Stormbandpinguïn
| Stormbandpinguïn IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Pygoscelis antarcticus (Forster, 1781) |
|||||||||||||
 Afbeeldingen Stormbandpinguïn
|
|||||||||||||
Stormbandpinguïn op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De stormbandpinguïn, kinbandpinguïn of keelbandpinguïn (Pygoscelis antarcticus) is een soort pinguïn. Het verenkleed is, net als de meeste andere pinguïns, blauwzwart en wit van kleur. Over de keel loopt een dun zwart streepje, waaraan het dier zijn naam dankt.
De stormbandpinguïn komt voornamelijk voor langs de kust van poolgebieden, waar licht pakijs te vinden is. Ze broeden dicht op elkaar in grote kolonies, op die delen van de kust waar geen ijs ligt. In jaren waarin er lang ijs op zee blijft liggen, is het broedsucces laag, omdat de pinguïns dan niet kunnen foerageren. Ze leggen twee eieren[2] in een nest, dat bestaat uit een rond platform, gemaakt van steentjes. Het midden van de platform is bekleed met veertjes, botjes en dergelijke.
De stormbandpinguïn is een standvogel en bereikt een lengte van 71 tot 76 centimeter en een gewicht van 3 tot 5 kilogram. Het verenkleed is bij beide geslachten gelijk. Het verspreidingsgebied beslaat Antarctica, Peter I-eiland, Zuid-Georgië en de Zuidelijke Sandwicheilanden, de Zuidelijke Orkneyeilanden, Zuidelijke Shetlandeilanden, Bouvet en de Balleny-eilanden, die tot Nieuw-Zeeland behoren.
In zijn boek In de voetsporen van Shackleton beschrijft Albert Beintema hoe een Nederlands-Braziliaanse team onderzoek deed aan de thermoregulatie van keelbandpinguïnkuikens en ook zijdelings aan macaroni-pinguïns, ezelspinguïns en zuidpoolkippen op Elephanteiland (Zuidelijke Shetlandeilanden).[3]
- Foto's en een video van de stormbandpinguïn
-
-
-
Stormbandpinguïns die proberen op een ijsberg te komen
_46.jpg)
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ (en) Stormbandpinguïn op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ Pers. comm. A. Beintema
- ↑ Beintema, A., 1995. In de voetsporen van Shackleton. Atlas, Amsterdam. ISBN 90-254-12637. (Mede door dit onderzoek, uitgevoerd in 1988/89 kreeg Nederland in 1990 toegang tot de club van landen van het Antarctisch Verdrag)
