, maar ook hijzelf er het slachtoffer van werd. Op 5 maart 1944 overleed hij als oberfeldwebel aan het oostfront.

Omwille van zijn bijdragen aan de sport is het Rudolf-Harbig-Stadion in zijn geboortestad naar hem vernoemd.

Titels[bewerken]

  • Europees kampioen 400 m - 1938
  • Europees kampioen 4 x 400 m - 1938
  • Duits kampioen 400 m - 1942
  • Duits kampioen 800 m - 1936, 1937, 1938, 1939, 1940, 1941

Persoonlijke records[bewerken]

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
400 m 46,0 s (ex-WR) 12 augustus 1939 Frankfurt am Main
800 m 1.46,6 (ex-WR) 15 juli 1939 Milaan
1000 m 2.21,5 (ex-WR) 24 mei 1941 Dresden

Palmares[bewerken]

800 m[bewerken]

  • 1936: 6e in serie OS - 1.56,8
  • 1938: Goud EK - 1.50,6

4 x 400 m estafette[bewerken]

  • 1936: Brons OS - 3.11,8
  • 1938: Goud EK - 3.13,7
Bronnen, noten en/of referenties
  • Megede, E. zur (1970) Die Geschichte der olympischen Leichtathletik - Band 1: 1896-1936 Verlag Bartels & Wernitz KG
  • Matthews, P. e.a. (1993) The Guinness International Who's Who of Sport Guinness Publishing Ltd ISBN 0-85112-980-3

  1. a b c d Uit The Guinness International Who's Who of Sport door Peter Matthews, bron: zie hierboven
  2. Uit Die Geschichte der olympischen Leichtathletik - Band 1: 1896-1936 door Ekkehard zur Megede, bron: zie hierboven

Externe link