Sugambren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Sugambren (ook Sicambren; Latijn: Sigambri, Sicambri) waren een Germaans volk, dat vlak voor het begin van het eerste millennium op de rechteroever van de Rijn woonde.

Zij waren oorspronkelijk afkomstig uit het gebied van Neder-Rijn of mogelijk uit het gebied tussen Rijn en Lippe. De Sugambren werden in het jaar 7 v.Chr. op last van Tiberius, geheel of mogelijk ook slechts gedeeltelijk, op de linkeroever van de Rijn aan de Maas geherhuisvest op het grondgebied van de Sunici.

Strabo rekende de Sugambren samen met de Cimbren tot een Germaanse stamgroep die zich in de buurt van de Rijn en de Noordzee had gevestigd. De Sugambren zouden als eerste van de Germaanse stammen koningen hebben gekend.[1]

Van oorsprong ontstaan in de Germaans-Keltische contactzone (zie Noordwestblok), was de regio, waarin zij leefden, in de derde eeuw Frankisch geworden, dit onder invloed van de Nederfrankische Salische Franken.

Voetnoten[bewerken]

  1. Res Gestae Divi Augusti 32, 1; Strabo 7, 1, 4: ἠγεμῴν.