Solvabiliteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Solvabiliteit is een financieel kengetal dat aangeeft hoe de passiva (rechter) kant van de balans is opgebouwd. Kortgezegd hoe verhoudt het eigen vermogen zich tot het vreemd vermogen/ totaal vermogen. Echter zegt de solvabiliteit op zichzelf erg weinig over het kunnen voldoen van de financiële verplichtingen van de onderneming, hiervoor is de liquiditeit leidend. Daarnaast zijn er de 'quick ratio' en de 'current ratio' deze twee kengetallen geven aan of en hoe snel de onderneming aan zijn kortlopende/ opeisbare schulden kan voldoen. In geval van liquidatie, zou in theorie bij een positief eigen vermogen iedereen 'terug betaald' worden, inclusief de eigenaar, want de activa en passiva kant van de balans zijn altijd gelijk. In de praktijk gaat het vaak iets anders, dit komt omdat de boekwaarde van de activa niet altijd de reële waarde van de activa representeert en omdat het huidige resultaat nog niet in de balans is verwerkt. Plus de kosten van de liquidatie moeten ook nog meegenomen worden.


Anders gezegd: "solvabiliteit" is de verhouding tussen het vreemd vermogen en het eigen vermogen op de balans. Wordt het eigen vermogen te klein, of zelfs negatief doordat er met verlies wordt gewerkt, dan zijn de vermogensverhoudingen verstoord. De solvabiliteit is dan onvoldoende om kredietverschaffers en leveranciers het nodige vertrouwen te geven. Dit betekent dat bij schuldeisers van de onderneming het signaal op rood gaat: zullen zij immers straks hun vorderingen niet kunnen innen.

Banken berekenen vaak een aangepaste solvabiliteitsratio; ze 'corrigeren' de jaarrekening door de realisatiewaarde te gebruiken in plaats van de boekwaarde. Er zijn namelijk bepaalde balansposten die wel voor een bepaalde waarde geboekt staan, maar dat betekent niet dat men er effectief geld voor krijgt in geval van liquidatie. Een voorbeeld van zo'n balanspost is O&O (onderzoek&ontwikkeling) en oprichtingskosten. Oprichtingskosten mag je over maximaal 5 jaar afschrijven (20%); daarom staan ze op de balans.

Afhankelijk van de directe opbrengstwaarde van de activa ligt de minimumnorm van de waarde tussen de 25% en 40%. Er zijn twee formules om de solvabiliteit te berekenen. Deze zijn echter wel van elkaar afgeleid.

Solvabiliteit= \frac{eigen~vermogen}{totaal~vermogen} *100%
Solvabiliteit= \frac{eigen~vermogen}{vreemd~vermogen}*100%

Solvabiliteit kan ook worden gemeten aan de hand van de debt ratio, waarbij men het vreemd vermogen deelt door het totaal vermogen. Als de debt ratio daalt, is de solvabiliteit verbeterd.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Boer, P. de; Brouwers, M.P.; Koetzier, W. (2010) Basisboek Bedrijfseconomie. Teteringen, Zwolle: Noordhoff Uitgevers Groningen/Houten.