Russisch-Perzische Oorlog (1804-1813)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Russisch-Perzische Oorlog (1804-1813)
Onderdeel van Russisch-Perzische oorlogen en de Napoleontische oorlogen
De Russen maken een 'levende brug' om hun kanonnen te kunnen verrijden, door Franz Roubaud
De Russen maken een 'levende brug' om hun kanonnen te kunnen verrijden, door Franz Roubaud
Datum 1804-1813
Locatie Kaukasus
Resultaat Russische overwinning, Verdrag van Gulistan
Casus belli Territoriaal conflict
Territoriale
veranderingen
Perzie moet een groot deel van de Noord Kaukasus (Dagestan) en Zuidelijke Kaukasus (Oost-Georgië, Azerbeidzjan) afstaan Rusland
Strijdende partijen
Flag of Russia.svg Russische Rijk Flag of Persia (1910-1925).svg Perzië
Commandanten
Flag of Russia.svg Ivan Gudovich Flag of Persia (1910-1925).svg Abas Mirza

De Russisch-Perzische oorlog was een oorlog tussen het Russische tsarenrijk enerzijds en Perzië onder de Kadjaren-dynastie anderzijds die van 1804 tot 1813 duurde.

Het was Napoleon Bonaparte die in 1800, na zijn mislukte invasie van Egypte, Perzië wilde gebruiken om India te bereiken. Hij sloot hiertoe een verdrag met de Russen. Alhoewel dat plan niet doorging, was de interesse bij de Russen wel gewekt.

In 1804 annexeerden de Russen twee provincies van Georgië, die toen onder Perzisch bestuur vielen. Later werden de steden Derbent en Bakoe veroverd.

De Perzische Kadjaren konden weinig verzet bieden. Hun wapens waren niet bestand tegen de moderne Europese wapens.

In 1806 stuurde Napoleon afgezanten naar de Perzische sjah en bood de Perzen hulp aan tegen de Russen, in ruil voor concessies. Ook wilde Napoleon de Britten in India aanvallen. Na het Verdrag van Tilsit tussen Frankrijk en Rusland in 1807 verloren de Fransen echter hun belangstelling.

Ook de Britten, die diverse handelsposten in het zuiden en oosten hadden, weigerden Perzië te hulp te komen, waarschijnlijk om hun bondgenootschap met de Russen tegen Napoleon niet in gevaar te brengen.

De oorlog werd in 1813 beëindigd met het Verdrag van Gulistan. Het voor Perzië zeer zware verdrag hield onder meer in dat ze extreem veel van hun gebieden in de Caucasus moesten afstaan aan Rusland. Dit betekende onder meer het gedwongen afstaan van Oost-Georgië, Azerbeidzjan, en ook Dagestan.[1] Het voor Perzië zeer vernederende verdrag, het gedwongen afstaan van zeer veel integrale delen van het rijk, en dus de onenigheid die bleef bestaan, gaf aanleiding tot de Russisch-Perzische Oorlog (1826-1828).

  1. Treaty of Gulistan Geraadpleegd op 1 December 2014