Grieks-orthodox patriarchaat van Antiochië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Grieks-orthodox Patriarchaat van Antiochië
Grieks-orthodoxe kerk in Hama, Syrië
Grieks-orthodoxe kerk in Hama, Syrië
Indeling
Moederkerk Patriarchaat van Antiochië
Stichtingsjaar 1724
Oprichter Petrus (moederkerk)
Autocefaal of autonoom Autocefaal
Kerkleiding
Hoofd Johannes X
Titel hoofd Patriarch van Antiochië en het gehele Oosten
Zetel Damascus, Syrië
Kenmerken
Liturgie Byzantijns
Liturgische taal Arabisch, Grieks, Engels
Kalender Griekse/Herziene Juliaanse
Reikwijdte
Aantal gelovigen 500.000
Bisdommen 11
http://antiochpat.org
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Het Grieks-orthodox patriarchaat van Antiochië, ook bekend als "Grieks-orthodoxe Kerk van Antiochië", "Orthodox Patriarchaat van Antiochië en het Gehele Oosten" en "Antiocheens Orthodoxe Kerk" (Arabisch: بطريركية أنطاكية وسائر المشرق للروم الأرثوذكس, Grieks: Πατριαρχείο Αντιοχείας) behoort tot de Oosters-orthodoxe Kerken.

De term "Grieks" verwijst hier alleen naar de Byzantijnse of Griekse oorsprong van deze oosters-orthodoxe kerk. Dit patriarchaat van Antiochië dient aldus niet verward te worden met de Grieks-orthodoxe Kerk in het huidige Griekenland. De Kerk stond in het verleden tevens bekend als de Melkitische Grieks-orthodoxe Kerk.

Volgens de overlevering predikten de apostelen Paulus en Barnabas het christendom in Antiochië. In de Handelingen van de apostelen 11:26 worden de volgelingen van Jezus in Antiochië voor het eerst christenen genoemd. De Kerk van Antiochië was de eerste buiten Palestina en als hun hoofd gold de apostel Petrus, die volgens de traditie in Antiochië zijn apostolische stoel vestigde. Volgens de overlevering kwamen zij bij elkaar in de Grot van Sint Petrus. Petrus wordt tevens gezien als de eerste patriarch. Vóór zijn vertrek naar Rome zou hij de pas gestichte Kerk zeven jaar geleid hebben.

De titel van patriarchaat werd toegekend tijdens het Concilie van Nicaea (325). De patriarch van Antiochië had in de vierde en vijfde eeuw grote invloed en aanzien. Hij leidde verschillende lokale concilies en had jurisdictie over Azië, de Levant en India.

Afscheidingen[bewerken]

Op het concilie van Efeze (431) werd onder meer beslist dat de Kerk van Cyprus niet langer ressorteerde onder het patriarchaat van Antiochië maar autocefaal werd onder leiding van een aartsbisschop.

Na 431 scheidde de Nestoriaanse Kerk zich af. De zogenaamde Nestorianen konden zich niet akkoord verklaren met bepaalde uitspraken van het concilie van Efese.

Een tweede schisma volgde na het concilie van Chalcedon (451): de Armeense Kerk, de West-Syrische Kerk en de Maronietische Kerk gingen hun eigen weg.

In de tweede helft van de vijfde eeuw, volgens andere bronnen in het midden van de achtste eeuw, verkreeg de Georgische kerk zijn onafhankelijkheid.

Verdere geschiedenis[bewerken]

Het Grieks-orthodox patriarchaat van Antiochië maakte tot de islamitische bezetting in de zevende eeuw deel uit van het Byzantijnse Rijk.

In 1054 leidden de toenemende spanningen tussen het Oosters en het Westers christendom tot het Groot Schisma.

In 1098 veroverden de kruisvaarders Antiochië. Een Latijnse patriarch werd geïnstalleerd en de orthodoxe patriarch werd in ballingschap gestuurd.

De vernietiging van Antiochië door de Mongolen in 1322 was oorzaak van de verplaatsing van de zetel naar Damascus.

Vooral tijdens de Ottomaanse periode nam de greep van Constantinopel op de Kerk van Antiochië toe. De patriarch van Constantinopel werd aan het hoofd geplaatst van al de orthodoxe christenen binnen het Ottomaanse rijk.

In 1724 kozen de christenen van Damascus een pro-katholieke kandidaat tot patriarch. Korte tijd later wees een synode in Constantinopel een orthodox aan. Daardoor ontstond een scheuring; er was voortaan een Melkitische Grieks-orthodoxe en een Melkitische Grieks-katholieke patriarch van Antiochië. De orthodoxe kerk liet de term "melkitisch" na enige tijd varen.

Van de achttiende tot het einde van de negentiende eeuw was de leiding van de Kerk van Antiochië hoofdzakelijk in handen van een Griekse hoge geestelijkheid, ofschoon de meeste gelovigen Arabischtalige Syriërs waren. Sinds 1899 is het patriarchaat Arabisch.

Huidige situatie[bewerken]

  • Op 17 december 2012, twaalf dagen na de dood van de vorige patriarch Ignatius IV, werd metropoliet Youhana Yazigi gerkozen als patriarch van Antiochië. Dit kwam als een grote verrassing omdat metropoliet Youhana iets minder dan 5 jaar lid is van de Heilige Synode, na te zijn benoemd tot metropoliet van West- en Centraal-Europa in 2008. In de normale procedure voor de verkiezing van een nieuwe patriarch staat beschreven dat alle kandidaten lid moeten zijn geweest van de Heilige Synode met een minimum van 5 jaar (artikel 3, paragraaf 32 van het Statuut van het Grieks-orthodoxe patriarchaat van Antiochië).
  • Het Grieks-orthodox patriarchaat van Antiochië telt 500.000 leden.
  • Deze leven verspreid over Libanon, Syrië, Irak, de Verenigde Staten (140.000), Canada (25.000) en Australië, en andere diasporagemeenschappen. De grootste gemeenschappen wonen in Libanon en de USA. Onder de jurisdictie van het patriarchaat van Antiochië staat onder meer het "Autonoom Antiochieens orthodox christelijk aartsbisdom van Noord-Amerika".

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]