Sphagnum
| Sphagnum | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Geslacht | |||||||||||||
| Sphagnum L. (1753) |
|||||||||||||
| Typesoort | |||||||||||||
| Sphagnum palustre L. (1753) | |||||||||||||
|
|||||||||||||
Sphagnum is een geslacht van mossen bestaande uit meer dan honderd verschillende soorten. De planten uit dit geslacht staan ook wel bekend als veenmos.
Bij het grote publiek is het mos bekend om het gebruik in decoratieve bloemstukjes, maar het wordt vanwege de sterk wateropnemende eigenschappen ook gebruikt om de structuur van de bodem te verbeteren en als substraat voor huisdieren die in vochtige omstandigheden moeten worden gehouden, zoals amfibieën. In sommige streken wordt Sphagnum gebruikt als isolatiemateriaal, bijvoorbeeld om kieren in blokhutten te dichten.
Sommige Sphagnum-soorten kunnen twintig keer hun drooggewicht aan water opnemen in de cellen, waardoor het erg geschikt is als structuurverbeteraar in grond, bijvoorbeeld zandgrond. Een nadeel is dat het mos de bodem kan verzuren, door mineralen als calcium en magnesium op te nemen en waterstofionen af te geven. Deze eigenschap heeft er bij anaerobe soorten toe bijgedragen dat de zogenaamde veenlijken, lijken van mensen die pas gevonden worden als ze al vele eeuwen dood zijn, zo goed bewaard zijn gebleven.
[bewerken] Taxonomie
Het geslacht telt naargelang van de bron 150 tot 350 soorten. De typesoort is Sphagnum palustre (gewoon veenmos).
De volgende soorten worden meer in detail besproken:
- Sphagnum magellanicum Brid. (1798) (hoogveen-veenmos)
- Sphagnum palustre L. (1753) (gewoon veenmos)
| Soorten van het geslacht Sphagnum (Veenmossen) |  |
|||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
