Servisch-orthodoxe Kerk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Servisch-orthodoxe Kerk
Vlag van de Servisch-orthodoxe Kerk met het Servisch kruis
Vlag van de Servisch-orthodoxe Kerk met het Servisch kruis
Indeling
Moederkerk Oecumenisch patriarchaat van Constantinopel
Stichtingsjaar 1219
Oprichter Sava van Servië
Autocefaal of autonoom Autocefaal
Kerkleiding
Hoofd Irinej
Titel hoofd Aartsbisschop van Peć, Metropoliet van Belgrado en Karlovci, en patriarch van de Serviërs
Zetel Belgrado, Servië
Kenmerken
Liturgie Byzantijns
Liturgische taal Servisch, Kerkslavisch
Kalender Juliaans
Reikwijdte
Aantal gelovigen 8.000.000 - 11.000.000[1][2]
Bisschoppen 45[1]
Bisdommen 37[1]
Parochies 2.974[1]
Priesters 3.000[1]
http://www.spc.sr
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Servisch-orthodoxe Kerk (Servisch: Српска Православна Црква (СПЦ), Srpska Pravoslavna Crkva (SPC)) of Kerk van Servië of Patriarchaat Servië behoort tot de Oosters-orthodoxe Kerken. Ze is een autocefale kerk geleid door een patriarch. Ze telt gelovigen in Servië, Macedonië, Montenegro, Bosnië en Herzegovina en Kroatië. Het grootste Servisch-orthodoxe kerkgebouw in de wereld en tevens het grootste orthodoxe kerkgebouw ter wereld is de Kathedraal van de Heilige Sava in Belgrado.

Geschiedenis[bewerken]

Kort na hun aankomst in de Balkan werden de Servische stammen gekerstend door christelijke missionarissen. In 1219 werd de heilige Sava tot aartsbisschop gewijd. In deze periode waren er sterke banden met het patriarchaat van Constantinopel. In de 14e eeuw kreeg de Servische koning de titel van tsaar en de aartsbisschop van Peć werd patriarch.

In de Ottomaanse periode werd het patriarchaat tijdens verschillende periodes afgeschaft en kwam de Servische kerk onder de jurisdictie van het patriarchaat van Constantinopel. Vele christenen werden gedwongen zich tot de islam te bekeren. In 1878 werd de Servisch-orthodoxe Kerk opnieuw autocefaal. Na de Eerste Wereldoorlog werden alle Serviërs verenigd onder één kerkelijke autoriteit en het patriarchaat werd opnieuw ingesteld. Tijdens de Tweede Wereldoorlog had de Kerk te lijden onder vervolging door het fascisme. Na de Tweede Wereldoorlog werden door het communistisch regime kerkeigendommen geconfisqueerd. Godsdienstonderwijs op school was verboden. De situatie verbeterde pas na 1989, alhoewel kerkelijke eigendommen nog niet volledig werden teruggegeven door de staat.

Huidige kerk[bewerken]

Zetel van de patriarch in Belgrado

Patriarch Irinej is sinds 22 januari 2010 aartsbisschop van Peć, Metropoliet van Belgrado en Karlovci, en patriarch van de Serviërs, met zetel te Belgrado.

Over het aantal gelovigen lopen de schattingen uiteen, tot een maximum van 9 miljoen. In ieder geval is de Servisch-orthodoxe Kerk in Servië en Montenegro de grootste geloofsgemeenschap (65% van de bevolking).

Aangezien er een omvangrijke emigratie van Serviërs is geweest, bevinden zich talrijke Servisch-orthodoxe gemeenschappen buiten het voormalige Joegoslavië, onder meer in West-Europa, de Verenigde Staten en Canada.

Verspreiding[bewerken]

De Servisch-orthodoxe kerk heeft o.a. jurisdictie over:

  • De orthodoxe Kerk van Servië (Aartsbisschop van Pec, Metropoliet van Belgrado en Karlovci, Patriarch van de Serven)
  • de metropolie van Montenegro en de Littoral
  • de metropolie van Dabar-Bosnië
  • het autonome aartsbisdom van Ohrid (Aartsbisschop van Ohrid en Metropoliet van Skopje)
  • de metropolie van Zagreb, Ljubljana en Geheel Italië
  • de metropolie van het Midden-westen van Amerika
  • het bisdom van Centraal-Europa
  • het bisdom van West-Europa
  • het bisdom van de Verenigde Staten en Canada van het Nieuwe Gračanica (Metropoliet)
  • het bisdom van Oost-Amerika
  • het bisdom van West-Amerika
  • het bisdom van Australië en Nieuw-Zeeland

De Servisch-orthodoxe Kerk in Nederland en België[bewerken]

De Servisch-orthodoxe Kerk heeft in Nederland 6 parochies en in België 2 parochies. Deze parochies vallen jurisdictioneel onder Bisschop Luka (Kovačević) van Frankrijk en West-Europa.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d e Oikoumene.org: World Council of Churches - Serbian Orthodox Church
  2. http://www.philtar.ac.uk/encyclopedia/christ/east/serorth.html