Hoogveen-veenmos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hoogveen-veenmos
Hoogveen-veenmos
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Bryophyta (Mossen)
Klasse: Bryopsida (Bladmossen)
Onderklasse: Sphagnidae
Orde: Sphagnales
Familie: Sphagnaceae
Geslacht: Sphagnum
Soort
Sphagnum magellanicum
Brid. (1798)
Afbeeldingen Hoogveen-veenmos op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Het hoogveen-veenmos of hoogveenmos[1] (Sphagnum magellanicum) is een soort mos van het geslacht Sphagnum (veenmossen).

Het is een soort die specifiek te vinden is in voedselarme hoogveenmosvegetaties.

Etymologie en naamgeving[bewerken]

  • Nederlands: Hoogveen-veenmos, hoogveenmos
  • Duits: Magellans Torfmoos, Mittleres Torfmoos
  • Engels: Magellan's sphagnum, Magellanic Bog-moss
  • Frans: Sphaigne de Magellan

De botanische naam Sphagnum is afkomstig uit het Latijnse sphagnos, (letterlijk: doordringend), een naam die in het begin van onze jaartelling werd gebruikt voor een medicijn.

De soortaanduiding magellanicum betekent "van Magellan".

Kenmerken[bewerken]

hoogveen-veenmos, detail stengelblaadje
hoogveen-veenmos, detail takblaadje

Sphagnum magellanicum vormt dichte kussens en bulten van tot 20 cm lange, forse, mat licht- tot donkerrood of zelfs purperrood gekleurde planten. Soms worden ook volledig groene planten aangetroffen. De dunwandige epidermis is vierlagig en arm aan vezels. De stengelblaadjes zijn vlak, bijna rechthoekig, en liggen tegen de stengel aan.

De takken staan in bundels van 4 of 5 bij elkaar, waarvan telkens 2 of 3 takken afstaand en de anderen aanliggend. De takblaadjes bedekken de kleine takjes dakpansgewijze. Ze zijn hol en lancetvormig en lopen uit in een brede, afgeronde top. De blaadjes hebben centraal kleine, elliptische en gladde chlorofylhoudende cellen, volledig omringd door een zoom van grote hyaliene cellen. Die dragen grote, ronde poriën, in groepjes per twee of drie.

Habitat[bewerken]

Het hoogveen-veenmos groeit voornamelijk in intacte, voedselarme hoogveenvegetaties, ontstaan onder invloed van regenwater (ombrogeen veen). De bodem is er zuur, met een pH tussen 2 en 4,5. Daar vormt het de typische hoogveenbulten, die zeer uitgestrekt kunnen worden. Daarnaast kan het aangetroffen worden in zure moerassen en broekbossen.

Het kan enige beschaduwing verdragen, en verkleurt dan meestal naar groen. Ook kan de plant tegen een korte, tijdelijke verdroging.

Verspreiding en voorkomen[bewerken]

Het hoogveen-veenmos is circumpolair verspreid en komt over gans Midden-Europa voor.

Plantengemeenschap[bewerken]

Het hoogveen-veenmos is een kensoort voor de plantengemeenschap van het hoogveenmos-verbond (Oxycocco-Ericion).

Bronnen, noten en/of referenties
  • R. Phillips & S.E. Stumpel-Rienks, 1980: Spectrum natuurgids - Grassen, varens, mossen en korstmossen. Het Spectrum, B.V.
  1. Bij het schrijven van dit artikel is onder meer gebruikgemaakt van het artikel Sphagnum magellanicum op de Duitstalige Wikipedia