Sla

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor de afkorting SLA zie: Service Level Agreement
Sla
IJsbergsla (Lactuca sativa)
IJsbergsla (Lactuca sativa)
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Campanuliden
Orde: Asterales
Familie: Asteraceae (Composietenfamilie)
Onderfamilie: Cichorioideae
Geslachtengroep: Cichorieae
Geslacht
Lactuca
L. (1753)
Afbeeldingen Sla op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Sla (Lactuca) is een geslacht van bladgroenten die tegenwoordig rauw gegeten wordt. In de Romeinse tijd werd sla overigens nog gekookt omdat hij nog niet mals genoeg was. Er zijn veel verschillende typen sla: typen die een krop vormen en typen die dat niet doen. De oude Egyptenaren kenden al stengelsla, waarvan de stengel gegeten werd. Sla vormt aanvankelijk een stengel (in lengte variërend naargelang het type) met bladeren, maar wanneer je hem niet op tijd oogst, gaat de stengel verlengen (doorschieten), in bloei komen en zaadjes met vruchtpluis produceren. Verder kan het blad al of geen anthocyaan bevatten, waardoor zowel rode als groene slatypes bestaan. De vermoedelijke wilde stamouder van de sla is kompassla (Lactuca serriola).

Soorten[bewerken]

De volgende typen sla worden nu geteeld:

  • botersla (kropsla) (Lactuca sativa)

De botersla verdween enige tijd steeds meer uit de winkels ten gunste van de ijsbergsla die veel beter houdbaar is (zowel in de winkel als in de koelkast), maar de ijsbergsla is wat kool-achtiger. Inmiddels maakt de botersla weer zijn rentree.[bron?]

De juiste naam is IJssla. De naam ijsbergsla is afgeleid van het Amerikaanse ras Iceberg en is dus eigenlijk een rasnaam en geen soortnaam.

Gifsla wordt speciaal gekweekt voor het witte sap dat in de stengels zit. Dit is rijk aan Lactucarium (bevat triterpenoïde alcohol). Deze stof werkt kalmerend en slaapverwekkend. Dit witte melksap wordt tot poeder verwerkt en als natuurlijk medicijn verkocht. Bij het eten van sla in normale hoeveelheden wordt te weinig van deze stof in het lichaam opgenomen om merkbaar te zijn. Verder komen er van Lactuca sativa de volgende typen of variëteiten voor:


Nerfrot[bewerken]

Onder slaplanten komt de plantenziekte nerfrot voor. Deze ziekte uit zich in de nerf van de sla. Nerfrot wordt veroorzaakt door bacteriën van het geslacht Pseudomonas.

Houdbaarheid[bewerken]

Romeinse sla en ijsbergsla zijn langer houdbaar als tijdens de groei een kwart minder water gegeven wordt, dit is niet alleen kostenbesparend voor de teler en goed voor het milieu, het zorgt voor een langere houdbaarheid van de groente: de randen worden minder snel bruin na het snijden, en dat terwijl de microbiologische kwaliteit behouden blijft.[1]

Andere soorten[bewerken]

Fotogalerij[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (nl) Droge sla blijft langer vers. De Standaard (06 juli 2012) Geraadpleegd op 10 februari 2013
Wikibooks Wikibooks heeft een studieboek over dit onderwerp: Ecologisch tuinieren.